Ambacht: de ultieme do-it-yourself

29 september 2015

Gelukkig hebben we de foto's nog...
Traditiegetrouw zitten de maanden september en oktober boordevol te bezoeken events, waarvan je op mijn persoonlijke online platform een relaas mag verwachten.

Ik start met het afgelopen weekend gehouden Ambacht in Beeld-festival. En o, o, o, wat was dat genieten. Naast lezingen en films over het edele handwerk (ik zag documentaires over Zardozi borduurwerk in India; viltwerk in Kirgizië en 'the making of' een traditionele vissenhuid-jas van de Ayna in Japan), ook veel stands en workshops van en door mensen die gepassioneerd een ambacht uitoefenen.
En je weet: ambacht is de ultieme do it yourself. Kijk zelf maar.





Bij de Staphorster Gerard van Oosten (Atelier Dingstede) is het mogelijk om workshops te volgen in het in zijn dorp traditionele stipwerk. Ook, zoals op het Festival, op locatie. Hoe kleurrijk wil je het hebben.




Hier is geen verdere uitleg nodig. Prachtig coupeurswerk van en door mensen die worden opgeleid tot specialisten in de haute couture.

Zeef-, steen- en letterpress-druktechnieken door het Amsterdams Grafisch Atelier, het Grafisch Werkcentrum Amsterdam, het Big Yaad Project en de Zeefdrukfabriek.



Verder te zien: vilten, breien, borduren, smeden, spinnen, boekbinden, leer bewerken, knippen, naaien, slijpen, schaven, kalligraferen, strovlechten, boetseren, steenhouwen en schilderen.
Een mooie, lange rij  w e r k w o o r d e n  achter elkaar.


-X-


Ik viel als een blok voor deze porseleinen magneetjes van Studio Smeerolie.
"Let's go nuts!"



En nu hup, hup, hup naar de VTwonen & Designbeurs

Alle foto's: roomservice13.nl

Van Ons (en dan van mij...)

26 september 2015

Tenminste, als ik mijn gang zou kunnen gaan en niet werd gehinderd door de benodigde budgettaire voorzichtigheid.
 
Ik zou het namelijk wel weten. Een heleboel meubels (lampen, accessoires) verhuizen dan binnen de kortste keren van het pand aan de Witte de Withstraat in Amsterdam naar mijn bescheiden optrekje, zo'n kilometertje verderop.
(Ik ben helemaal niet hebberig :-))


Afgelopen woensdag was het zover. De feestelijke opening van Van Ons. Van een webshop en een loods op een onpersoonlijk bedrijventerrein, naar een heuse showroom in wat sinds kort (heel hip) Het Hallenkwartier is gaan heten. Ik schrijf bewust 'showroom', want zo kun je de nieuwe winkel wel noemen. Rik en Ambra vinden persoonlijk contact met (potentiele) kopers belangrijk, vandaar dat zij een 'opknappertje' in de upcoming hotspot-straat (Brut, het Huysraat, TOON) hebben omgetoverd tot een waar vintage-walhalla. Een fijne, lichte winkel vol met Midcentury Modern design furniture, lighting and other stuff.





Het vriendelijke stel praat gepassioneerd over hun crush voor Nederlands en Deens design uit het midden van de vorige eeuw, maar ook (ander) Scandinavische én Amerikaanse top-ontwerpen zijn te koop in de winkel. Allemaal grondig gedocumenteerd, (indien nodig opnieuw) gestoffeerd en/of gerestaureerd. Dat is (extra) fijn bij Van Ons: ga je tot aanschaf over, dan is je nieuwe aanwinst in mint condition en ken je de herkomst.




Je kunt bij Van Ons terecht op woensdag én op afspraak. Laat je door deze beperkte openstelling niet afschrikken. Ambra verzekerde mij dat zij of Rik met alle liefde de deur van de winkel voor je willen openen. Zij zijn immers vaak aan het werk in de werkplaats in het souterrain óf iets verderop in hun eigen huis.


-X-


Ik heb (al) een paar mooie, vintage pareltjes in mijn huisje staan, maar die kunnen op bepaalde plekken wel een hersteloperatie gebruiken. (Je hebt al snel vervelende kringen in teakhout). Daarvoor heb ik dus nu een prima adresje gevonden.
Én heel hoog op mijn verlanglijstje één of meerdere (:-)) bij mijn meubels passende midcentury lampen.

Wie weet...


Alle foto's: roomservice13.nl


Ik wens Ambra en Rik heel veel succes toe!

Graffiti en Street Art: New York meets The Dam

24 september 2015
New York ↔ Amsterdam, graffiti and Street Art.
Ik ben nog maar net terug van een citytrip naar The Big Apple. Daar werd ik overdonderd door de hoeveelheid Street Art en terug in Amsterdam schreef ik een blogbericht over de kunstvorm en hoe deze zich ontwikkelde vanuit de graffiti.

Lee Quiñones , Howard the Duck, 1988

Wil jij Amerikaans spuitwerk zien, dan kun je je dit najaar een (duur) ticket naar New York besparen: nu ook fysiek in onze hoofdstad: 'Graffiti: New York meets The Dam'. In het Amsterdam Museum kun je terecht voor een grote tentoonstelling over de als underground begonnen rage. Met meer dan 200 voorwerpen wordt het verhaal verteld over hoe graffiti in het New York van de jaren ’80 hoogtij vierde en hoe Amsterdamse graffitischrijvers zoals Shoe, Cat 22 en Delta zich hierdoor lieten inspireren. Te zien zijn werken van Dondi, Keith Haring, Lee Quiñones en Lady Pink.

Collectie Martin Wong

Patries van Elsen, De kop van de slang van het Slangenpand, 1990

Collectie Martin Wong

Collectie Martin Wong



Naast de topstukken van privéverzamelaars én het Museum of the City of New York, worden ook persoonlijke bezittingen van de kunstenaars getoond.

Graffiti platenhoezen

Niels (Shoe) Meulman, Shoe's Shoes 2015 (80 door Shoe gedragen sneakers 1982-2014)

De expositie is tot en met 24 januari 2016 te zien in het Amsterdam Museum (so wie so een leuk museum om eens te bezoeken).


-X-



Ook ik heb een tag gezet (wél legaal).

Alle foto's: roomservice13.nl

ritme + regelmaat = rust

23 september 2015

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik kan slecht tegen chaos in de orde.
Dat is nogal bout om te zeggen, maar leuker kan ik het niet maken. Het is gewoon zo. Spontane, onbevangen en impulsieve situaties roepen bij mij een lichtelijk weeïg onderbuikgevoel op. Dat krijg ik bij alles wat te maken heeft met het ongewisse. En dat gevoel komt weer voort uit angst. Of zoiets. Schijnt veel voor te komen bij mensen met een obsessief-compulsieve persoonlijkheidsstoornis.
Nee, wees niet bang: er komt geen post met psychologie van de koude grond. Ik wil alleen zeggen dat ik graag alles netjes op een rijtje heb, oftewel structuur in mijn leven. Wel zo overzichtelijk. Ik sta niet graag voor verrassingen. Dat verlangen naar duidelijkheid uit zich ook in mijn voorliefde voor de modernistische architectuur. Kernbegrippen: herhaling en patronen. 
Space House, London by Richard Seifert. 
Dat is dan ook de reden waarom ik zo geniet van de foto's op The Importance of being a Modernist van de Brit Alex James Bruce. Een en al ritme en regelmaat.
National Theatre, London by Denys Lasdun

Smithfield Market, London by Sir Thomas Bennett

Space House, London by Richard Seifert

Seacontainers House, London by Warren Platner

Als dat niet ordentelijk, helder en geordend is....?


-X-


PS: eigenschappen van de obsessief-compulsieve mens: autoritair, perfectionistisch, inflexibel, beheerst, vormelijk en weinig gevoel voor humor.

(Au...)

Welbeck Street Car Park, Lodon by Michael Blampied

Christ Church and Upton Chapel, Lodon by P.J. Darvall


Alle foto's: The Importance of being a Modernist, Alex James Bruce.

get ready for fall

22 september 2015

Is het fall of is het autumn?
(Beiden zijn juist...)

Nu de dagen korter worden en de herfst onmiskenbaar zijn intrede heeft gedaan, wordt het weer tijd om de kaarsjes aan te steken. En om een Cruyffiaanse uitdrukking aan te halen: "elk nadeel heb zijn voordeel". Want hoewel ik nog wel een maandje extra zomer had willen hebben, is het ook wel weer gezellig die kaarsen en waxinelichtjes.

Vandaar vandaag kandelaars. Om iedereen ter wille te zijn krijg je (respectievelijk) drie vintage design voorbeelden (uit mijn eigen woonkamer) én drie kandelaars die je zelf kunt fabriceren. Alle getoonde kandelaars passen  zowel in een moderne, een eclectische, een Scandinavische en/of een vintage woonsfeer.
Nou ja, zie maar en get inspired...




Twee maal BMF/Nagel (de metalen) en twee Finse glazen exemplaren. Ik heb alle kandelaars op de rommelmarkt of in een Kringloopwinkel gekocht. Heb je haast en wil je snel een dergelijke gevalletje aanschaffen, kijk dan eens op Marktplaats of Etsy. Jammer dat je dan (waarschijnlijk) wel de hoofdprijs betaalt.

Dan de drie DIY voorbeelden. Goed te doen, zonder dat je een kapitaal aan materiaalkosten kwijt bent. Kijk maar. In het bijschrift bij de foto's een link naar de tutorial.

Drie waxinelichthouders: Say Yes

Scandinavisch georiënteerd: Design For Mankind

en een koperen: An Magritt
Stuk voor stuk allemaal kandelaars waar ik geen nee tegen zou zeggen.
Welke van de getoonde heeft jouw voorkeur?


-X-
Bewegende beelden op je PC, laptop of smartphone? Hoe leuk is dat. Vandaar deze als toegift. Ook erg leuk, toch?
Moment by Lars Beller for Hay

Het is de gietijzeren kandelaar ontworpen door de Noor Lars Beller Fjetland voor het Deense Hay. Foto en filmpje zijn van de hand van Sjur Pollen.
Eerste drie foto's: roomservice13.nl

Entre nous en het Barcelona-effect

20 september 2015
Er zijn dagen dat een wandeling door het centrum van Amsterdam een hindernisloop is. Dan moet je laveren tussen als bajonetten uitstekende selfy sticks van giechelende Aziaten, alleen in hun cityguide kijkende Amerikanen en breedbuikige, luide Britten. Van die jonge Engelsen (ook Italianen overigens) die alleen maar in de hoofdstad zijn om een bezoek te brengen aan (alle) coffeeshops om zich knetter-stoned te blowen. Of in het kader van hun bachelor party het red light district onveilig maken. Om nog maar te zwijgen over de altijd het verkeer versperrende bierfietsen en voor-het-eerste-op-de-(huur)fiets-zittende en levensgevaarlijke situaties veroorzakende andere buitenlanders.
Nog zo iets: een plofkip heeft meer ruimte in zijn hok, dan reizigers in de trams die het Museum-district aandoen.

Amsterdam tourist guide: How to avoid the other tourists (een gotspe?)

Ik woon nu bijna twee jaar (weer) in Amsterdam en het bevalt prima. Maar dat kan niet voor iedereen worden gezegd: er wordt onder Amsterdammers heel wat afgeklaagd. En dan niet 'alleen' over de toeristen die onze hoofdstad verblijden met een bezoek (van zo'n 11 miljoen in 2005 naar 16,3 miljoen vorig jaar). Ook over de 'festivallisering' van de stad (zo'n 350 festivals dit jaar).
Volgens een groeiende minderheid van Mokummers mag de hoofdstad geen pretpark worden. (Lees hier de column van Youp over dit onderwerp in het NCR ).

Twintig passen van mijn huis....

Het massatoerisme mag dan (net als in Barcelona) als een 'hel' worden ervaren, het is wel een begrensde hel*. Verder blijkt dat het ook een typisch Amsterdams probleem is. "In Rotterdam wordt iedere toerist meteen ereburger gemaakt. 'Voller, leuker, drukker, beter' kopte de Rotterdamse krant De Havenloods onlangs boven een bericht dat signaleert dat ook daar het toerisme groeit. En tenslotte, de 'bijdehante' Amsterdammers oogsten wat ze zelf hebben gezaaid: de 'tolerante' reputatie dat in Amsterdam alles mag wat elders is verboden".

Verboden de eendjes te voeren...

Maar woon je in het Centrum, dan kan ik mij voorstellen dat het allemaal wel eens (wat) teveel wordt....


-X-

Wat vindt jij? Is Amsterdam te druk?

The 500 hidden secrets. (misschien iets voor de Amsterdammers zelf...)


PS: Toeristen besteden een kleine 6 miljard euro in Amsterdam en meer dan 100.000 mensen verdienen hun brood in de sector.


 * Van het Centraal Station, naar het Damrak, Wallen, Dam, Kalver- en Leidsestraat via het Vondelpark naar het Rijksmuseum. Met uitlopers naar attracties als het Anne Frankhuis en de Heineken Experience.

Bronnen: Elsevier, NRC. Foto's: roomservice13.nl (local Goods Store)

A good dog deserves a good bone

17 september 2015

Je hebt katten-mensen en je hebt honden-mensen en ik behoor tot het eerste soort. Dat zegt trouwens niets, want de meeste katten-mensen houden wel degelijk ook van honden en andersom. Ik heb (wij hebben) wel eens een hond gehad (een ruwharige teckel genaamd Takkie), maar het is bij deze ene ervaring gebleven.
Deugniet Pip is de vijfde kat in mijn leven en - ondanks haar temperament - bevalt dat prima.

Waarschijnlijk vraag je je af waarom ik een blogbericht over huisdieren maak? Dat is toch helemaal niet mijn niche? Dat klopt, maar de combinatie huisdier ↔ interieur maakt het voor mij (en hopelijk ook voor jou), interessant.


En als je weet dat zo'n 20% van de Nederlandse bevolking een hond bezit, dan kun je wel zeggen dat de viervoeter in veel huishoudens onderdeel uitmaakt van het gezinsleven en dus letterlijk en figuurlijk een plaats heeft in het interieur.
Heb je een hond, dan wil je een in het interieur passend honden-accessoire in je huis. En daar speelt de nieuwe Berlijnse webshop Cloud 7 op in. Zij portretteerden hondenbezitters mét hun trouwe huisgenoot, uiteraard met producten uit hun aanbod. En dat leverde mooie plaatjes op.
Kijk maar.





Van dit soort foto's kan ik maar geen genoeg krijgen. Dus - om het af te leren - nog twee...



Huiselijkheid alom. Je zou er haast een hond voor nemen....

En? Is de baas op de hond gaan lijken?

-X-

Ik mag dan een katten-vrouwtje zijn: die lelijke kattenbak is een doorn in mijn oog. Wie o wie maakt eens een mooi, maar vooral ook betaalbaar design-exemplaar...


Copyright: Cloud 7, foto's Janne Peters, Hamburg.

Auto Post Signature

Auto Post  Signature