Caravaggio-Bernini. Barok in Rome in het Rijksmuseum Amsterdam

15 februari 2020
Laat dat maar aan de Italianen over. Meesters in het met veel bombarie uiten van gloedvolle emoties (en ja, ik weet het: heel politiek incorrect, want een kwalijk cliché). Ma bene... 
Dat temperamentvolle behoort tot affetti: het woord voor een heel scala aan gevoelens. En in de vroege barok - eerste helft zeventiende eeuw - was het al niet anders: nergens lag de gevoelstemperatuur zo hoog als in Rome en omstreken, met als grote roergangers de "briljante schilder Caravaggio en de geniale beeldhouwer Bernini".

Deze bijzondere begaafdheden (briljant en geniaal) van de genoemde kunstenaars zijn sinds 14 februari te bewonderen in de tentoonstelling 'Caravaggio-Bernini. Barok in Rome' in het Rijksmuseum in de hoofdstad.
Ik ben helemaal om en geef me over.
Nu jij nog...!



1. Bernini, Medusa, Rome, 1638–1640, Rome, @ Musei Capitolini, Palazzo dei Conservatori. 2. Caravaggio, 'Narcissus', ca. 1600. 3. Giuliano Finelli, 'Kardinaal Scipione Borghese', 1632. 
Even een lesje Italiaans, want leidraad voor de nieuwe stroming onder toonaangevende kunstenaars aan het begin van de 17e eeuw was het weergeven van emoties of affetti. We doen er een paar, dus zeg mij maar na: meraviglia, vivezza, moto, scherzo, terribilità en - natuurlijk - amore...*
We zijn dus in Italië, want daar is het begonnen. De Eeuwige Stad - Rome - was indertijd creatief gezien de hotspot en place to be. Een "internationale snelkookpan vol nieuwe artistieke ideeën en initiatieven. Dit bruisende klimaat bleek de voedingsbodem voor een nieuwe stijl, die pas veel later de barok zou worden genoemd."
* achtereenvolgend: verwondering; levendigheid; beweging; scherts; afschuw en liefde.

hoge gevoelstemperatuur

Maar laat ik bij het begin beginnen. De tentoonstelling in het Rijksmuseum handelt over de barok in Rome met in de hoofdrol schilder Caravaggio, 1571-1610, voluit Michelangelo Merisi da Caravaggio (dus 'uit Caravaggio' en zijn geboorteplaats werd - en niet ongebruikelijk - zijn 'artiestennaam') en de beeldhouwer Gian Lorenzo Bernini, 1598-1680, aangevuld met enkele kunstzinnige kornuiten.
Ik citeer vanaf de website van het Rijksmuseum om je in te leiden in deze materie, want waarom moeilijk doen? "Zij (Caravaggio en Bernini) introduceerden een nieuwe kunsttaal, waarbij niet langer elegantie de norm was, maar het oproepen van emoties. Theatrale kunst met drama, dynamiek en bravura. Een kunst waarbij schilder- en beeldhouwkunst en architectuur innig samenwerkten. Een revolutie in de westerse kunst, die in Rome begon en in heel Europa zijn sporen naliet."

Goed. Tot zover en nu pak ik het weer over. Want dan moet je weten dat deze vernieuwende, vroege (Italiaanse) barok - ruwweg tussen 1600 en 1640 - grotendeels aan de Noordelijke Nederlanden voorbij ging. De kunststroming was hier in ieder geval veel minder weelderig, uitbundig en flamboyant. 'Wij' waren immers protestants: ingetogen en sober. De puriteins-calvinistische doe-maar-gewoon-dan-doe-je-al-gek-genoeg-mentaliteit. Van die dingen. Zo anders dan in het Katholieke zuiden.






1. Caravaggio, 'Maffeo Barberini', ca. 1596-1597. 2. Toegeschreven aan Domenico Zampieri (Domenichino), 'Giovanni Battista Agucchi', ca. 1604 of ca. 1615. 3. Bernini, 'Kardinaal Armand-Jean du Plessis, duc de Richelieu', 1640-1641. 4. Zaaloverzicht 5. Bernini, 'Thomas Baker', ca. 1637-1638. 6. Caravaggio, 'Fra Antonio Martelli als ridder in de orde van Malta', ca. 1607-1608.
Rond 1600 kreeg de schavuit Caravaggio (en dat schrijf ik niet voor niks: hij had een behoorlijk slechte reputatie als een opvliegende vechtersbaas) in Rome enorm succes met zijn realistische schilderijen. Hij verbloemde niets: ook voor het 'lelijke' was plaats. Want zijn heiligen hebben ook rimpels; hun kleren kunnen gescheurd zijn, we zien zichtbare aderen en spieren, de voeten soms vies en nagels met een rouwrandje. Hij plukte zijn modellen - boeren, burgers en buitenlui - gewoonweg van de kasseien. Geen edele trekken, maar volkse tronies (en soms die van zichzelf).

opvliegende vechtersbaas

Ook het licht-donkercontrast (clair-obscur) was tot dan toe niet zo dramatisch als op de doeken van Caravaggio. Er valt veel (of alleen) licht op dat wat hij het belangrijkste element in de afbeelding vond. Je ziet ook theatrale lichtbundels waaruit Bijbelse figuren opdoemen.
Feit is, dat alle kunst toentertijd nog geheel in het teken stond van de verspreiding van het (Rooms) Katholieke geloof. Kunst moest de Kerk dienen en de religieuze thema’s waren een uitgelezen manier om de Bijbelverhalen - als in een toneeluitvoering, maar dan op doek of gehouwen in steen - aan de goegemeente over te brengen. De massa was immers ongeletterd.

Hoe realistischer (vivacità = levensecht, bewegelijk) hoe beter en dat was het nieuwe. Des te meer dramatiek in de verbeelding, hoe meer het grauwe gepeupel onder de indruk zou zijn. Een indringende blik, een draaiing van het hoofd, een geopende mond alsof de geportretteerde op het punt staat ons iets te vertellen of iets uit te schreeuwen. Het bloed spuit eruit en geen gruwel wordt vermeden. Bloed, zweet én tranen om de toeschouwer angst aan te jagen.
En dat alles ter meerdere eer en glorie van de godsvruchtig- en godsvrezendheid. De emotionele overrompeling van de meute werd in de vroege, Zuidelijke barok op waarde geschat en door de Kerk verregaand gepromoot en dat effect op de toeschouwer werd wel terribilità (= schrik) genoemd.

bloed, zweet en tranen

Caravaggio's kunst kreeg veel volgelingen (de zgn. Caravaggisti), waarvan er ook enkele te zien zijn in de tentoonstelling. Hij werd niet oud: slechts 38 jaar en doodsoorzaak was waarschijnlijk malaria of een griepvirus.






1. Annibale Carracci, 'Venus en Adonis',  ca. 1600-1625. 2. Francois du Quesnoy, 'Rondinini-faun', ca. 1630-1635. 3. Carlo Saraceni, 'Het martelaarschap van Sint-Cecilia', ca. 1610. 4. Alessandro Algardi, 'Jonge sater met het toneelmasker van Selenius', 1628.. 5. Orazio Gentileschi, 'Het offer van Isaak', ca. 1612. 6. Francesco Mochi, 'Paard in volle draf', ca. 1616-1617 en op de achtergrond Ludovico Carracci, 'Sint-Sebastiaan in de Cloaca Maxima geworpen', 1612.
Een paar jaar na de dood van Caravaggio (in 1610) kreeg Bernini* - naast beeldhouwer ook architect, tekenaar en schilder - grote bekendheid met een aantal dramatische en levensechte beelden. Hij slaagde erin om in het marmer op zeer overtuigende manier de suggestie van huid, vlees, haarlokken en draperieën te houwen. Onder zijn handen vertoonde het marmer zich soms haast doorzichtig.
Als je inzoomt, dan zie je hoe gedetailleerd en levensecht zijn 3D-masterpieces zijn. Een net niet helemaal dichtgeknoopte wambuis; een schalkse blik of knipoog; gespannen, knijpende vingers in een dijbeen. Prachtig opengewerkte haarlokken die speels voor de ogen van de kopstukken hangen en kunstig opengewerkte kanten kragen (uiterst riskant maakte met een, toen nogal 'primitieve' steenboor).
In Rome zijn heel veel beelden van Bernini 'in het wild' te bewonderen. Ik noem er een paar. Midden op Piazza Barberini staat een fontein van Bernini’s hand, de Triton-fontein; de ronde vierdubbele zuilengang op het Sint-Pietersplein (volgens de kunstenaar "de moederlijke armen van de kerk") - met 284 zuilen en 88 pijlers - werd ontworpen door Bernini; (in ieder geval) twee van de tien engelen aan weerszijden van de Ponte Sant’Angelo, oftewel de Engelenbrug zijn van Bernini’s hand. De vierstromen-fontein (Fontana dei quattro fiumi) op de Piazza Navona werd gebeiteld door Bernini...

tableau vivant en strike a pose

Om moti (= beweging; dynamiek) op overtuigende manier over te kunnen brengen, hadden veel barok-kunstenaars banden met toneel(gezelschappen) en speelden zij soms zelf scenes na. Zij gingen theatraal doe-het-zelven om bepaalde poses uit te proberen en ze maakten soms ook props, rekwisieten, die als voorbeeld dienden voor afbeelding op een schilderij of beeld.
(Een van de zaalteksten:) "Bernini ging zelfs zo ver dat hij - om een gepijnigd gezicht te kunnen weergeven - zichzelf in een spiegel bestudeerde, terwijl hij zich brandde aan gloeiende kolen."

hoogtepunt(en)

Basta! Een tentoonstelling van de bovenste plank! Meer dan zeventig meesterwerken van Caravaggio, Bernini en hun tijdgenoten kunnen in het Rijksmuseum onderworpen worden aan een grondige bestudering. Want dat raad ik je aan: alle reden om de kijktijd te nemen en in te zoomen op alle geweldige details in en aan de getoonde kunstwerken.
Veel lof ook voor de mannen van Formafantasma: het Italiaanse vormgeversduo dat het ontwerp voor de tentoonstelling maakte. Rustig, modern en smaakvol met mooie doorkijkjes en zichtlijnen. Want ja, een dergelijke expositie vormgeven is een vak apart. Het kan een vertoning maken of breken. Ik heb slechts één 'maar' en dat zijn de in de zalen geplaatste bankjes. Die hebben niet zoveel om het lijf...






1. Frits Scholten, samensteller van de expositie, wordt tijdens de persvoorbeschouwing geïnterviewd. 2. Caravaggio, 'Jongen gebeten door een hagedis', ca. 1597-1598. 3. model: Francois du Quesnoy, 'Plato en Aristoteles', voor 1635. 4. Carlo Saraceni, 'Judith met het hoofd van Holofernes', ca. 1610. 5. Zaaloverzicht. 6. Orazio Gentileschi, 'Judith en haar dienstmeid met het hoofd van Holofernes', ca. 1608-1609. 
Nou, het lijkt mij duidelijk: dit is een blockbuster-tentoonstelling met een hoge vermaakswaarde. En het aardige is, dat er allerlei activiteiten rondom de vertoning zijn geprogrammeerd (hieronder een opsomming).

Dus hoort, zegt het voort en subito naar het Rijksmuseum!


-X-


KIJKWIJZER
  • De expositie in de Philipsvleugel is te zien tot en met 7 juni 2020;
  • Er is een catalogus te koop met afbeeldingen van alle kunstwerken voor € 39,95 (maar eerlijkheidshalve moet gezegd dat die nogal kunsthistorisch-vaktechnisch van aard is. Niet iets voor op je nachtkastje...);
  • Er is een interessante podcast beschikbaar bij de expositie;
  • Dagelijks organiseert het Rijks rondleidingen. (Voor € 5 per persoon, excl. toegang). Van maandag t/m vrijdag om 14.30 uur en zaterdag en zondag om 11.00 en 14.00 uur;
  • De audiotour (te huur voor € 5 of gratis via de Rijks-apps) voert je langs 35 meesterwerken;
  • Er is een 'Italo Disco'; avondopenstellingen met een Italiaans tintje; muziekuitvoeringen; lezingen en een klassiek concert in de eregalerij. Meer informatie vind je op https://www.rijksmuseum.nl/nl/caravaggio-bernini
  • Algemene bezoekersinformatie vind je op https://www.rijksmuseum.nl/nl/bezoekersinformatie

Heb je een opmerking? Een vraag misschien? Laat dan gerust een reactie achter! (Dat kan onder dit weblog ↓ ).



1. Louis Finson, 'De extase van Maria Magdalena (naar Caravaggio) 1613. 2. Zaaloverzicht. 3. Artemisia Gentileschi, 'De extase van Maria Magdalena', ca. 1620-1625 of ca. 1630-1635. 
Tekst en alle (iPhone) foto's: @MiriamvanderMeer | www.agreylady.nl, behalve de 1e foto. 

Eddy Posthuma de Boer in Fotomuseum Den Haag | KUNSTFLITS

11 februari 2020
Voor babyboomers is het jeugdsentiment, voor iedereen jonger een tijdsbeeld. Nostalgie to the max en daarnaast zijn de foto's van Eddy Posthuma de Boer - want over hem heb ik het - exemplarisch voor 's mans maatschappelijke betrokkenheid. Het zijn indringende reportages over het echte leven. “Ik ben op zoek naar de wereld zoals zij werkelijk is”, aldus de fotograaf op leeftijd (1931).

"Fotomuseum Den Haag presenteert een grote tentoonstelling van deze levende legende waarbij de nadruk ligt op de jaren vijftig, zestig en zeventig", lees ik bij binnenkomst in de grote zaal. Hier een (kort) verslag van een expositie van zijn humanistische beeldwerk met een flinke dosis humor.
Kijk je mee?



1. Hoge nood, 1955. 2. Happy End autorijschool, Hasebroekstraat 29, Amsterdam, 1958. 3. De winkel is normaal geopend. Alle foto's: @ Eddy Posthuma de Boer.
Eddy Posthuma de Boer maakte in zijn lange carrière een groot aantal fotoboeken, waaronder eentje met de titel 'Buurtwinkels' en dit naslagwerk is representatief voor zijn handelswijze. In dit geval staat het vol met zwart-wit foto's van plaatselijke winkelpuien: het is een beeld van de Mokumse middenstand van de jaren zeventig. Heel grappig en ook te zien in de expositie in Fotomuseum Den Haag. Auto- en motorrijschool 'Happy End', boekhandel 'Ontwikkeling begint bij de Jeugd' of 'De kousenredder' aan de Palmdwarsstraat, waar dames de ladders in hun nylonkousen konden laten ophalen.

vraag niet hoe het kan, maar profiteer ervan...

Met veel liefde en oog voor detail maakte (of maakt, moet ik zeggen, want nog steeds actief) Posthuma de Boer - naast zijn journalistieke fotografie en 'paparazzi' beelden van celebs - 'verzamelingen'. Het zijn bundelingen van alle opmerkelijke, amusante zaken die hij op straat zag tijdens zijn omzwervingen. Object trouvés noemt het museum deze kleine collecties. Door de veelheid en het combineren van de beelden wordt het bijzonder.
In het boekje 'In 't Nest met de Rest' uit 1965 (en een korte film van Johan van der Keuken uit hetzelfde jaar) zie je een aantal van die selecties. Zo is er een sortering met namen op woonhuizen, zoals 'ons genoegen' en 'ons trio en de rest'. Winkels die zichzelf bij de royals scharen: zoals 'de pittenkoning' en 'de vleeswarenkoning'; een serie met 'paleizen' van dezelfde orde (accordeonpaleis; gordijnenpaleis; kaas- en vispaleis) en ook 'paradijzen' ('smulparadijs', 'schoenenparadijs'). Heel vermakelijk om die zo achter en naast elkaar te zien.

toen was geluk nog heel gewoon

"Uit het oeuvre van Eddy Posthuma de Boer spreekt een grote liefde voor de mens en een drang om de gedeelde menselijke ervaring vast te leggen. Geen enkel aspect van het leven laat hij daarbij onaangeraakt: hij zoomt in op drama, maar toont ook veel humor."
Posthuma de Boer is een straatfotograaf pur sang, zoals ook Ed van der Elsken en Dolf Toussaint dat waren. Ook hij behoort tot "de generatie van het existentialisme die hun individuele visie op de wereld centraal in hun werk stelde en niet meer geloofde in de mythe van de vooruitgang", volgens de website van het fotomuseum. 







1. Noord-Ierland, 1969. 2. Zaaloverzicht. 3. Melkboerenfiets, 1958. 4. Zaaloverzicht. 5. Atelier Couleur "voor moeilijke gevallen", 1974. 6. Remco Campert, 1967. 7. H. Ottevanger, Dierenarts.
Blijkbaar zit er aan het ontwapenend optimistisch werk van Posthuma de Boer ook een rafelrandje. Niet per se te zien in de expositie, maar onvermijdelijk als je in een loopbaan van ruim vijftig jaar en met reportages vanuit meer dan tachtig landen het menselijk bestaan vastlegt. Geen enkel aspect van het leven heeft hij ongemoeid gelaten en wat hij zag kán niet altijd even mooi zijn geweest. 


-X-


KIJKWIJZER
  • de expositie is te zien tot en met 26 april
  • tijdsbesteding: 1 tot 1½ uur
  • heel goed te combineren met een bezoek aan het naastgelegen Kunstmuseum, alwaar momenteel Breitner vs Israels veel bezoekers trekt
  • En voor de (klein)kinderen? Mwah? Niet echt, maar die kun je wellicht meelokken met een toezegging voor een bezoek aan Museon (ook in dezelfde straat)
  • Kijk voor je de deur achter je dicht trekt even op de website voor bezoekersinformatie https://www.fotomuseumdenhaag.nl/nl/plan-je-bezoek

Heb je een opmerking? Een vraag misschien? Laat dan gerust een reactie achter! (Dat kan onder dit weblog ↓ ). 



1. (Links) Aardmoeder, El Hierro, Spanje, 1982 en (rechts) De eerste foto van God (gedicht van Cees Nooteboom), El Hierro, Spanje, 1982. 2. Plate service vlug en goed, 1969. 3. Zaaloverzicht.
Tekst en alle (iPhone) foto's van de tentoonstelling: MiriamvanderMeer | www.agreylady.nl
Foto's: @EddyPosthumadeBoer

Art Rotterdam 2020 tijdens de Art Rotterdam Week

6 februari 2020
Wat ik allemaal NIET kan zien. Eigenlijk moet je een paar dagen de tijd nemen om alle activiteiten tijdens Art Rotterdam Week* te bezoeken. Want neem van mij aan: je kunt de aankomende paar dagen van hot naar her in Rotown**.



1. Maen Florin bij PLUS-ONE Gallery 2. Louise Giovanelli via GRIMM Gallery 3. (Achter) Hadassah Emmerich en (voor) Anton Cotteleer bij Whitehouse Gallery 
Druk baasje als ik ben, had (heb) ik slechts tijd voor één: namelijk Art Rotterdam: de kunstbeurs in de mooie Van Nelle fabriek. En daarmee kan ik dus zo'n 50 andere, speciale activiteiten tijdens de kunst-vierdaagse* niet zien. Ik kan NIET naar The Performance Show in de industriële setting van AVL Mundo / Atelier Van Lieshout (ook niet helemaal 'mijn ding', performance art) of naar de gevarieerde events die in WdW (Witte de With Center for Contemporary Art) geprogrammeerd staan. Ook NIET naar de 26 studenten van het Piet Zwart Institute die zaterdag 8/2* hun studio openen.

Object - de designbeurs in het Haga-gebouw - moet ik spijtig genoeg aan mij voorbij laten gaan. In een voormalige parkeergarage zal The New Current met werk van jong talent veel bekijks gaan trekken. Ik kan NIET naar het creative technology festival (TEC ART) dat "5 lange dagen* en nachten bol staat van avant-garde kunst, techno+modular music, live-coding, gaming, creative technology, interaction-design en tec-parties" (wat dat ook allemaal moge zijn...). Maar misschien is dit laatste (tec-)event ook niet zo geschikt voor een boomer zoals ik.
* Wat is het nu: eendaags, vier- of vijf dagen of een week? Het gros van de festiviteiten duurt 4 dagen, namelijk van 6 tot en met 9 februari. Kijk voor je afreist eerst goed naar de bezoekersinfo van de diverse evenementen.
** synoniem van Rotterdam dat is ontleend aan een gedicht van Jules Deelder (Rotown magic). 

Nou ja, zo kan ik nog wel een uurtje doorgaan (#lekkerboeiend). Waar het om draait is, wat zag ik WEL? Vandaag indrukwekkende, verrassende, humoristische, onbegrijpelijke, speelse en/of kleurige kunst vanaf de beursvloer van Art Rotterdam.
Here we go...!

een gevarieerd aanbod voor de 'allemansvriend'

De 2020-editie van Art Rotterdam kan zich inmiddels - ná 20 eerdere versies - meten met andere gerenommeerde kunstbeurzen in Europa die gespecialiseerd zijn in hedendaagse kunst. Misschien niet zozeer qua omvang (hoewel: Art Rotterdam is groot zat), maar wel degelijk qua eigenzinnigheid en verrassend gevarieerd aanbod. Vernieuwend ook, want het biedt een podium aan de nieuwste ontwikkelingen in de beeldende kunst.





1. Nokukhanya Langa via Galerie van Gelder 2. Peter Morrens bij Kristof de Clercq Gallery 3. Jacqueline de Jong via Dürst Britt & Mayhew 4. Fernando Sánchez Castillo bij Tegenboschvanvreden 5. Johan de Wit via Kristof de Clercq Gallery 6. Philip Akkerman bij Torch Gallery
Verleden jaar bezochten maar liefst 28.000 bezoekers de Van Nelle fabriek - zelf hoogtepunt van het zgn. Modernisme (opgeleverd in 1930 als voorbeeld van 'het Nieuwe Bouwen' en vandaar ook op de lijst van Unesco Werelderfgoed). Dus wat ik je brom: een uitstekende locatie voor baanbrekende kunstuitingen.

mural machinepainting show

Spectaculair is bijvoorbeeld de 'mural machinepainting show'. Tegenover de ingang van de kunstmarkt zie je een 12 meter brede en 3 meter hoge wand. Machine painters Rutger de Vries (NL/D) en Ash Keating (AU) maken daarop dynamische muurschilderingen. Met gebruikmaking van een constructie van geperforeerde waterleidingen - waar in dit geval verf doorheen zal lopen, ontstaat een 'schildering'. Het resultaat van deze live show blijft die dag zichtbaar, maar na sluitingstijd wordt de mural weer gewit, zodat de volgende dag een nieuwe start gemaakt kan worden. 

geen muurbloempjes, maar lawaaipapegaaien

Eenmaal binnen (Tip 1: koop je kaartje online, dat scheelt je € 3,00) kun je je vergapen aan werkstukken bij ruim 90 galerieën. En wat zal ik daarvan zeggen? In dit verslag zie je een selectie van mijn favorieten, maar eerlijkheidshalve alleen de meest fotogenieke. Mijn lievelingen met de meeste verbeeldingskracht. Het oog wil ook wat (...!) en heel wezenlijk voor beeldende kunst.
Als ik een schilderij, foto- of beeldhouwwerk niet goed in beeld kan krijgen, dan valt dat kleinood - hoe mooi ook - meedogenloos, dus zonder enige scrupule af. Hier geen muurbloempjes. Dus laat je niet leiden door mijn schifting: wat je hier ziet, zijn 'slechts' de grootste lawaaipapegaaien
Het motto luidt: zelf gaan kijken en je eigen top-10 (50, 100) opstellen!






1. Charley Avery bij Grimm Gallery 2. Jamal Nxedlana via No Man's Art Gallery 3. Diana Scherer, Galerie Caroline O'Breen 4. Joëlle Dubois via Bruthausgallery 5. Nokukhanya Langa bij Galerie van Gelder 6. Evol via un-spaced
Heel veel jong talent op Art Rotterdam. (Tip 2:) zou je je willen ontpoppen als kunstverzamelaar, koop dan iets aan van de 'jonge honden' in de presentatie 'Prospects & Concepts' van en door het Mondriaan Fonds. Ik vertel je hier graag meer over.

veelbelovende vooruitzichten

Een aparte 'vleugel' van de voormalige koffie- en thee-overslagplaats is ingeruimd voor 67 beeldend kunstenaars die in 2018 een financiële bijdrage ontvingen van het Mondriaan Fonds. Zij kregen die tegemoetkoming - de zogenaamde 'Werk-bijdrage Jong Talent' om een start te kunnen maken met hun carrière. De bedoeling is dat de gesubsidieerden - zo aan het begin van hun creatieve loopbaan - 'rustig' de tijd krijgen. "Het werk van deze kunstenaars is nog lang niet uit-ontwikkeld. Ze hebben nog zoveel in petto en dat maakt het juist zo spannend. Het is niet alleen een feest voor nu, maar ook een belofte voor later", aldus een woordvoerder van het Mondriaan Fonds.
Voor alle deelnemers aan deze presentatie geldt: werk in uitvoering en hier toont zich de toekomst.

verkooppunt

Zo'n beurs is ook de uitgelezen gelegenheid om een prijs uit te reiken en inderdaad: op de openingsavond (5/2) ontving Ana Navas de 'NN Art Award 2020'. "De NN Art Award is een stimuleringsprijs voor talentvolle kunstenaars die hun opleiding in Nederland hebben afgerond en blijk geven van authentiek en innovatief vakmanschap." 

(Ik zal een beetje haast moeten maken...) maar niet voordat ik je ook heb gewezen op citizenM Projections, een deel van de beurs waar plaats is voor film- en videokunst van 15 kunstenaars en gecureerd door citizenM. Deze hotelketen heeft kunst in het DNA (eigenaar|verzamelaar Rattan Chadha stelde verleden jaar een expositie uit eigen werk samen in de Kunsthal Rotterdam) en is al jaren partner van Art Rotterdam.






1. Marcel van Eeden bij Barbara Seiler 2. Mia Chapin bij No Man's Art Gallery 3. Ciro Duclos en 4. Timothy Voges (beiden Prospects & Concepts) 5. David Haines en 6. Dennis Rudolph beiden bij Upstream Gallery
Trouwe volgers (love them!) weten: ik ben een alleseter dus ik kan niet stuk op een dergelijk kunstfestival. Ik liep vrijwel permanent rond met een glimlach om de mond. Aan mijn lippen ontsnapte veelvuldig een "oh, wat mooi!" (of "gaaf" of "tof" en die vrijwel permanente smile moet wel een raar gezicht zijn geweest)...


-X- 


Art Rotterdam is open voor publiek van 6 t/m 9 februari. Bezoekersinformatie vind je hier: https://artrotterdam.com/nl/praktische-informatie/

Heb je een opmerking? Een vraag misschien? Laat dan gerust hieronder een reactie achter!


1. de Van Nelle Fabriek 2. de 'mural machinepainting show' van Rutger de Vries en Ash Keating
Tekst en alle (iPhone)foto's: @miriamvandermeer | www.agreylady.nl

Auto Post Signature

Auto Post  Signature