Andy Warhol en het wel en wee van de kleine (kunst)blogger

"I wanted to paint nothing" en "arts is what you can get away with". Hij deed laatdunkend over zijn eigen werk en bagatelliseerde zijn rol in de kunstwereld. En dan heb ik het over de Slowaakse immigrantenzoon Andrew Warhola, alias Andy Warhol (1928-1987). Valse bescheidenheid, want in zijn jonge jaren had Warhol zich stellig voorgenomen beroemd te worden. En dat is hem aardig gelukt. Hij werd al bij leven gezien als protagonist (oftewel held van het verhaal én voorvechter/pionier) van de Popart in de Verenigde Staten in de jaren 50 en 60 van de 20e eeuw. Ook wel the silver prince of the pop genoemd.

Vandaag zie je vanuit de mooie Beurs van Berlage beelden van de tentoonstelling 'Prints of Andy Warhol and Other PopArtists'. Ook krijg je een inkijkje in de totstandkoming van dit blogrelaas, zeg maar 'The Making Of....' Oftewel, het wel en wee van een gepassioneerde hobby-blogger.

Nieuwsgierig geworden? Lees en kijk dan mee.

Rode draad is de blauwe lijn: Edward Krasiński in het Stedelijk

Werkend als kunstschilder, sculpturist en fotograaf was Edward Krasiński (1925–2004) een van de meest interessante hoofdpersonen van de na-oorlogse Poolse avant-garde. En geen Pool van geboorte, want zijn wieg stond in Lutsk, Oekraïne. Achter het voormalige IJzeren Gordijn, dat wel.

Het Stedelijk Museum Amsterdam presenteert de eerste retrospectieve tentoonstelling in Nederland van deze grensverleggende kunstenaar. De man die met blauw Scotch-tape van 19 millimeter breed, alles - letterlijk en figuurlijk - wilde verbinden: mensen, objecten, ruimte en tijd. Altijd op 130 centimeter vanaf de vloer, zijnde de gemiddelde hoogte van het menselijk hart.

Lees je mee? Vandaag heb je een streepje voor...

Mokumse portretkunst in het Scheepvaartmuseum

Meinbert Gozewijn van Soest, 'schetsen Ebenhard', 2017.

Onder de titel 'Ode aan een Amsterdammer' opende verleden week een (gratis toegankelijke) expositie in het Amsterdamse Scheepvaartmuseum. Aanleiding voor deze lofzang op de Mokummer was een fotosessie die fotograaf én medeoprichter van de Dutch National Portrait Gallery (in goed Nederlands) Koos Breukel maakte met burgemeester Eberhard van der Laan en zijn gezin. 

In de Amsterdamse Uitkrant: "Dit is de vader van de stad. (...) Het betrof een privé-sessie en de sfeer was losjes. Een echt Amsterdams tafereel: de burgemeester met vrouw en kinderen - verder geen gedoe. Geen eisen, geen entourage. Ter plekke bedacht ik, hier moet ik iets mee. Er moet een ode komen aan de Amsterdammer. Aan zijn eigenzinnige houding - zelfbewust en tegelijk met zelfspot."

Ik ben zo'n Amsterdammer. Mag ik je voorgaan?

#workinprogress tijdens het Teleport Art Event

De luchtkwaliteit in het hotel is bar slecht. Vandaag zou eigenlijk elke bezoeker - net als de meeste kunstenaars - een gasmasker moeten dragen bij zijn of haar rondgang langs de kamers. De gassen die vrijkomen uit de tientallen spuitbussen zijn namelijk adembenemend (in de letterlijke zin van het woord). Smog-melding met code rood. En het zal nog wel even duren voordat alle kwalijke dampen zijn opgetrokken, want er wordt die middag urenlang hard doorgewerkt. 

Afgelopen zondag (16/7) vond de 3de editie van het Teleport Art Event plaats. Na twee eerdere succesvolle versies, organiseerde Amsterdam Street Art in samenwerking met het Teleport Hotel een Street Art-marathon. Nou ja, Street Art? Room Art. Tweeëntwintig straatartiesten die tegelijkertijd en in één middag tijd in dertig kamers een spuitklus deden.

Werk in uitvoering. Kijk je mee?

New Realities: een blik op de 19de eeuw in het Rijks

Voor een speciale kunstbijlage bij het juli-nummer van fashion glossy Vogue selecteerde Mario Testino, wereldberoemd modefotograaf, zijn favoriete werken uit  'New Realities: fotografie in de 19de eeuw' in het Rijksmuseum. "De tentoonstelling herinnert me eraan hoe belangrijk het is om terug te kijken. De geschiedenis kennen is essentieel om de fotografie van nu te begrijpen."

Wat mij vooral trof bij het zien van de expositie (en waar ik niet eerder bij had stilgestaan), was hoe revolutionair de verschillende toepassingen van dat nieuwe fenomeen - fotografie - halverwege de 19de eeuw moet zijn geweest.
Tegenwoordig kunnen wij ons niet meer voorstellen hoe het leven eruit zou zien zonder foto's. Maar voordat fotografie tot kunst werd verheven en wij ons zelfbeeld lieten bepalen door de veelheid aan selfies, diende de uitvinding én ontwikkeling van de fotografie vooral een praktisch doel. Dat gesleep met loodzware camera’s, langdurige en moeilijke ontwikkelprocedés met gevaarlijke chemicaliën, kwetsbare glasplaten en minutenlange sluitertijden werd in eerste instantie ingezet ten behoeve van de wetenschap in de breedste zin van het woord.

Van boeventronies tot beenprotheses. Vandaag een verslag in zwart/wit (soms akelig realistisch ingekleurd).