Who stole the show at showUP?

6 september 2017

Het evenement wordt groter en groter. Sprak ik in mijn verslag van de 2016-editie nog over 250 deelnemers; schijnt het dat ik afgelopen maandag (4 september) langs ca. 350 standhouders slenterde (en dat was te zien op mijn stappenteller).

showUP heeft zich in korte tijd ontwikkeld tot de ultieme groothandelsbeurs voor interieur-, cadeau- en kids-artikelen. De vakbeurs richt zich op inkopers van woon- en cadeauwinkels, concept-stores, webshops, warenhuizen en museumwinkels. "Ook interieurstylisten, de pers en bloggers komen langs om inspiratie op te doen", lees ik op de website van de Expo.
Precies! Ook ik draaf op (door), om door de aanwezige producenten geïnformeerd te worden over de laatste trends. De standhouders zijn soms kleine, al

dan niet recent gestarte en meestal zelf producerende labels of juist 'grote', gevestigde namen zoals &Klevering, KitschKitchen en Serax (en alles er tussenin). Wat zij gemeen hebben, is dat de gepresenteerde producten spiksplinternieuw zijn en nog niet eerder vertoond. Alle producten worden ter plekke ingekocht en die liggen dus 'pas' over een paar weken in de winkels.

Vandaag krijg je een reportage vanaf de beursvloer in de EXPO Haarlemmermeer. Maar zet je schrap, want er volgen nu - voor mijn doen - behoorlijk wat beelden. (Ik maakte zo'n 300 foto's en ga daar maar eens uit kiezen: een typisch geval van keuzestress).






1. welkom en 2. (Lid van een kunstzinnige familie, want een broer van PEIM), ontwerpt de man achter SPRUITJE hele mooie 'groen-licht-objecten. 3. 'Pretty Happy' van Maarten Baas en Sergio Herman bij Cor Unum. 4. Stand van Cor Unum. 5. Op de beurs vier trendvoorstellingen (-voorspellingen) van Jan Agelink en Jantine Benschop van Buro JanTrendman. 6. 'Work' van Olav Slingerland.


Design is art for losers

luidde een spreuk die ik zag bij een van de standhouders. Nou, lekker dan. Ik ben het er trouwens niet mee eens, maar hij is wel leuk.

Oké, let's start! Ik begin mijn verslag over showUP 2017 met al het moois in de opstelling van Cor Unum. Als keramiek freak (...) sta ik bij hun 'kraam' met open, licht kwijlende mond en verlangende ogen (dat moet wel een heel gek gezicht zijn :-). Elk zichzelf respecterende Dutch designer heeft bij Cor Unum een of meerdere keramiek-ontwerpen laten uitvoeren. Zo ook 'Pretty Happy' van Maarten Baas (ik ben fan en schreef dit blog over zijn werk) in samenwerking met topkok en sterrenchef Sergio Herman. Van dit servies word ik zó vrolijk (en ik ben dan ook super blij met het setje dat ik mee naar huis kon nemen en waarvan ik mij voorneem, dagelijks te gaan eten...).

Ik ga gelijk door met ander oogstrelend porselein en wel dat van Olav Slingerland. In de serie 'Work' maakt Olav - in de letterlijke én figuurlijke zin - gelaagde bekers, lepels en sieraden. Ook met de serie 'Depth' gooit de ontwerper hoge ogen.




1. De 'Impossible Bottle'. 2. Ketting 'Drama Queen' van het Zweedse Sägen. 3. Let it grow bij Design Sprout (op de website ook veel tips over 'how to grow your own') 4. Bij de stand met de heerlijke zachte en warme schapenwollen sokken van Soxs vielen vooral ook de mooie promotiefoto's in de smaak (niks geen geitenwollen-sulligheid).

Van alles wat

en vooral heel veel op deze twee-maal-jaarlijkse beurs. Gelukkig kon ik de producten voor 'de kleine mens' links laten liggen en wel hierom. (A.) ik blog niet over kids-stuff, omdat (B.) wij als gezin al héél lang 'uit de luiers' zijn (zo'n 25 jaar). Ik ben in (ongeduldige) afwachting van mogelijk nageslacht (offspring, zoals de Engelsen zo mooi zeggen), want dochter- en zoonlief hebben vooralsnog andere dringende bezigheden. Dus de hele baby-, peuter- en kleuter-sectie van de expo kon ik overslaan en dat scheelde een hoop. 

Ik zag een aantal (zonne)brillenfabrikanten c.q. -groothandelaren met leuke, moderne en vooral kekke exemplaren. Misschien (nog) niet voor iedereen, maar ik heb toch al zo'n vijftien jaar een (geleidelijk steeds sterker wordende) leesbril op mijn neus.
De Britse Frank and Lucie zijn actieve senioren (zoals gelukkig zoveel tegenwoordig), die dus weten wat de 40-, 50- en 60-plussers willen: soms uitgesproken (zoals in mijn geval), maar in ieder geval een flatteus model. En wetende dat Frank & Lucie de achternaam 'Seemore' dragen, moet het dus wel goed komen. (En dat is geen grapje! :-)
Kan niet missen. (Kijk op de website voor een dealerslijst).


 




1. kekke leesbrillen. 2. Sieraden in 'de stijl van De Stijl' van Zsiska, te koop bij veel museumwinkels 3. en 4. Stationery. 5. en 6. Fragiele vaasjes van Scandinavia Form o.a. bij &Klevering. 7. De grote variatie in etui's van Koda, gemaakt van restjes meubelstoffen. 

Stationery

De hedendaagse fascinatie voor 'stationery' begrijp ik niet zo goed. Stationery is een hype.
Wacht! Ik zoek eerst even de betekenis. "Stationery is a noun which means 'writing and other office materials'" (volgens Oxford Dictionaries en niet te verwarren met stationary, want dat betekent 'stationair').

We hebben het dus over schrijfwaar: blocnotes, pennen, kaarten, schriftjes, agenda's et cetera. Ik heb daar niet zo heel veel mee, want hoeveel notitieblokjes wil je hebben (als je een smartphone hebt?) en mijn boodschappenbriefje maak ik op een afgescheurd stukje envelop van de oud-papier-stapel. Hoe dan ook, schrijfwaar in alle vormen en mate te kust en te keur bij showUP. En dan zie je heus wel leuke dingen. Mooie of grappige spreuken, lollige verjaardags- of kerstkaarten voor de ouderwetse snail mail en vaak ook heel mooi/leuk/vertederend geïllustreerd.
Verder verdient ook Plint (weer) vermelding. Al (bijna) 30 jaar voert dit merk allerlei mooie producten met ontroerende poëzie. Ik ben groot fan.


  




Let's eat (before they eat us...)!

(dit is mijn versie van 'binnenkomen, eten!'. Zo verzamelde ik het grut naar de eettafel. En nog steeds. Maar waar ik deze 'spreuk' vandaan heb, Joost mag het weten).

Ik hou hier van. En wat een mooi initiatief en slim idee, de samenwerking to the max van 'Flowers & Sours, de coöperatie', vandaar dat ik de betrokken deelgenoten zelf aan het woord laat. "Flowers&Sours is een foodlab, proeflokaal, smaakwarenhuis en werkvloer in één". (...) We koken waar mogelijk met grondstoffen en ingrediënten uit ons eigen (Rotterdamse, red.) netwerk van boeren, makers en leveranciers. We schuwen het gebruik van ongebruikelijke technieken en grondstoffen niet en zoeken creatieve oplossingen voor overschotten én tekorten. We brengen de cirkel in beeld en maken hem waar mogelijk, rond".

Oké, tot zover het citaat. Wat ik er zelf van weet is dat de voedselmakers, food designers en koks die 'lid' zijn van Flowers&Sours ieder voor zich hele leuke producten maken. Bijvoorbeeld: met de Rot Pot maak je met behulp van de doe-het-zelf kit lekkere, verse zuurkool (dat neem ik aan, tenminste). Of neem Sarina en Diana die met hun SoepStarters en food blog helpen om je eigen voedselverspilling tegen te gaan.  'Soephoofd' Diana maakte voor de feestdagen een Kerst-kliekjes-soep-variant als brievenbus-cup-a-soup! Nooit meer bouillonblokjes en geen (groenten-)restjes: make soup, not waste!

De mannen en vrouwen van Flowers&Sours verzorgen desgewenst de catering voor feesten en partijen en daarnaast organiseren de makers regelmatig workshops en evenementen op hun eigen locatie aan de Coolhaven in Rotterdam of ze zijn te vinden op diverse locaties in het land. 
Ik zou zeggen: keep up the good work!



Zo! Ik zit er doorheen. Wat jij?
Bij showUP zoals gebruikelijk weer veel geestdrift en indrukken. Genoeg om een paar maanden op te teren. Zeg maar tot februari of zo, want dan is de volgende editie van deze inspirerende groothandelsbeurs.


-X-


Over inspiratie gesproken...
Morgen vlieg ik naar Parijs voor nóg meer design- en kunstinput. Met als leidraad de Paris Design Week/Maison&Objects (en stiekem ook, én in ieder geval Centre Pompidou met een tentoonstelling over David Hockney), kom ik vast helemaal én 100% opgeladen weer bij je terug. 

To be continued...



Alle foto's © www.agreylady.nl 
Post Comment
Een reactie plaatsen

Auto Post Signature

Auto Post  Signature