Een vlucht uit de werkelijkheid: Cool Japan in Museum Volkenkunde

30 augustus 2017
Voor ik het wist stond ik met mijn tronie op een selfie in Museum Volkenkunde. Van de week bezocht ik de tentoonstelling 'Cool Japan', waar de oude, maar vooral nieuwe populaire beeldcultuur van het land van de rijzende zon centraal staat. Vandaar de foto. Ook een stukje beeldcultuur. 

Museum Volkenkunde, een van de oudste etnologische musea ter wereld, brengt de wereldwijde fascinatie voor Japan in beeld en neemt ons mee in een ogen-en-oren-prikkelende ontdekkingstocht. "'Cool Japan' biedt een vrolijke mix van oud en nieuw, van traditionele prentkunst en hippe tekenfilm. Tip: laat je als (groot)ouder begeleiden door een puber (voor extra uitleg en gebruiksaanwijzing, red.), aldus het Museumtijdschrift.
Ik ging alleen.

Vlucht een paar minuten uit de harde/onbegrijpelijke/benauwende* werkelijkheid (zoals de hedendaagse Japanner doet) en lees mijn verslag van een coole, gave, toffe expo.

(* doorhalen wat niet van toepassing is).

Sculptuur van Nara Yoshitomo

Wat gemaakt wordt, verdient publiek: de Amsterdamse Uitmarkt.

27 augustus 2017
Afgelopen vrijdag was de opening van de 2017-versie en 40ste editie van de jaarlijkse Uitmarkt en dit gebeuren kon je in levende lijve of rechtstreeks op televisie volgen. Jörgen Raymann verrichtte op het drijvende I AMsterdam-podium de aftrap voor het nieuwe culturele seizoen en te horen en te zien waren een bont gezelschap. De swingende mannen van New Cool Collective, mezzosopraan Tanya Kross die 'Carmen' vertolkte, de Haagse band DI-RECT, het Nederlands Dans Theater en rappers Dio en Pink Oculus. Ook Dolf Jansen met zijn kijk op de toestand in de wereld.
Een dag later (gisteravond) genoot ik van Herman van Veen (ik ben fan) met een deel uit zijn nieuwe voorstelling 'Vallen of Springen' en een paar uur later van de heerlijke, danceable en ritmische Soul-geluiden. Vanavond volgt het sluitstuk met een grootst meezingspektakel: Musical Sings-A-Long 2017
Kortom: voor elk wat wils!


Maar hoe zit het met het nieuwe museum-aanbod? Nou, dat is precies wat ik je in deze blogpraat ga voorschotelen.

Hail, the Dark Lioness: Zanele Muholi in het Stedelijk Amsterdam

24 augustus 2017
De opening van de tentoonstelling met haar sterke en indringende portretten werd enigszins overschaduwd door een vervelend en mogelijk ook tekenend incident.
Half juli (...) "heeft een Amsterdamse Airbnb-verhuurder een vrouw van de trap geduwd omdat zij een paar minuten te laat zou hebben uitgecheckt. De vrouw blijkt een medewerker en vriendin van de Zuid-Afrikaanse fotograaf Zanele Muholi die in de stad was voor de opening van haar expositie in het Stedelijk Museum. (...) Bij de video (door Muholi gemaakt, red.) waarin te zien is hoe de vrouw hardhandig door de Nederlandse man wordt behandeld, schrijft de fotograaf dat deze vorm van racisme niet gerechtvaardigd kan worden. Zij spreekt niet alleen van racisme maar ook van 'genderbased violence', de dominante blanke man overheerst de zwarte vrouw." (Citaat van MuseumActueel).

Ziehier de praktijk waar Zanele Muholi met haar kunst tegen ageert. In haar werk onderzoekt, documenteert en verbeeldt zij de zwarte LGBTQI* identiteit in het hedendaagse Zuid-Afrika.

* Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender, Queer, and Intersex

Kleur bekennen: De Kleuren van De Stijl in Kunsthal KAdE

20 augustus 2017

Ik heb wel te doen met zo'n bewaker. Omdat 31 jaar* geleden een verwarde bezoeker - zelf beeldend kunstenaar - het doek in het Stedelijk Museum in Amsterdam met een stanleymes zwaar beschadigde, moet deze security-medewerker met volle aandacht het muurvullende werk (2.24 bij 5.44 meter) scherp in de gaten houden. Niet even met de armen op de rug kuieren door de museumzaal: nee, naast het overwegend rode doek: 'op de plaats: rust!'
Saai.
* 21 maart 1986

Het doek, 'Who's Afraid of Red, Yellow and Blue III' (1967-1968) van de Amerikaanse kunstenaar Barnett Newman hangt voor deze gelegenheid in Kunsthal KAdE in Amersfoort en wel aan het begin van de expositie 'De Kleuren van De Stijl'. Reden voor deze uitleen is omdat het....

IKEA-watch: Democratic design en het nieuwe modellenboek

16 augustus 2017

Nee, ik heb geen aandelen in IKEA. Ook anderszins heb ik geen enkel voordeel bij het schrijven van een blogpost over de multinational. Mijn enige drijfveer voor deze preview is mijn interesse voor interieur-ontwerp en toegepaste kunst en dan kun je de Zweedse meubelgigant niet over het hoofd zien. 389 winkels wereldwijd, een omzet van 36.4 miljard euro en niet minder dan 915 miljoen mensen die in 2016 een IKEA-filiaal bezochten. Enorme aantallen.

Voor IKEA begint het woon-seizoen met de jaarlijkse verspreiding van de nieuwe catalogus, traditiegetrouw in de maand augustus en dat is ook het startsein voor de introductie van de nieuwe collectie. De nazomer staat sowieso in het teken van het interieur; onze focus wordt weer wat meer naar binnen gericht. Ook volop woon-gerelateerde evenementen in september en oktober. Je krijgt op dit blog verslagen van mijn bezoek aan ShowUp,  VT wonen&designbeurs, Salon Residence en .....

De stijl van De Stijl en het Mondriaanhuis.

13 augustus 2017

Je kunt in het geboortehuis in Amersfoort niet zo heel veel schilderijen bekijken, want "musea met kunst van Mondriaan zijn er immers genoeg", aldus conservator Marjory Degen (in het AD). (....) "Maar er is geen enkel museum die het leven van de schepper van Victory Boogie Woogie in beeld brengt. We laten zijn levensreis zien van Amersfoort, naar Domburg, Winterswijk, Laren, Parijs, Londen en New York. Daarin is het Mondriaanhuis uniek. In geen enkel museum wordt zo gefocust op de persoon.''

Afgelopen maart opende het verbouwde Mondriaanhuis haar deuren: net op tijd om ten volle mee te kunnen profiteren van de hype rond het 100 jarige bestaan van kunststroming De Stijl. Dit kleine museum aan de Kortegracht in Amersfoort doet dat overigens heel charmant en geestdriftig. Want naast het getoonde maken de enthousiaste (en vrijwillige) gastvrouwen en -heren met hun aanvullende informatie een bezoek meer dan de moeite waard.

Ik ging je voor. Kijk je mee?

In De Tussentijd bij Museum Voorlinden...

9 augustus 2017
Beloofd is beloofd. Na mijn eerste enthousiaste blogbericht over mijn bezoek aan Museum Voorlinden (zie dat verslag hier), kondigde ik je nog een tweede relaas aan. Want naast de permanente opstelling van kunstwerken - waar het museum als het ware omheen is gebouwd - is ook de wisselende expositie van het door Joop van Caldenborgh verzamelde werk meer dan de moeite waard. De line up zoals deze nu te zien is, kreeg de naam 'De Tussentijd'. 

"De kijker wordt uitgenodigd om te vertragen, tot stilstand te komen en voor een moment de kloktijd te vergeten". Dus doe wat de informatiefolder je aanraadt te doen: pak een kop koffie of thee (of een biertje of wijntje, als de vijf in de klok zit :-) en ga er even rustig voor zitten.
Take your time to read my report...


Leve de diversiteit! De 22ste Canal Parade in Amsterdam

6 augustus 2017
Ook Chicago based  Drag Queen Kim Chi (van Zuid-Koreaanse afkomst) was van de partij... (info van lezer Peter).

Dit weekend maak ik een uitstapje en ik niet alleen, want gisteren reisden vanuit heel het land (honderd-?)duizenden mensen af naar de hoofdstad om dit kleurrijke, feestelijke boten-defilé live te volgen. In de zes kilometer lange route van de Canal Parade voeren tachtig boten van allerlei organisaties. En daar komt traditiegetrouw een hoop volk op af. 
Ook ik koos zorgvuldig een plekje langs de route en stond al twee uur van tevoren met de camera in de aanslag. Ziehier mijn verslag van de 22ste, jaarlijkse LHBTQI*-vlootschouw.
En wil je toepasselijke muzikale begeleiding bij het lezen van dit regenboog-verslag? Open dan de speciaal voor dit evenement samengestelde playlist van collega-blogger Whiteboxliving met nummers als "The Love Boat" en "I'm Coming Out". 

Ship ahoi!

Niet te beschrijven |belevings-|kunst in Museum Voorlinden

3 augustus 2017

Maar ik doe het toch. Dat beschrijven. Voorafgaande aan ons bezoek aan Museum Voorlinden las ik op de site dat de permanente collectie "stuk voor stuk belevingskunstwerken zijn, die zich niet laten beschrijven. Je moet ze ondergaan". Nou, ga daar maar aan staan! Dat betekent voor mij de onmogelijke taak om jou een impressie te geven van wat je in dat (nog prille) museum te wachten staat. Vrijwel onbegonnen werk!
En ook alle recensies die ik las ter voorbereiding van ons bezoek waren niets dan lovend. Sterker nog, de meeste waren euforisch. "Volledig uit het veld geslagen", "overweldigend", "Voorlinden dwingt je op de knieën", "een vertoon van rijkdom", "het museum rolt onbescheiden zijn spierballen". Superlatieven te over.

Een eigen bezoek werd nijpend, vandaar dat wij met hooggespannen verwachtingen afgelopen dinsdag afreisden richting het Wassenaarse duinmuseum. En het viel in niets tegen (en dat is de moeder der understatements). Ik ben alle indrukken nog niet eens te boven.

Hieronder een (schamele :-) poging tot een journaal. Het eerste deel, wel te verstaan. Een dergelijke beleving prop je niet in één blogbericht. Ik niet, tenminste.

Auto Post Signature

Auto Post  Signature