Antwerpen: straatkunst en allerlei daaromtrent

30 april 2017

Voor liefhebbers van urban culture is Antwerpen een Eldorado. Zoals ik in mijn vorige bericht aankondigde, zie je vandaag de door mij opgemerkte straatkunst in de Scheldestad. Street Art in de breedste zin van het woord: alle kunst in de openbare ruimte.
Ik vat het begrip Street Art namelijk heel royaal op. Ook alle beelden, monumenten, fonteinpartijen en dergelijke, ooit geplaatst ter meerdere eer en glorie van koning, keizer of admiraal, doen wat mij betreft mee. Hetzelfde geldt voor 'illegaal' of op eigen initiatief gedeelde kunstzinnig bedoelde uitingen en creatieve verluchtiging van straat en buurt, mag van mij straatkunst worden genoemd.

Volg je me nog?


Kunst in de openbare ruimte

Alle objecten, sculpturen en andersoortige opsmuk die geplaatst is ter 'verfraaiing' van de leefomgeving met als doel om de saamhorigheid en werkgelegenheid (?) te stimuleren, het cultureel toerisme aan te moedigen, de sociale verbondenheid te bevorderen, de identiteit én het bewustzijn van de plaatselijke cultuur en geschiedenis te versterken (hé, hé..), is volgens het boekje straatkunst (het kunst-theoretisch wetenschappelijke boekje dan).

De publieke kunst moet dus een 'hoger doel' dienen. Het moet de mensen op die bepaalde plek en door de jaren (eeuwen?) heen iets doen. En daarmee hebben we al twee heikele discussie-punten te pakken, want wat is verfraaien en wat is 'iets doen'? Het moet 'iets doen'? Oh jee.

Kunst in (en op de neutrale witte muren van) het museum hoeft geen rekening te houden met invloeden van buitenaf. Het publiek komt in alle rust en op gepaste wijze ('eerbiedig' en stil) kijken (of niet). De belangstellenden gaan op eigen initiatief naar een tentoonstelling om betoverd, geschokt, ontroerd, of in verwarring gebracht te worden. Zij hebben daar vrij voor gekozen. 
Maar dan het grote publiek, de willekeurige passant in de straat, in het park of op het plein. Tja? (Elke) kunst is nu eenmaal niet voor iedereen. Maar iedereen is wel en precies de doelgroep van de openbare ruimte. Met andere woorden: openbare kunst moet kunnen 'communiceren' om verstaan en 'begrepen' te worden in de concurrentie met de stortvloed aan andere visuele informatie in het publieke gebied.
En ga daar maar eens aanstaan....





Lang verhaal kort

Ik waardeer eigenlijk altijd en overal, elke creatieve uiting van individuen of groepen in het openbare domein. Vind ik alles even mooi? Nee, zeker niet. Maar ik apprecieer alle positief bedoelde pogingen om (willekeurige) voorbijgangers te emotioneren. Leuk toch dat mensen (kleine) boodschappen met de 'buitenwereld' willen delen? Zoals deze. Je krijgt onmiddellijk een glimlach op je gezicht bij het zien van bovenstaande initiatief: window twitter ;-)). Maar je moet het wel wíllen zien (én de tijd nemen óm het te zien). 

Street Art

Nu even over Street Art zoals Street Art als term ooit is ontstaan. Street Art als uitvloeisel van de grootsteedse graffiti-cultuur en underground rage. Als een sub-scene binnen de graffitibeweging. Noem het een compleet eigen levensstijl met hip-hop, breakdance, dj-ing, mc-ing, (inline) skaten, hoodies en dat soort dingen. 

Het begon allemaal in de zestiger jaren: jongeren(-bendes) die met graffiti hun territoriale grenzen gingen markeren. "Dit is onze straat, onze buurt, onze playground, dus: stay out!". Ook bevatte de boodschappen vaak 'politieke' standpunten. De onvrede met de heersende moraal en de gevestigde orde werd aan de kaak gesteld. Volgens diezelfde gevestigde orde (stadsbestuurders én huizenbezitters) een onwenselijke situatie, waardoor graffiti al snel als vandalisme werd betiteld. Maar ondanks, of misschien wel dankzij het illegale karakter van graffiti won het aan populariteit onder jongeren en ontwikkelde het zich van een slordig aangebrachte naam ergens op een muur van een grauw viaduct tot een heuse kunstvorm.

Uiteindelijk gingen ook de stadsbestuurders zich realiseren dat de Street Art niet meer weg te denken was uit het straatbeeld en beseften zij dat de muurschilderingen ook bewoners kon binden aan hun buurt. Steeds vaker werden kale muren ter beschikking gesteld om bewerkt te worden door de kunstenaars.




Langs de 'Krabbels en Kunst' van Antwerpen


Antwerpen is zo'n stad die het belang van Street Art ging beseffen. De stad doet al sinds het ontstaan van de Meeting of Styles (MOS, in 2001) mee aan dit internationale graffiti festival en de Street Art-kunstenaars krijgen bij elke editie 3.000 m² ter beschikking in de Kruger-, Minkelers- en Vlijtstraat in de Koekenstad. Deze drie straten vormen samen een lang lint van Street Art in het gebied waar de remise van de Antwerpse tram en bus is gevestigd.

Ook in 2016 vonden meer dan 120 internationale graffiti-artiesten hun weg naar de stad, waaronder grote namen uit deze kunstbeweging. De meest uiteenlopende stijlen en vormen van kunstenaars die met de airbrush-techniek of met de old school spuitbus een mural maakten.

Kijk maar eens naar de door mij opgemerkte straatkunst...








Hou je van kunst in de buitenruimte, van Public Art, net als ik? Dan kun je van 20 mei tot en met 17 september aanstaande je hart ophalen, want dan vindt de vijfde editie van de Internationale Sculptuur Biënnale Amsterdam,  ARTZUID 2017 plaats.
"Curator Rudi Fuchs presenteert 60 abstracte beelden van naoorlogse kunstenaars op de Apollolaan, Minervalaan en de Zuidas in Amsterdam Zuid. ARTZUID 2017 sluit aan bij het themajaar 'Mondriaan tot Dutch Design' en laat de invloed van De Stijlbeweging op de naoorlogse Nederlandse beeldhouwkunst zien".

Ik heb er nu al zin in! 



-X-



Lukt het niet om zelf te komen kijken? Uiteraard krijg je van mij een enthousiast ooggetuigen-verslag. 

Peter de Grote et moi in de Kloosterstraat (Antwerpen).  En hij doet zijn naam eer aan (want ik ben ook niet een van de kleinsten). :-)
Alle (iPhone 6s) foto's: www.agreylady.nl
Post Comment
Een reactie plaatsen

Auto Post Signature

Auto Post  Signature