24 mei 2017

Beursbericht: Amsterdam Art Fair

Tjonge, tjonge, wat een drukte. Was ik verleden week volop met hoofd en hart bij ArtZuid (zie de twee vorige berichten), waren er nóg vier evenementen waar ik mijn zinnen op had gezet. Resultaat: een typisch gevalletje keuzestress. Uiteindelijk koos ik voor de 'webwinkel-beurs' Flavourites in de Werkspoorkathedraal in Utrecht (daarover later meer) én voor Amsterdam Art Fair en van dit laatste heb ik zeker geen spijt. In tegendeel en sterker nog, mijn blogrelaas van vandaag staat geheel en al in het teken van de moderne kunst die daar te zien was.
Ook benieuwd? Loop dan gezellig mee door Kunsthal Koper.

21 mei 2017

Blik op monumentaal ArtZuid (part two)


De prestigieuze beeldenroute ArtZuid en de Amsterdam Art Fair, de kunstbeurs die dit weekend (17 t/m 21 mei) voor de 3de keer gehouden wordt, strijden volop om mijn aandacht. Maar niet voordringen: "je wacht netjes op je beurt" én "afmaken waarmee je bent begonnen", (heb ik vroeger geleerd), dus hier volgt deel twee van mijn relaas over de 'beeldenstorm' in de chique Apollobuurt en de Zuidas (het nieuwe zakendistrict van Amsterdam).

Onder heel andere weersomstandigheden dan de vorige keer (want dat was de eerste zomerdag van het jaar en dat zie je aan de foto's), lopen we met typische Hollandse, dreigende wolkenluchten - dus met de paraplu bij de hand - het tweede deel van de inmiddels feestelijk geopende beeldenroute ArtZuid.
Zullen we een parapluutje delen?

17 mei 2017

(Vooruit) blik op monumentaal ArtZuid

"Schatplichtig aan De Stijl" kopte Het Parool zaterdag 13 mei in een artikel over, en een interview mét Rudi Fuchs, curator van de beeldenroute ArtZuid en voormalig directeur van het Stedelijk Museum Amsterdam. En vervolgens schrijft de krant dat er bij ArtZuid "beeldhouwkunst van Nederlandse bodem" te zien is. Maar dat is slechts een deel van de waarheid, want er staat wel degelijk ook werk van buitenlandse kunstenaars, zo bleek tijdens de rondleiding die ik en ander 'persmuskieten' afgelopen dinsdag (16/5) maakte onder leiding van diezelfde Rudi Fuchs.
Op het George Gerswinplein (Zuidas) staat bijvoorbeeld 'Enlightened Universe': een monumentale installatie van de Spanjaard Cristóbal Gabarrón. En verder is er werk te zien van Ryszard Winiarski (Oekraïne), Miquel Barceló (Spanje), Arne Quinze (België) en Kurt Ryslavy (Oostenrijk).
Dan is er nóg een misverstand. Het Parool heeft het over 50 sculpturen en volgens 'oprichter' en directeur Cintha van Heeswijck zijn het er 60.
Ik heb ze niet geteld.
Loop je mee?


14 mei 2017

Designroute in het Zuiderzeemuseum

Je kijkt je ogen uit. En dan heb ik het over het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen in het algemeen en het werk van Hugo Kaagman in het bijzonder. Pin-ups, een moskee, een kruisbeeld, Willem Alexander, een Trabantje, Brigitte Bardot. Een Hollandse nieuwe én een Hollandse schone. 
Kaagman wordt wel beschouwd als de 'grondlegger' van de kunstzinnige stencil-cultuur en in een Hindelooper huisje in het openluchtmuseum zette de kunstenaar 'Delftsblauwe tegels' in die techniek. Niet vreemd, want in het verleden werden dergelijke huisjes soms ook van top tot teen bekleed met tegels. Naast het vrije werk, geeft de kunstenaar in het huisje ook de geschiedenis van de laatste bewoner weer (tot 1974 huisde visventer Goossen Petersen in dit optrekje en dat is goed te zien met diverse vis en visserij-gerelateerde afbeeldingen). Kaagman maakte 'The Blue Fishvendor' al in 2008. 
Je bent er zo een uurtje zoet. Puur kijkgenot.

Naast het fraaie werk van Kaagman (het mag duidelijk zijn: ik ben fan!) zijn er nog 15 hedendaagse (vrijwel allemaal Nederlandse) ontwerpers aan de slag geweest in de historische setting van het museum en het werk van deze designers vormt samen de Designroute.
We doen een rondje...

10 mei 2017

Mediteren bij Kunst Centrum Haarlem

Na een week waarin Nederland heeft herdacht en gevierd opende afgelopen zaterdag (6 mei) in Kunst Centrum Haarlem de (verkoop) tentoonstelling 'While Meditating on War#2'. In deze expositie zie je divers werk van 5 kunstenaars die ieder voor zich heel krachtig hun persoonlijke verhaal bij oorlog en oorlogsdreiging hebben neergezet. Onder invloed van de actuele toestand in de wereld geven de kunstenaars hun interpretatie op het thema 'strijd'. In diverse disciplines. Zo zie je foto’s, schilderijen, video, tekeningen en installaties.

En ik mocht daarbij zijn. Bij de (toch gewoon) feestelijke opening. Geen straf, want naast de mogelijk somber-stemmende thematiek van de expositie, is Kunst Centrum Haarlem ook en met name een fijne kunstuitleen (gestart in 1971 als Stichting Beeldende Kunst - SBK - en ná die van Amsterdam, de oudste in het land), galerie én (hebberig-makende) designwinkel
Ga je mee?


7 mei 2017

Thomas Eyck met kunstig verpakt design in het Zuiderzeemuseum


Ben je uitgever, dan doe je in boeken, toch? Nee, niet in dit geval. Thomas Eyck is uitgever en (pleit-)bezorger van exclusieve, kunstzinnige vormgevingsproducten, ook wel design genoemd. Of toegepaste kunst. Veel Dutch Design ook: ontwerpers van Hollandse origine. Al tien jaar stimuleert Thomas Eyck talentvolle ontwerpers om voor zijn t.e.-collectie moderne gebruiks- en kunstvoorwerpen te maken en dan liefst in samenwerking met lokale, ambachtelijke bedrijven.
Net als het Zuiderzeemuseum overigens, en dát, én het 10-jarige jubileum, is voor het museum reden voor een eerbetoon aan de gelijkgestemde Thomas Eyck. Ook uw 'razende reporter' heeft een zwak voor creatief en doordacht ontworpen en lokaal geproduceerd ambachtelijk gebruiksgoed, dus óp naar het voormalige Zuiderzee-stadje Enkhuizen.

3 mei 2017

Foam X Hydra: fascinerend Mexico gefotografeerd

In Fotografiemuseum Foam krijg je in de tentoonstelling Foam X Hydra een inkijkje in de kleurrijke, maar complexe samenleving van Mexico. Het land in het zuiden van Noord Amerika kent een grote variatie aan culturen en tradities en de documentaire-achtige foto's van Diego Moreno en Nelson Morales laten twee aspecten van die grote diversiteit zien.

De multiculturele samenleving in Mexico kent allerlei mengvormen van streng katholieke, maar ook pre-Colombiaanse gebruiken en allerlei andere cultureel inheemse, Indiaanse invloeden. Mexico, s' werelds grootste Spaanssprekende land, is een smeltkroes van allerlei beschavingen, met - in onze ogen vaak bizar aandoende - rituelen. Twee van die typische Mexicaanse riten worden door Moreno en door Morales prachtig in beeld gebracht.

Heel bijzonder.

30 april 2017

Antwerpen: straatkunst en allerlei daaromtrent


Voor liefhebbers van urban culture is Antwerpen een Eldorado. Zoals ik in mijn vorige bericht aankondigde, zie je vandaag de door mij opgemerkte straatkunst in de Scheldestad. Street Art in de breedste zin van het woord: alle kunst in de openbare ruimte.
Ik vat het begrip Street Art namelijk heel royaal op. Ook alle beelden, monumenten, fonteinpartijen en dergelijke, ooit geplaatst ter meerdere eer en glorie van koning, keizer of admiraal, doen wat mij betreft mee. Hetzelfde geldt voor 'illegaal' of op eigen initiatief gedeelde kunstzinnig bedoelde uitingen en creatieve verluchtiging van straat en buurt, mag van mij straatkunst worden genoemd.

Volg je me nog?

26 april 2017

Antwerpen: van garnalenkroket tot de romige vrouwen van Rubens

Tja? Ik weet niet goed hoe ik dit verslag moet beginnen. Nog moeje benen van al die stappen op de Vlaamse kasseien (volgens de teller op mijn iPhone - gemiddeld en afgerond - zo'n 18.500 p.d.) en een hoofd vol indrukken. En die impressies gaan alle kanten op: van Rubens tot de vogelenmarkt; van straatkunst tot 'de knip in de Leien' (alle wegwerkzaamheden en opgebroken wegen); van garnalenkroketten tot het behoorlijk omstreden havengebouw.
Were to start?

Afgelopen week maakte ik een 4-daagse citytrip naar de Scheldestad en wel om de volgende reden. Mijn zus Saar had wel 'smoel' in de stoffen-uitverkoop van de Belgische haute couturier Dries van Noten en die sale vond vorig weekend plaats. Vandaar. Of ik mee wilde? En ja, in zo'n geval ben ik heel makkelijk over te halen. Daar is niet veel overredingskracht voor nodig.
Vandaag mijn Belgische avontuur in de Koekenstad.


20 april 2017

Stijlfiguren: Mondriaan & Van der Leck


De uitvinding van een nieuwe kunst

"Dit tijdschriftje wil zijn eene bijdrage tot de ontwikkeling van het nieuwe schoonheidsbewustzijn. Het wil den modernen mensch ontvankelijk maken voor het nieuwe in de Beeldende Kunst. Het wil tegenover de archaïstische verwarring - het 'moderne barok' - de logische beginselen stellen van een rijpenden stijl gebaseerd op zuivere verhoudingen van tijdgeest en uitdrukkingsmiddelen. Het wil de huidige denkrichtingen betreffende de nieuwe beelding, die, hoewel in wezen gelijk, zich onafhankelijk van elkaar ontwikkeld hebben, in zich vereenigen".

Tot zover nummer 1, jaargang 1 van 'De Stijl, maandblad voor de beeldende vakken', redactie Theo van Doesburg, october 1917.
Naast dat dit citaat aantoont hoe de Nederlandse taal in 100 jaar is veranderd, is deze zinsnede het begin van een nieuwe, avant-gardistisch stroming in de Nederlandse kunst. De Stijl-beweging heeft met deze publicatie het licht gezien.

Nederland viert in 2017 de centennial van De Stijl en "met 's werelds grootste verzameling Mondriaans én een van de omvangrijkste De Stijl-collecties, is het Haagse Gemeentemuseum  het middelpunt van dit feestjaar".
Dat wil ik maar al te graag geloven. Vandaar een bezoek aan de tentoonstelling 'De Uitvinding van een Nieuwe Kunst' in het mooie, door architect H.P. Berlage ontworpen Art Deco-gebouw.

17 april 2017

Veelzijdigheid in Gemeentemuseum Den Haag

Vandaag een typisch gevalletje cultuur-barbarisme waaraan ik mij schuldig ga maken (en dat is niet voor het eerst...). In de kunstwereld word ik voortaan bestempeld als risee én charlatan, omdat ik het waag drie exposities in het prachtige Gemeentemuseum in Den Haag in één blogpost te behandelen. Niet met elkaar te vergelijken grootheden, maar toch wil ik aan alle drie aandacht besteden.
Vandaag krijg je een verslag van de mooie werken van Lee Bontecou, de imposante doeken van Raquel Maulwurf in 'The Carbon War Room' én besteed ik aandacht aan de speelse Wonderkamers in het souterrain van het mooie, door architect H.P. Berlage ontworpen museum.

Zie het maar als een snuffelverslag én als pleidooi voor een eigen bezoek aan dit Museum in de Hofstad. Absoluut een aanrader en voor ieder wat wils.

In het trappenhuis (één van de vier) een kunstwerk van Sol Lewitt. 'Walldrawing no. 373, lines in four directions', 1982 en 2000. 

12 april 2017

Chris Beekman: 'de STIJLbreuk' in het Stedelijk Museum

Hoezo kinderarbeid? De kunstenaar waarover ik je vandaag vertel, begon zijn creatieve carrière op 13-jarige leeftijd bij de Haagse aardewerkfabriek Rozenburg. Hier schilderde Chris Beekman (1887-1964) eierschaal-porselein met die typische florale decors uit de Jugendstil (die vazen waar Frans Leidelmeijer in 'Tussen Kunst en Kitsch' altijd met goede reden heel lyrisch over doet. De hand-geschilderde vazen brengen tegenwoordig flink wat geld op). Maar goed.
Door het contact met collega-porseleinschilders én zijn oudere neef Jan Altorf (beeldhouwer en anarchist) droomde de jonge Beekman van een bestaan als vrij kunstenaars, wat hij op zijn 22ste ook verwezenlijkte.

En hier begint de tentoonstelling: Chris Beekman 'De afvallige van De Stijl' in het Stedelijk Museum Amsterdam. Op de openingsdag van de expositie (8 april jl.) nam ik een kijkje en het resultaat daarvan zie je hier. 


9 april 2017

Gavin Turk: 'Turkish Tulips' in grachtenpaleis Van Loon


Ze kennen elkaar: mevrouw Philippa Colomb de Daunant–van Loon en Gavin Turk. De eerstgenoemde is kunstenaar én telg uit de adellijke Amsterdamse regentenfamilie Van Loon en de tweede is een Brit, óók kunstenaar (en niet onverdienstelijk) én een van de leden van de Young British Artists (misschien moet de naam inmiddels aangepast: Turk is 49 of 50, maar dat terzijde).

Zij ontmoetten elkaar tijdens hun studie aan de Chelsea College of Art in Londen en hebben blijkbaar contact gehouden, want Turk werd door zijn vroegere studiegenote gevraagd een tentoonstelling te cureren in haar ouderlijk huis op de Keizersgracht. Onderwerp: de tulp en omdat de tulp oorspronkelijk uit het Ottomaanse Rijk komt – even grofweg, het huidige Turkije – was er een leuke link gelegd: de Turkse tulp door Gavin Turk in Museum van Loon.

Daar gaan we. 'Tulpen uit Amsterdam'.

5 april 2017

Nu in Foam: de alledaagsheid van William Eggleston


"William Eggleston is een van de beste fotografen aller tijden. Punt! En dat bij leven. Dat gebeurt niet vaak". Deze stellige uitspraak over de kwaliteit van het werk van fotograaf Eggleston is van We Are Public-redacteur Basje Boer in de Amsterdamse Uit-krant, die de tentoonstelling met het werk van genoemde fotograaf in FOAM van harte aanbeveelt.

Fotograaf William Eggleston (27 juli 1939, Memphis Tennessee) heeft oog voor het triviale: het onbelangrijke wordt van waarde in zijn Americana-fotografie. En dan vraag je je wellicht af: wat is Americana-fotografie? Wikipedia kent het begrip niet. Althans, niet in de fotografie. Het is meer een gevoel. Een sfeer. Heel erg 'Route 66', diners en motels langs lange, eentonige, stoffige wegen. Oude auto's, geroeste verkeersborden en hamburger- en ketchup-reclames. Soms dromerig of ingeslapen.
Van die dingen. Je weet wel... 


2 april 2017

Toegepast openbaar kunstbezit: Rijksstudio Award 2017

"Misschien een beetje aanmatigend, maar ik zie een interessante tendens. Volgens mij komt er een herwaardering van het historische en het ambachtelijke. A revival of Arts and Crafts. In de mode en het interieur wordt steeds vaker teruggegrepen naar de 17de, 18de en 19de eeuw. (...) Uiteraard dienen die voorgaande eeuwen ter inspiratie en wordt er wel degelijk een eigentijdse draai aan gegeven".

Je leest hier een citaat uit een van mijn blogposts van anderhalf jaar geleden. Net als toen, laat ik je vandaag mooie voorbeelden zien van die kunsthistorische revival en dat doe ik door je de Top-10 van inzendingen voor de Rijksstudio Awards 2017 te laten zien (het citaat betreft de 2015-editie). Gebaseerd op de collectie van het Rijksmuseum, werd er door 2.600 creatieve inzenders naar hartenlust gewerkt met ons Hollands openbaar kunstbezit en dat leverde weer geweldige uitkomsten op. Kijk maar....

29 maart 2017

De relevante kunst van Enrico Baj in het Cobra Museum

Play as protest

Nu in het Cobra Museum: de spontane, kleurrijke en humorvolle maatschappijkritiek van Enrico Baj in de tentoonstelling 'Play as Protest'. En zo is het maar net (dat kleurrijke en grappige...).
De Italiaan Baj (1924-2003) was kunstschilder, 'beeldhouwer', grafisch ontwerper en schrijver over kunst, maar vooral ook anarchist. Hij had lak aan autoriteiten, politieke- en militaire leiders en andersoortige Bobo's en liet dat - via zijn kunst - heel duidelijk blijken. Niet belerend, maar op een speelse, ontwapenende manier.

Eerlijkheidshalve moet worden gezegd: ik had nog nooit van de man gehoord. Tót mijn bezoek aan het charmante Amstelveense museum van verleden week. Ter plekke werd ik blij verrast door het zien van de expositie en daarom deel ik mijn ervaring graag met jou. Kijk je mee?


26 maart 2017

'A sea of tranquility' bij het Japanse Time & Style

'Sea of tranquility', 'the silent pacific' en 'a table with mountains for people who have no maintains in their country'. Dit zijn zo maar enkele namen van meubels van het Japanse interieurconcept Time & Style (voor de Japanners onder ons: タイム アンド スタイル). En hoe poëtisch wil je het hebben.

Time &Style is sinds afgelopen donderdag (23 maart) neergestreken in een prachtig historisch pand in Amsterdam (een gebouw met 'sterallures', maar daarover later meer) en dat is opzienbarend, want met deze showroom opent het Japanse bedrijf zijn eerste vestiging buiten Oost-Azië (Time & Style heeft vier vestigingen in Tokyo en één in Shanghai). En daar mogen wij best wel (...) trots op zijn: zo'n high end, luxueus en 'traditioneel Japans' en ambachtelijk werkend bedrijf dat in zijn 'expansiedrift' kiest voor ons kouwe kikkerlandje.

Daar wil ik meer van weten. Jij ook?


22 maart 2017

Het Cobra Museum en Slow Art@


Tot mijn schande moet ik bekennen dat ik er nooit eerder op bezoek ben geweest. En dan te weten dat ik een groot liefhebber ben. Toch is het er nooit van gekomen en dan heb ik het over het Cobra Museum voor Moderne Kunst in Amstelveen. Terwijl ik hemelsbreed misschien een kilometertje of vier, vijf verderop heb gewoond (een kwestie van de Amstelveenseweg volgen et voilà).
Maar daar kwam afgelopen zondag verandering in. En - mijn hemeltje - wat moet ik al die jaren hebben gemist.
Wat een fijn museum!

Naast een prima tijdsbesteding op die regenachtige zondagmiddag, maakte ik gelijktijdig kennis met een voor mij nieuw begrip, namelijk 'Slow Art@' en je kent me inmiddels, daar wil ik het mijne (én fijne) van weten.
Vandaag een impressie vanuit een (té lang links laten liggen) museaal kleinood: het Cobra Museum.
Kijk je mee?

18 maart 2017

Erotiek in keramiek (museum) Princessehof

Kijkwijzer >16 

Je denkt misschien dat ik een grapje maak, maar niets is minder waar. Voor een deel van de tentoonstelling 'Sexy Ceramics' in het Keramiekmuseum Princessehof geldt de minimumleeftijd van 16 jaar en ouder. En volgens mij is dat uniek: dat een museum voor een bepaalde tentoonstelling een kijkwijzer hanteert (zo niet, dan hoor ik dat graag).

én rode oortjes...

Speciaal voor deze expositie, of zeg maar sexpositie (en die kwinkslag heb ik niet van mezelf), heeft het in aardewerk en porseleinen objecten gespecialiseerde museum, erotische keramiek uit de privécollectie van de Amsterdamse kunstverzamelaar Ferry Bertholet te leen en ook het Rijksmuseum Amsterdam, Museum Boijmans Van Beuningen, het Groninger Museum en zelfs het Amsterdamse Seksmuseum leverden werk.
In de zalen van het museum subtiel naakt, dubbelzinnigheden tot en met - en dan ben je inmiddels in de laatste zaal beland - expliciete seksscènes. In de peepshow is het adults only.

Nou? Hoe preuts ben jij? 


11 maart 2017

Er gaat niets boven Baas: Maarten Baas in het Groninger Museum

Een beetje flauw hé, die kop.
('er gaat niets boven Groningen' en 'baas boven baas').
En het nog uitleggen ook...

Het viel niet mee, maar wilde ik mij volledig op de tentoonstelling Hide & Seek richten, dan diende ik de (naar ik mij heb laten vertellen) schitterende expositie 'Rodin – Genius at Work' links te laten liggen. Een expositie waarvoor overigens wel € 5,- toeslag betaald dient te worden.
(Even een leuk weetje: in Het Parool van zaterdag 4 maart een artikel over toeslagen in musea wanneer die een blockbuster-expositie programmeren. De krant deed daarin voorkomen dat € 3,50 de hoogste toeslag ooit zou zijn geweest: in 2014, Mark Rothko in het Haagse Gemeentemuseum. Een dubieus record, dat - terecht of onterecht - met deze 'Rodin' is gebroken).
  
Dus niet naar Rodin, want mijn concentratie-spanne kent steeds vaker zijn beperking en je moet wel je doel voor ogen houden. Ik maakte een tweeënhalf uur durende treinreis enkel en alleen (nou...?) voor Maarten Baas in het Grönnen Museum.
Baas boven baas!


8 maart 2017

Dutch Design met een zachte G: Kranen/Gille

De titel van dit blogbericht doet vermoeden dat het ontwerpen van toegepaste kunst en het hebben van een zachte G een uitzonderlijke combinatie zou zijn, maar niets is minder waar. Niks geen Algemeen Beschaafd Nederlands gesproken in de Randstad voor wat betreft onze Hollandse Trots. Voor Dutch Design moet je naar Noord-Brabant, en in het bijzonder naar het dutch-design-district van de Lage Landen, zijnde Eindhoven. Daar staat de Design Academy en daar gebeurt het. Zo ook voor Jos Kranen en Johannes Gille, oftewel Kranen/Gille, want na hun opleiding in de Lichtstad begon hun inmiddels 10-jarige samenwerking.

Nú in het Noordbrabants Museum in Den Bosch (de échte provinciehoofdstad van Brabant) de eerste museale solotentoonstelling met de designs van het illustere duo onder de titel: 'De Industriële Natuur van Kranen/Gille'
Mooi, hoor....

4 maart 2017

Een misplaatste Pin-Up: de Female Figure van Jordan Wolfson

Het zou een beetje flauw zijn om er niet op terug te komen en ik had het je beloofd...

In mijn blogbericht van 21 januari versloeg ik op deze plaats het eerste deel van het tweeluik van Jordan Wolfson's 'Manic Love/Truth Love' in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Met gemengde gevoelens en dat mag ook blijken uit de titel van de blogpost: you love it or hate it.
En na een 'adempauze' van precies 19 dagen is sinds 18 februari het tweede deel van de expositie te zien. De Female Figure in Truth Love (de opvolger van Manic Love) is een wulpse playmate met sexy draaiende heupen en billen, hetgeen als bijzonder opwindend kan worden ervaren. Maar dan! Het gezicht van de dame is geen gezicht, met dat afzichtelijke roofvogel-masker.

Niet dat ik haar 'live' heb mogen aanschouwen. Dat is per dag aan slechts 88 belangstellenden 'gegund', dus om haar te zien bewegen moeten we naar YouTube-beeld.
Alle andere werken in de expositie zag ik wel.
Kijk je mee?

Jordan Wolfson (2014), courtesy the artist and David Zwirner, New York. Photo: Andreas Laszlo Konrath

1 maart 2017

Straatfotografie: stadssafari in Amsterdam

Oftewel: je gaat het pas zien, als je het door hebt...'


Je mag het eigenlijk geen straatfotografie noemen, want volgens de echte diehards is straatfotografie pas straatfotografie als er mensen op de foto's staan. Eén of meer. Maar als je mensen vraagt of je een foto van ze mag nemen, dan is het niet spontaan en het moment suprême weg. Dus hanteert de urbanphotographer vaak de overval-techniek. Niet vragen, maar - desnoods heimelijk vanuit de heup - doen. In het 'handboek' van de stadsfotograaf staat: "Om het moment zo objectief en natuurgetrouw vast te kunnen leggen, is er geen afspraak tussen de fotograaf en zijn menselijk onderwerp. Pas nadat de foto is genomen, kan er contact plaats vinden: oogcontact, een glimlach of zelfs (?) een gesprekje; net waar de situatie om vraagt".

Contact of geen contact, ik heb zelden een menselijk onderwerp. Ik fotografeer geen mensen, want het is mij niet om de personen te doen. Daarnaast vind ik willekeurig onbekende mensen fotograferen gênant en behoorlijk opdringerig (ik zou het niet durven) en zelf wil ik ook niet - zonder toestemming vooraf - gefotografeerd worden.

Vandaag kiekjes van de straat zonder mensen. 

26 februari 2017

'Verspijkerd en verzaagd' in het Bossche

Juist in het weekend dat het van oorsprong Katholieke carnavalsfeest het gehele zuiden van Nederland in zijn greep heeft, kom ik met een godslasterende blogpost. Zo zou het het gerust kunnen noemen: de tentoonstelling 'Verspijkerd en Verzaagd' in het Noordbrabants Museum in 's-Hertogenbosch, deze dagen beter bekend als Oeteldonk.
Toch was Monseigneur de Korte, bisschop in het Bossche, degene die de expositie verleden week opende. Dus het 'mag' van de Kerk. Terwijl ik, als jongste dochter uit zo'n typisch groot Rooms gezin, toch even moest slikken bij het aanzien van al die 'toegetakelde', hergebruikte iconen.
Heiligenbeelden verbouwd tot meerdere eer en glorie van de Kunst.


22 februari 2017

Love it or hate it: de avant-garde van 'Memphis'

Vandaag een blogbericht over de Italiaanse interieurstijl die in de 'volksmond' de verzamelnaam Memphis kreeg, maar Memphis is 'slechts' het eindstation van een beweging die kleurrijke, PopArt-achtige en speels vormgegeven design ontwierp. Geliefd door sommigen en verguisd door velen die de ontwerpen schreeuwerig en kitscherig noemden.
Wat je er ook van vindt: vrolijk is het wel! Wat jij?

Voor deze aflevering begeven we ons naar het Stedelijk Museum 's-Hertogenbosch voor de tentoonstelling 'De Laatste Avant-Garde'. Kijk en lees mee. Vel achteraf, nadat je al het moois gezien hebt, je oordeel. En dat 'moois', dat is dus discutabel.
Wordt het een Top of een Flop!


19 februari 2017

Bewoë jare: Goede Hoop in het Rijks

365 jaar nadat de Hollander Jan van Riebeeck (chirurgijn en koopman in dienst van de VOC) vaste voet aan wal zette op het zuidelijkste puntje van het Afrikaanse continent, opent er in het Rijksmuseum in Amsterdam een tentoonstelling over de onderlinge betrekkingen tussen Zuid-Afrika en Nederland. De expositie kreeg de naam "Goede Hoop" en bij het zien van alle 300 voorwerpen blijkt hoe goed die titel is gekozen. 
Het waren vier bewogen eeuwen met veel strijd. En ook de Nederlandse koloniale rol is niet iets om erg trots op te zijn. Toch is er ook volop ruimte voor nuancering in de tentoonstelling.

Ga je mee terug in de tijd?

PS: onderstaande foto is van het ANP, maar omdat ik er zelf op sta, mag ik hem vast wel gebruiken... :-)

15 februari 2017

All time favorites: Design Icons

Ik heb er niemand over gehoord, maar het is wel degelijk een klein - dus houten - jubileum. Afgelopen weekend (11 en 12 februari) werd voor de vijfde keer Design Icons georganiseerd.
En of je nu op zoek bent naar een enkele eyecatcher, een museum-waardig designobject of een complete zithoek in 'Mad Man-stijl', mijn advies: ga naar Design Icons. Altijd al een space age lamp willen bezitten? Of een originele Braakman kast? (Ik zag een Willem Lutjens kast. Mooi! Zie tweede foto). Op zoek naar vintage koopjes of alleen 'kijken, kijken, niet kopen'? Bij Design Icons kan het allemaal.

Kijk je mee?


11 februari 2017

Eye love you*: Ed van der Elsken

Praten, fotograferen, kijken, filmen, het leven zelf: bij Ed van der Elsken liepen de zaken door elkaar. Alles in één moeite door. Straatfotograaf in de hele wereld. De steden Parijs, Tokio, Hong Kong, maar vooral zijn eigen buurt: de - toen nog ruige en volkse - Nieuwmarktbuurt in Amsterdam, was het terrein waar hij de jeugdcultuur vastlegde. Altijd op zoek naar zelfbewuste, mooie, markante mensen, het liefst meisjes en de jeugd in het algemeen. 

Ed van der Elsken en zijn verliefde camera in het Stedelijk Museum Amsterdam. Donderdag 2 februari vond de feestelijke opening plaats en als Vriend van het Stedelijk was ook ik uitgenodigd, doch verhinderd. Van de week hoorde ik via via dat 4.500 belangstellenden de invitatie hadden aangenomen. Je kon 'over de koppen lopen'.
("Waar is het feestje? Hier is het feestje"!



8 februari 2017

What's up at ShowUp

Veel Dutch Design en een 'verdwaalde' Belgische illustrator. Gerenommeerde internationale merken zij aan zij met startende, zelf-producerende ontwerpers én meer bij de voorjaars-editie van ShowUp. Voor mij was het de vierde of vijfde keer dat ik afgelopen zondag kwam opdagen bij deze tweejaarlijkse groothandelsbeurs. En dat 'groothandelsbeurs' klinkt dan heel saai en veel te ouderwets voor het creatieve en inspirerende evenement dat ShowUp heet.

Een beurs waar elke, zichzelf respecterende interieurblogger haar gezicht laat zien. Ik zeg 'haar' en niet 'zijn', want woonbloggers zijn over het algemeen vrouwelijke millennials (en ziehier de uitzondering, qua leeftijd dan, hé). De beurs blijkt namelijk hét middel om geïnformeerd te worden en geïnspireerd te raken en om,  zoals te doen gebruikelijk bij dit soort evenementen, te netwerken.
Voor mij is dat niet anders.

Ga ik te snel?

Wheelbench van Weltevree

4 februari 2017

Wat ik níet deed in Madrid en een familie-vete

Ik begin deze blogpost met wat ik níet deed tijdens mijn inspiratietocht naar Madrid. Je mocht eens denken dat mijn reisjes tot de nok toe gevuld zijn met allerhande en alleen maar super-interessante bezigheden - of erger nog, want ik ben niet zo'n dare devil - de meest spectaculaire activiteiten.

Uiteraard krijgt je de bijbehorende uitvluchten c.q. smoezen ook meegeleverd.

1. 'statieportretten van het 'oude' Spaanse koningspaar door Ricardo Maccarrón (1992)

2 februari 2017

'A room without a view' en (weer) prohibido fotografiar

Oké, ik ga door waar ik gebleven was en we hebben het over Madrid. Het Prado en de StreetArt zijn in mijn vorige bericht behandeld, waardoor ik twee vinkjes kan zetten op een lijstje van zes te behandelen hoogtepunten tijdens mijn inspiratietocht naar de Spaanse hoofdstad. Ik bewaar mijn absolute favoriet natuurlijk tot het laatst, want de bedoeling is dat je geboeid blijft. 
Dat gezegd hebbende is daarmee ons plan gemaakt: we gaan vandaag langs bij het Caixa Forum, het Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofia (een hele mond vol) en als het gaat schemeren, dan nemen we de metro naar het Museo Arte Público (want die sluit nooit). Uiteraard zal ik mijn relaas doorspekken met wat saillante details van mijn reis- en verblijf aldaar, want ik hou het graag een beetje smeuïg.

Ga je mee?

'Nudes on the beach', José de Togores, 1922

30 januari 2017

'La ciudad del abrazo' en het Prado

Zo noemt Manuela Carmena, de burgemeester van Madrid haar stad sinds zij in mei 2015 aantrad (als eerste burgermoeder ooit, én van linkse signatuur na 25 jaar rechtse burgervaders). En wanneer je la ciudad del abrazo naar het Engels zou vertalen, kan krijg je the city of hugs. De stad van omhelzingen. Zij baseert haar uitspraak op het feit dat Madrid de enige hoofdstad is (zou zijn) met een standbeeld die deze uitspraak symboliseert. 
Ik vond de Madrileño over het algemeen heel aardig. (Hoewel ik in twee musea nogal bot werd behandeld. Maar ja, dat kan je overal gebeuren). Maar om iedereen daarom zo maar om de hals te vallen? Zo ver wil ik niet gaan.

Ga je mee?


21 januari 2017

Love it or hate it: Manic/Love



Toen ik een weekje geleden een videootje van Colored Sculpture op mijn Instagram-account plaatste, vergeleek een van mijn volgelingen de Jordan Wolfson's 'ledenpop' met sprookjesfiguur Pinokkio en die vergelijking is helemaal zo gek nog niet. Pinokkio is een marionet en bij een marionet heeft de maker 'de touwtjes in handen', net als in het onderhavige geval.
Het tweeluik 'Manic/Love/Truth/Love' van Wolfson, waarvan momenteel het eerste deel te zien is in het Stedelijk Museum, is spectaculair, bizar, luidruchtig en op sommige momenten zelfs angstaanjagend. 

Vel vooral je eigen oordeel. Is het top of flop! Wordt het een go, of een no go?
Jij mag het zeggen... 

18 januari 2017

The secret of elegance

is to look like oneself.


Mooie quote, vind je niet? Hij komt uit de koker van Hubert de Givenchy: een van de laatste nog in leven zijnde grote modeontwerpers uit de glorietijd van de Haute Couture

In de schaduw van grote namen als Chanel, Balenciaga, Dior en Schiaparelli ontwikkelde De Givenchy zich vanaf midden vorige eeuw tot een couturier met een eigen stempel én een frisse blik op de Hogere Modekunst.
Het Haagse Gemeentemuseum werkte voor de tentoonstelling 'To Audrey With Love' nauw samen met de Franse ontwerper, die in zijn werkzame leven een bijzondere band ontwikkelde met zijn muze Audrey Hepburn. Vandaar ook de titel van de expositie.

Kom op, naar de catwalk! Wij zitten eerste rij...

14 januari 2017

Openbaar kunstbezit

Wie schetste mijn verbazing toen ik twee weken geleden een uitnodiging ontving voor een voorbezichtiging in het Rijksmuseum. Zomaar. Out of the blue. Dáárom heel verrassend, omdat ik geen 'banden' heb met onze nationale trots én bekendste museum.
Van het Stedelijk Museum zou ik zoiets namelijk kunnen verwachten, want ik ben sinds kort, zeg maar, 'lid'. Ik ben vriend geworden van het Amsterdamse museum voor moderne kunst, omdat ik geïnteresseerd ben in alles dit museum betreffende. Nu wordt ik geestdriftig van een heleboel musea en zeker ook van het Rijks, maar ik kan moeilijk van allemaal 'begunstiger' worden.
Vandaar mijn verwondering.

"De directie van het Rijksmuseum nodigt u uit voor de pers-voorbezichtiging van 'Hollands meisje aan het ontbijt' op woensdag 11 januari om 08.30 uur". Nou, daar wilde ik de wekker wel voor zetten.

Kijk je over mijn schouder mee?


11 januari 2017

Trademart: top of flop?


Mooi hé, deze blokken. Ik hou van blokkendozen. Ondanks mijn leeftijd ben ik het betere stapelwerk nooit helemaal ontgroeid. Ken je die van Artis? Allemaal Artis is onderdeel van de reclamecampagne van de Amsterdamse dierentuin en ontworpen door Christian Borstlap. Met de 40 stukken kun je elk (?) dier in Artis namaken, maar ook helemaal los gaan op je eigen fantasie-beest. Leuk, toch?
Maar ook andersoortige zelf te stapelen blokken hebben mijn interesse. Op de foto zie je 'balancing blocks' van Aeraware en uit de naam van deze kleurige houten 'stenen' kun je opmaken dat het nog niet meevalt om hier een stabiele toren van te bouwen.

Afijn, dát voor wat betreft speelgoed voor jong en oud. Ik wil het namelijk vandaag over héél iets anders hebben....
(Hé?)

8 januari 2017

Water colors

Zo heet de vaarroute die de bezoekers van het Amsterdam Light Festival langs ruim twintig licht-installaties voert. (Nog eens 18 objecten zijn al kuierend te bekijken in de wandelroute Illuminade). En hoe toepasselijk. Er zijn een aantal kunstwerken in bescheiden en stemmig wit, maar het overgrote deel van de lichtobjecten is overweldigend kleurrijk.
Én Big Business. Honderden (duizenden?) belangstellenden varen na zonsondergang door de Amsterdamse grachten. Vandaag zie je mijn impressie van de vijfde editie van dit jaarlijks terugkerend lumineus festijn.

Klik je op 'lees verder', dan gaan we samen de boot in! [ :-) ]


4 januari 2017

De fantasiewereld van buitenbeentjes

Heb jij ooit van het begrip 'outsider art' gehoord? Ikke niet, tot een paar dagen geleden. Afgelopen maandag (2 van 365) startte ik het jaar op kunstzinnig wijze met een bezoek aan het Outsider Art Museum. Dit OAM, sinds maart 2016 onderdeel van de Hermitage aan de Amsterdamse Amstel, toont (en nu volgt een citaat:) "verrassende, niet-gepolijste kunst van mensen met een bijzondere achtergrond".
En? Nieuwsgierig geworden?

Back to Top