Toilet maken bij de expo 'Uit de Mode' in het Centraal Museum.

20 september 2017
Degene die mij op mode-gerelateerde tentoonstellingen vergezelt - mijn zuster Saar - heeft in die gevallen de bijna onbedwingbare neiging om alle (dames-)toiletjes te willen aanraken. Zij heeft de - volgens menig suppoost - 'onhebbelijke' eigenschap om het naadje van de kous te willen weten. Hoe zit dat? Hoe hebben ze dat gedaan? Hoe voelt dat? Een bezoek aan een dergelijke expo vraagt dan ook veel van haar zelfbeheersing, want overal staat en zeer terecht: ! niet aanraken ! of 'do not touch', terwijl ze, zijnde een 'meester-kleermaker' en fashionista van de familie, uitermate geïnteresseerd is in het maakproces.

Maar wees gerust: ze doe het niet, hoor. (Pfff, gelukkig niet). Zij houdt ietwat krampachtig de handen op haar rug en kijkt. Zij kijkt heel indringend en onderzoekend naar elk detail. Ik daarentegen doe niet anders dan het getoonde fotograferen. Lekker stel...

Kijk je mee naar de expositie 'Uit de Mode' in het Centraal Museum


In Parijs (met een hoofdletter P) Kunst met een grote K

17 september 2017
Robert Delaunay, 'Rythme 2', 1916.

Aan de oever van de Seine bij de Pont d'Alma - waar je een ruim uitzicht hebt op de Eiffeltoren - staat een 30er jaren gebouw versierd met prachtig beeldhouwwerk heel imposant te wezen: het Palais de Tokyo. Ook daar in de buurt, op een pleintje genaamd Place d'Alba, vind je een monument  in de vorm van een vlam (het is een gouden replica van de 'flamme' van het Vrijheidsbeeld in New York). Bij dit gedenkteken, op zich niet heel indrukwekkend en waar de afzetting volgehangen is met 'love locks', stonden die dag verrassend veel belangstellenden. (Waar ik mij doorheen moesten 'vechten' om een foto te kunnen maken). 
Het is 20 jaar (en zo'n twee weken) geleden dat daar - in een tunnel recht onder monument 'Flamme de la Liberté ' - de Britse prinses Diana (samen met haar geliefde Dodi al-Fayed) in de nacht van 30 op 31 augustus 1997 verongelukte. Dit was de plek des onheils en een plaats die de laatste weken volop is

Frenchie en ongewone kunst in Parijs

13 september 2017
Wat mij betreft mag je over Frankrijk denken wat je wil (en doe dat ook vooral), maar één ding moet je de Fransen nageven. Naast het heerlijke bourgondisch eten en drinken, een uitzonderlijk goede smaak qua mode én hele mooie landstreken (dat zijn al drie dingen...), hebben les français een uitzonderlijke voeling met kunst. Alle mogelijke vormen van kunst. Zo las ik ergens op het wereldwijde web dat er in La Douce France elk jaar zo’n twintig, in l’art singulier gespecialiseerde tentoonstellingen en beurzen plaatsvinden en da's niet niks. 
Het is moeilijk om die term te verstaan, laat staan te vertalen. 'Aparte' kunst? 'Bizarre' misschien? 'Ongewoon' komt waarschijnlijk nog het dichtst in de buurt.

Verleden week, tijdens onze (ver)dwalingen door de Franse hoofdstad, stuitten dochterlief en ik - volkomen onverwacht - op één van de twintig hierboven beschreven exposities. En dat ook nog eens in een verrassende omgeving. De tentoonstelling 'Turbulences dans les Balkans' vind namelijk plaats in een voormalige overdekte markthal (zoals er zoveel zijn in Parijs). De tot museum en galerie omgebouwde La Halle Saint Pierre is een hippe, creatieve ambiance, waar het ook heerlijk koffiedrinken is. Avec un macaron, s'il vous plaît! Ou deux....
Is dat even mazzelen. :-)

Detail van een schilderij van Dragan Radovic (alias Cica).

Who stole the show at showUP?

6 september 2017

Het evenement wordt groter en groter. Sprak ik in mijn verslag van de 2016-editie nog over 250 deelnemers; schijnt het dat ik afgelopen maandag (4 september) langs ca. 350 standhouders slenterde (en dat was te zien op mijn stappenteller).

showUP heeft zich in korte tijd ontwikkeld tot de ultieme groothandelsbeurs voor interieur-, cadeau- en kids-artikelen. De vakbeurs richt zich op inkopers van woon- en cadeauwinkels, concept-stores, webshops, warenhuizen en museumwinkels. "Ook interieurstylisten, de pers en bloggers komen langs om inspiratie op te doen", lees ik op de website van de Expo.
Precies! Ook ik draaf op (door), om door de aanwezige producenten geïnformeerd te worden over de laatste trends. De standhouders zijn soms kleine, al

straatpsycholoog op stadssafari (mét een hashtag)

3 september 2017

Goeiemorgen/-middag/-avond (doorstrepen wat niet van toepassing is)!
Heb je zin in een rondje #streetphotography onder leiding van een straatpsycholoog (van de koude grond)? Vandaag krijg je foto's voorgeschoteld die ik maakte tijdens mijn stadssafari's in mijn woonplaats Amsterdam (en enkele van daarbuiten, zeg maar uit 'Groot-Amsterdam'). Beelden die stuk voor stuk en uitstekend passen in de categorie 'je gaat het pas zien, als je het door hebt'*. En daarbij is het motto: vooral uit je doppen kijken en dat doe je het beste lopende.

(Bijna) dagelijks trek ik de stoute schoenen aan en banjer langs straten en pleinen, zowel in ons kikkerlandje als abroad. De fiets laat ik meestal staan - mij té gevaarlijk in Amsterdam. Op de meest vreemde 'stalen rossen' rost men door de stad. Je ziet 1, 2, 3- en veelvoud-wielers - zoals de bierfiets, maar ook (aan onervaren) toeristen uitgegeven huurfietsen, fietstaxi's, bezorg-fietsen, cargo-bikes en zelfs segway-transporters (zogenaamde stint, waar wel

Een vlucht uit de werkelijkheid: Cool Japan in Museum Volkenkunde

30 augustus 2017
Voor ik het wist stond ik met mijn tronie op een selfie in Museum Volkenkunde. Van de week bezocht ik de tentoonstelling 'Cool Japan', waar de oude, maar vooral nieuwe populaire beeldcultuur van het land van de rijzende zon centraal staat. Vandaar de foto. Ook een stukje beeldcultuur. 

Museum Volkenkunde, een van de oudste etnologische musea ter wereld, brengt de wereldwijde fascinatie voor Japan in beeld en neemt ons mee in een ogen-en-oren-prikkelende ontdekkingstocht. "'Cool Japan' biedt een vrolijke mix van oud en nieuw, van traditionele prentkunst en hippe tekenfilm. Tip: laat je als (groot)ouder begeleiden door een puber (voor extra uitleg en gebruiksaanwijzing, red.), aldus het Museumtijdschrift.
Ik ging alleen.

Vlucht een paar minuten uit de harde/onbegrijpelijke/benauwende* werkelijkheid (zoals de hedendaagse Japanner doet) en lees mijn verslag van een coole, gave, toffe expo.

(* doorhalen wat niet van toepassing is).

Sculptuur van Nara Yoshitomo

Wat gemaakt wordt, verdient publiek: de Amsterdamse Uitmarkt.

27 augustus 2017
Afgelopen vrijdag was de opening van de 2017-versie en 40ste editie van de jaarlijkse Uitmarkt en dit gebeuren kon je in levende lijve of rechtstreeks op televisie volgen. Jörgen Raymann verrichtte op het drijvende I AMsterdam-podium de aftrap voor het nieuwe culturele seizoen en te horen en te zien waren een bont gezelschap. De swingende mannen van New Cool Collective, mezzosopraan Tanya Kross die 'Carmen' vertolkte, de Haagse band DI-RECT, het Nederlands Dans Theater en rappers Dio en Pink Oculus. Ook Dolf Jansen met zijn kijk op de toestand in de wereld.
Een dag later (gisteravond) genoot ik van Herman van Veen (ik ben fan) met een deel uit zijn nieuwe voorstelling 'Vallen of Springen' en een paar uur later van de heerlijke, danceable en ritmische Soul-geluiden. Vanavond volgt het sluitstuk met een grootst meezingspektakel: Musical Sings-A-Long 2017
Kortom: voor elk wat wils!


Maar hoe zit het met het nieuwe museum-aanbod? Nou, dat is precies wat ik je in deze blogpraat ga voorschotelen.

Hail, the Dark Lioness: Zanele Muholi in het Stedelijk Amsterdam

24 augustus 2017
De opening van de tentoonstelling met haar sterke en indringende portretten werd enigszins overschaduwd door een vervelend en mogelijk ook tekenend incident.
Half juli (...) "heeft een Amsterdamse Airbnb-verhuurder een vrouw van de trap geduwd omdat zij een paar minuten te laat zou hebben uitgecheckt. De vrouw blijkt een medewerker en vriendin van de Zuid-Afrikaanse fotograaf Zanele Muholi die in de stad was voor de opening van haar expositie in het Stedelijk Museum. (...) Bij de video (door Muholi gemaakt, red.) waarin te zien is hoe de vrouw hardhandig door de Nederlandse man wordt behandeld, schrijft de fotograaf dat deze vorm van racisme niet gerechtvaardigd kan worden. Zij spreekt niet alleen van racisme maar ook van 'genderbased violence', de dominante blanke man overheerst de zwarte vrouw." (Citaat van MuseumActueel).

Ziehier de praktijk waar Zanele Muholi met haar kunst tegen ageert. In haar werk onderzoekt, documenteert en verbeeldt zij de zwarte LGBTQI* identiteit in het hedendaagse Zuid-Afrika.

* Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender, Queer, and Intersex

Kleur bekennen: De Kleuren van De Stijl in Kunsthal KAdE

20 augustus 2017

Ik heb wel te doen met zo'n bewaker. Omdat 31 jaar* geleden een verwarde bezoeker - zelf beeldend kunstenaar - het doek in het Stedelijk Museum in Amsterdam met een stanleymes zwaar beschadigde, moet deze security-medewerker met volle aandacht het muurvullende werk (2.24 bij 5.44 meter) scherp in de gaten houden. Niet even met de armen op de rug kuieren door de museumzaal: nee, naast het overwegend rode doek: 'op de plaats: rust!'
Saai.
* 21 maart 1986

Het doek, 'Who's Afraid of Red, Yellow and Blue III' (1967-1968) van de Amerikaanse kunstenaar Barnett Newman hangt voor deze gelegenheid in Kunsthal KAdE in Amersfoort en wel aan het begin van de expositie 'De Kleuren van De Stijl'. Reden voor deze uitleen is omdat het....

IKEA-watch: Democratic design en het nieuwe modellenboek

16 augustus 2017

Nee, ik heb geen aandelen in IKEA. Ook anderszins heb ik geen enkel voordeel bij het schrijven van een blogpost over de multinational. Mijn enige drijfveer voor deze preview is mijn interesse voor interieur-ontwerp en toegepaste kunst en dan kun je de Zweedse meubelgigant niet over het hoofd zien. 389 winkels wereldwijd, een omzet van 36.4 miljard euro en niet minder dan 915 miljoen mensen die in 2016 een IKEA-filiaal bezochten. Enorme aantallen.

Voor IKEA begint het woon-seizoen met de jaarlijkse verspreiding van de nieuwe catalogus, traditiegetrouw in de maand augustus en dat is ook het startsein voor de introductie van de nieuwe collectie. De nazomer staat sowieso in het teken van het interieur; onze focus wordt weer wat meer naar binnen gericht. Ook volop woon-gerelateerde evenementen in september en oktober. Je krijgt op dit blog verslagen van mijn bezoek aan ShowUp,  VT wonen&designbeurs, Salon Residence en .....

De stijl van De Stijl en het Mondriaanhuis.

13 augustus 2017

Je kunt in het geboortehuis in Amersfoort niet zo heel veel schilderijen bekijken, want "musea met kunst van Mondriaan zijn er immers genoeg", aldus conservator Marjory Degen (in het AD). (....) "Maar er is geen enkel museum die het leven van de schepper van Victory Boogie Woogie in beeld brengt. We laten zijn levensreis zien van Amersfoort, naar Domburg, Winterswijk, Laren, Parijs, Londen en New York. Daarin is het Mondriaanhuis uniek. In geen enkel museum wordt zo gefocust op de persoon.''

Afgelopen maart opende het verbouwde Mondriaanhuis haar deuren: net op tijd om ten volle mee te kunnen profiteren van de hype rond het 100 jarige bestaan van kunststroming De Stijl. Dit kleine museum aan de Kortegracht in Amersfoort doet dat overigens heel charmant en geestdriftig. Want naast het getoonde maken de enthousiaste (en vrijwillige) gastvrouwen en -heren met hun aanvullende informatie een bezoek meer dan de moeite waard.

Ik ging je voor. Kijk je mee?

In De Tussentijd bij Museum Voorlinden...

9 augustus 2017
Beloofd is beloofd. Na mijn eerste enthousiaste blogbericht over mijn bezoek aan Museum Voorlinden (zie dat verslag hier), kondigde ik je nog een tweede relaas aan. Want naast de permanente opstelling van kunstwerken - waar het museum als het ware omheen is gebouwd - is ook de wisselende expositie van het door Joop van Caldenborgh verzamelde werk meer dan de moeite waard. De line up zoals deze nu te zien is, kreeg de naam 'De Tussentijd'. 

"De kijker wordt uitgenodigd om te vertragen, tot stilstand te komen en voor een moment de kloktijd te vergeten". Dus doe wat de informatiefolder je aanraadt te doen: pak een kop koffie of thee (of een biertje of wijntje, als de vijf in de klok zit :-) en ga er even rustig voor zitten.
Take your time to read my report...


Leve de diversiteit! De 22ste Canal Parade in Amsterdam

6 augustus 2017
Ook Chicago based  Drag Queen Kim Chi (van Zuid-Koreaanse afkomst) was van de partij... (info van lezer Peter).

Dit weekend maak ik een uitstapje en ik niet alleen, want gisteren reisden vanuit heel het land (honderd-?)duizenden mensen af naar de hoofdstad om dit kleurrijke, feestelijke boten-defilé live te volgen. In de zes kilometer lange route van de Canal Parade voeren tachtig boten van allerlei organisaties. En daar komt traditiegetrouw een hoop volk op af. 
Ook ik koos zorgvuldig een plekje langs de route en stond al twee uur van tevoren met de camera in de aanslag. Ziehier mijn verslag van de 22ste, jaarlijkse LHBTQI*-vlootschouw.
En wil je toepasselijke muzikale begeleiding bij het lezen van dit regenboog-verslag? Open dan de speciaal voor dit evenement samengestelde playlist van collega-blogger Whiteboxliving met nummers als "The Love Boat" en "I'm Coming Out". 

Ship ahoi!

Niet te beschrijven |belevings-|kunst in Museum Voorlinden

3 augustus 2017

Maar ik doe het toch. Dat beschrijven. Voorafgaande aan ons bezoek aan Museum Voorlinden las ik op de site dat de permanente collectie "stuk voor stuk belevingskunstwerken zijn, die zich niet laten beschrijven. Je moet ze ondergaan". Nou, ga daar maar aan staan! Dat betekent voor mij de onmogelijke taak om jou een impressie te geven van wat je in dat (nog prille) museum te wachten staat. Vrijwel onbegonnen werk!
En ook alle recensies die ik las ter voorbereiding van ons bezoek waren niets dan lovend. Sterker nog, de meeste waren euforisch. "Volledig uit het veld geslagen", "overweldigend", "Voorlinden dwingt je op de knieën", "een vertoon van rijkdom", "het museum rolt onbescheiden zijn spierballen". Superlatieven te over.

Een eigen bezoek werd nijpend, vandaar dat wij met hooggespannen verwachtingen afgelopen dinsdag afreisden richting het Wassenaarse duinmuseum. En het viel in niets tegen (en dat is de moeder der understatements). Ik ben alle indrukken nog niet eens te boven.

Hieronder een (schamele :-) poging tot een journaal. Het eerste deel, wel te verstaan. Een dergelijke beleving prop je niet in één blogbericht. Ik niet, tenminste.

Andy Warhol en het wel en wee van de kleine (kunst)blogger

30 juli 2017
"I wanted to paint nothing" en "arts is what you can get away with". Hij deed laatdunkend over zijn eigen werk en bagatelliseerde zijn rol in de kunstwereld. En dan heb ik het over de Slowaakse immigrantenzoon Andrew Warhola, alias Andy Warhol (1928-1987). Valse bescheidenheid, want in zijn jonge jaren had Warhol zich stellig voorgenomen beroemd te worden. En dat is hem aardig gelukt. Hij werd al bij leven gezien als protagonist (oftewel held van het verhaal én voorvechter/pionier) van de Popart in de Verenigde Staten in de jaren 50 en 60 van de 20e eeuw. Ook wel the silver prince of the pop genoemd.

Vandaag zie je vanuit de mooie Beurs van Berlage beelden van de tentoonstelling 'Prints of Andy Warhol and Other PopArtists'. Ook krijg je een inkijkje in de totstandkoming van dit blogrelaas, zeg maar 'The Making Of....' Oftewel, het wel en wee van een gepassioneerde hobby-blogger.

Nieuwsgierig geworden? Lees en kijk dan mee.

Rode draad is de blauwe lijn: Edward Krasiński in het Stedelijk

26 juli 2017
Werkend als kunstschilder, sculpturist en fotograaf was Edward Krasiński (1925–2004) een van de meest interessante hoofdpersonen van de na-oorlogse Poolse avant-garde. En geen Pool van geboorte, want zijn wieg stond in Lutsk, Oekraïne. Achter het voormalige IJzeren Gordijn, dat wel.

Het Stedelijk Museum Amsterdam presenteert de eerste retrospectieve tentoonstelling in Nederland van deze grensverleggende kunstenaar. De man die met blauw Scotch-tape van 19 millimeter breed, alles - letterlijk en figuurlijk - wilde verbinden: mensen, objecten, ruimte en tijd. Altijd op 130 centimeter vanaf de vloer, zijnde de gemiddelde hoogte van het menselijk hart.

Lees je mee? Vandaag heb je een streepje voor...

Mokumse portretkunst in het Scheepvaartmuseum

23 juli 2017
Meinbert Gozewijn van Soest, 'schetsen Ebenhard', 2017.

Onder de titel 'Ode aan een Amsterdammer' opende verleden week een (gratis toegankelijke) expositie in het Amsterdamse Scheepvaartmuseum. Aanleiding voor deze lofzang op de Mokummer was een fotosessie die fotograaf én medeoprichter van de Dutch National Portrait Gallery (in goed Nederlands) Koos Breukel maakte met burgemeester Eberhard van der Laan en zijn gezin. 

In de Amsterdamse Uitkrant: "Dit is de vader van de stad. (...) Het betrof een privé-sessie en de sfeer was losjes. Een echt Amsterdams tafereel: de burgemeester met vrouw en kinderen - verder geen gedoe. Geen eisen, geen entourage. Ter plekke bedacht ik, hier moet ik iets mee. Er moet een ode komen aan de Amsterdammer. Aan zijn eigenzinnige houding - zelfbewust en tegelijk met zelfspot."

Ik ben zo'n Amsterdammer. Mag ik je voorgaan?

#workinprogress tijdens het Teleport Art Event

19 juli 2017

De luchtkwaliteit in het hotel is bar slecht. Vandaag zou eigenlijk elke bezoeker - net als de meeste kunstenaars - een gasmasker moeten dragen bij zijn of haar rondgang langs de kamers. De gassen die vrijkomen uit de tientallen spuitbussen zijn namelijk adembenemend (in de letterlijke zin van het woord). Smog-melding met code rood. En het zal nog wel even duren voordat alle kwalijke dampen zijn opgetrokken, want er wordt die middag urenlang hard doorgewerkt. 

Afgelopen zondag (16/7) vond de 3de editie van het Teleport Art Event plaats. Na twee eerdere succesvolle versies, organiseerde Amsterdam Street Art in samenwerking met het Teleport Hotel een Street Art-marathon. Nou ja, Street Art? Room Art. Tweeëntwintig straatartiesten die tegelijkertijd en in één middag tijd in dertig kamers een spuitklus deden.
Werk in uitvoering. Kijk je mee?

New Realities: een blik op de 19de eeuw in het Rijks

16 juli 2017
Voor een speciale kunstbijlage bij het juli-nummer van fashion glossy Vogue selecteerde Mario Testino, wereldberoemd modefotograaf, zijn favoriete werken uit  'New Realities: fotografie in de 19de eeuw' in het Rijksmuseum. "De tentoonstelling herinnert me eraan hoe belangrijk het is om terug te kijken. De geschiedenis kennen is essentieel om de fotografie van nu te begrijpen."

Wat mij vooral trof bij het zien van de expositie (en waar ik niet eerder bij had stilgestaan), was hoe revolutionair de verschillende toepassingen van dat nieuwe fenomeen - fotografie - halverwege de 19de eeuw moet zijn geweest.
Tegenwoordig kunnen wij ons niet meer voorstellen hoe het leven eruit zou zien zonder foto's. Maar voordat fotografie tot kunst werd verheven en wij ons zelfbeeld lieten bepalen door de veelheid aan selfies, diende de uitvinding én ontwikkeling van de fotografie vooral een praktisch doel. Dat gesleep met loodzware camera’s, langdurige en moeilijke ontwikkelprocedés met gevaarlijke chemicaliën, kwetsbare glasplaten en minutenlange sluitertijden werd in eerste instantie ingezet ten behoeve van de wetenschap in de breedste zin van het woord.

Van boeventronies tot beenprotheses. Vandaag een verslag in zwart/wit (soms akelig realistisch ingekleurd).


Opium en de TorenkamerExpo in Vondel CS

12 juli 2017

Sculptuur van Natasja Bennink op de trappen van VondelCS

Wat zullen we doen? Welke van de drie uitgezette routes gaan we volgen? Niet dat het heel veel uitmaakt, want uiteindelijk kun je alle kunstwerken ontdekken. Zien en horen. Het zijn er heel wat, namelijk 52. Precies zoveel kunstwerken als er weken zijn in een jaar. Allemaal gecreëerd door kunstenaars en artiesten die vijf dagen, oftewel een werkweek ‘opgesloten’ hebben gezeten in de Torenkamer van het monumentale VondelCS.

En hoe divers wil je het hebben? Theatermaker, singer-songwriter, fotograaf, illustrator, visueel werkend kunstenaar, performer, schrijver en/of dichter, journalist, beeldhouwer, modeontwerper, bandleader en muziekarrangeur, video/filmer, beeldend kunstenaar. Dat is een greep uit de vele kunstdisciplines die ik langs heb zien komen. 

De bonte verzameling werken in de TorenkamerEXPO zijn gecureerd door Aynouk Tan, zelf ook een kleurrijke verschijning.
Kijk je met me mee?

I Am You: Gordon Parks in Foam

9 juli 2017
Als het vijftiende kind van een zwart pachters-gezin op het platteland van Kansas (USA) wist Gordon Parks (1912-2006) heel goed wat armoede was. Toch wist diezelfde Parks uit te groeien tot de eerste én meest succesvolle Afro-Amerikaanse fotograaf met een enorme staat van dienst: de eerste die als fotograaf werd aangenomen bij een gerenommeerde fotomagazine; de eerste zwarte Hollywood-regisseur (en daarmee grondlegger van een nieuw film-genre), schrijver van poëzie, romans en thema-boeken én componist van soundtracks, symfonieën en balletten.

Van deze alleskunner is er momenteel in FOAM, het fotografiemuseum in Amsterdam, een mooie tentoonstelling getiteld 'I Am You' te zien. In de expositie geselecteerd werk uit de periode 1942 tot 1978. 
Ik maakte een verslag van het daar vertoonde. Kijk je mee?


Binnengluren tijdens de Open Tuinen Dagen

5 juli 2017

Nee, nu niet meteen wegzappen. Ik beloof je, ik ga het niet (of nauwelijks) over de tuinen hebben en om mijn relaas te lezen heb je geen groene vingers nodig. Hoewel ik het persoonlijk heerlijk vind om in de aarde te wroeten - dat was de eerste reden waarom ik twee weken geleden naar de Open Tuinen Dagen ging - vind ik het nóg leuker om bij mensen naar binnen te kijken. Desnoods stiekem of onder valse voorwendselen. Heb jij dat ook?
En dat binnengluren was dan ook de tweede aanleiding om de jaarlijkse Amsterdamse tuinenroute te lopen.

Vandaag kun je ongegeneerd (want anoniem en over mijn schouder) binnenkijken in de mooiste grachtenpanden van Amsterdam. Tenminste? Meestal alleen in het souterrain, want dat is door de bank genomen de kortste weg naar de tuin.
Maar dan nog...

Jean Dubuffet in het Rijks-, Stedelijk- én Outsider Art Museum

2 juli 2017

Vanwaar al die aandacht?
Gisteren, zaterdag 1 juli, opende het Rijksmuseum een expositie met twaalf beelden van kunstenaar Jean Dubuffet in de (vrij toegankelijke) museumtuinen, terwijl het Stedelijke Museum tegelijkertijd én voor het eerst alle werken toont die het van dezelfde Dubuffet in de collectie heeft. En dat zijn schilderijen, litho's, 'n sculptuur en wat kleingoed, zoals boeken en zo. De tentoonstelling kreeg de titel 'The Deep End' mee. En dat is nog niet alles. Ook in het Outsider Art Museum wordt aandacht geschonken aan de Franse artiest. Niet zozeer aan zijn kunst, maar met een tentoonstelling van zijn favoriete schilderijen uit de Prinzhorn Collectie.
Wie, wat, waar en hoe, hoor ik je denken. En ik begrijp je verwarring.

Kom, ik leg het je uit!

RAVAGE in Museum Arnhem!

28 juni 2017
Dit is geen schreeuwerige kop uit een sensatiebelust roddelblad. Dus vooral niet letterlijk nemen, deze titel. Het is zeker geen puinhoop in Museum Arnhem. Wel te zien 'Spelenderwijs | mode, kunst, design', een tentoonstelling over het levenswerk van het kunstenaars-koppel RAVAGE.

"Onbekend bij het grote publiek, wereldberoemd bij de kenners" weet de Volkskrant te vertellen over Clemens Rameckers (1949) en Arnold van Geuns (1949). En daar ga ik vandaag verandering in brengen. In dat onbekend zijn. Na het lezen van dit artikel weet je alles over dit enorm veelzijdige duo.
Nou ja, alles?


Small Wonders: devote 'noten' in het Rijksmuseum

25 juni 2017
"Virtuoos micro-snijwerk, waarbij de grenzen van het technisch uitvoerbare worden opgezocht", lees ik in een van de vele verslagen. Een recensie over de expo heeft het over "wondertjes van menselijk vernuft, zo klein dat ze passen in de palm van je hand. De uit buxushout gesneden sculptuurtjes in sleutelhanger-formaat uit de vroege 16de eeuw, verbazen ons al eeuwen vanwege de enorme virtuositeit waarmee ze zijn vervaardigd". 

Verbazing en ongeloof, dat is de algemeen gedeelde indruk na het zien van de tentoonstelling 'Small Wonders, middeleeuwse beeldsnijkunst op de millimeter' in de Philipsvleugel van het Rijksmuseum. En bij mij was het niet anders.
Ik ben benieuwd naar jouw reactie op deze zeldzame kunstwerkjes.

Bloot naar Robert Mapplethorpe in de Kunsthal?

21 juni 2017
Wie durft? Een week of drie geleden bezocht ik de Rotterdamse Kunsthal voor het retrospectief van fotograaf Robert Mapplethorpe. Nu moet je weten dat deze Amerikaanse kunstenaar absoluut niet vies was van een beetje expliciet en onverschrokken bloot (en dat is een understatement). Ben jij liefhebber van fotografie en heb jij ook geen moeite met naaktloperij, dan kun je op zaterdagavond 24 juni aanstaande The Naked Tour volgen. Mét cocktail en rondleiding door een kenner. Een blote kenner, neem ik aan.

functioneel bloot

Ik maakte dus ook een rondgang (in een luchtig jurkje) en schreef - nog steeds een tikkie ontdaan - dit verslag. En het is aan jou of je dit blogbericht gekleed of in je nakie wil lezen. (Maar pas op: lees je dit relaas op straat of in het openbaar vervoer? Dan raad ik aan je kleren aan te houden, anders pleeg je schennis van de openbare orde. Je bent gewaarschuwd. :-) 

Amsterdam Museum: Puck & Hans' strijd tegen truttigheid

18 juni 2017
De 'feestvarkens' Puck en Hans en rechts, Judikje Kiers - directeur Amsterdam Museum - in vintage Puck & Hans.

Wie had dat gedacht? De 'grijze dame' op de rode loper. Toch is dat precies wat er gebeurde die zonnige donderdag-namiddag ruim een week geleden. Opgedoft voor de opening van de tentoonstelling over het werk van mode-ontwerpers Puck & Hans, genaamd 'Couture Locale' in het Amsterdam Museum werden wij - het bonte gezelschap waar ik mij in bevond - van alle kanten door persmuskieten en paparazzi belaagd.
(Dat laatste is schromelijk overdreven, maar het maakt mijn verhaal wel extra smeuïg. Toch?)

Een feest van jewelste. Maar liefst 1300 'répondez s'il vous plaît' (RSVP, oftewel 'graag een antwoord op de uitnodiging') ontving het Amsterdam Museum op de aankondiging voor de opening. Heel veel oud-klanten; mensen uit de kunstwereld en de showbizz; heel modebewust Amsterdam en omstreken, fashionista's uit de rest van het land; Viktor & Rolf; Oud-tweedekamervoorzitter Gerdi Verbeet; Claes Iversen. (Vijfde vrouw van ...) en 'paradijsvogel' Petra Heijboer. Allemaal Puck & Hans-adepten. Net als ik.
Loop je mee?

Power to the flower bij The Wunderkammer

13 juni 2017
Ze noemen het 'Shop for a week', maar feitelijk kun je je 10 dagen lang vergapen aan de kleurrijke florale presentaties van deze meester-bloemisten en groen-decorateurs. Met een grote liefde voor alles wat groeit en bloeit, creëerden zij ook dit keer een wondere wereld met bloemen en planten.

Geen dagelijks te runnen bloemenwinkel, maar - samen met hun vakbekwame team - verzorgen de heren van The Wunderkammer de florale styling en aankleding van hotels, restaurants, beurzen, evenementen en familiaire festiviteiten zoals bruiloften in het internationale top-segment. Onder hun clientèle grote namen, dus denk celebs, VIP's, luxe en chic. Daarnaast opent het bloemisten-duo tweejaarlijks een reizende pop up shop ergens in Amsterdam. De afgelopen vrijdag (9/6) geopende editie noemden zij 'Power to the Flower'.
Ik dompelde me onder in geur en kleur. Ga je mee?

Design District in de Van Nelle Fabriek

11 juni 2017
Het lijkt een beetje ondergesneeuwd te raken: mijn interesse voor interieur en modern- en vintage design, maar niets is minder waar. Het is door de veelheid aan art events dat het 'woongebeuren' in de vergetelheid lijkt te raken. Daarbij komt dat oktober traditiegetrouw de woonmaand is en dat betekent dat er in het najaar weer veel meer aandacht is voor het interieur. Niet zo gek, want dan gaan we weer gezellig binnen cocoonen.

De uitzondering bevestigt de regel: van de week vond in de prachtige Van Nelle Fabriek in Rotterdam - een baanbrekend ontwerp van internationale allure (maar daarover straks meer) - Design District '17 plaats. 
Vandaag ben je mijn introducé en gaan we samen naar dit vak-evenement voor interieurdesign

Meubelfabrikant Spectrum met de bank van Martin Visser en stoel van Gerrit Rietveld



Focus op de KunstRAI

7 juni 2017
Vandaag begin ik met je hartelijk te bedanken. Jij en al die honderden andere geïnteresseerden hebben mij mijn eerste tophit bezorgd. Afgelopen zondag behaalde mijn blogbericht over de tentoonstelling 'hyperrealisme' in de Kunsthal Rotterdam de beste score ever (en het druppelt nog steeds door). Een nummer 1 mét stip en ongekende hoogte, want in de kleine vier jaar dat ik nu blog, heb ik nog nooit zoveel lezers op een van mijn posts gehad. Dus nogmaals heel erg bedankt en ga zo door. :-)
(En wil je mij blijven steunen, like dan niet alleen dit bericht, maar vooral ook de Facebook-pagina van deze grijze dame).

Terug naar de orde van de dag. In het afgelopen lange Pinksterweekend bezocht ik, én velen met mij, de 33ste editie van de KunstRAI. Vandaag krijg je mijn weerslag van dit kunstzinnige evenement, met een prominente rol voor de Kersentuin.
De wat...?

Hunk (of, in mijn woorden 'Yeti's', verschrikkelijke sneeuwmannen) én liggend konijn, genaamd 'Grasduinen' van Marjolijn
Mandersloot.

Scherper dan een foto: hyperrealisme in de Kunsthal

4 juni 2017
Hoe levensecht wil je het hebben?
Denk jij bij moderne kunst wel eens sceptisch: "dat kan een kind van drie ook"? Ja? Dan ben je helemaal op je plek bij de tentoonstelling 'Hyperrealisme, 50 jaar schilderkunst' in de Kunsthal te Rotterdam. Want de naturalistische schilders waarvan je in deze expositie werk ziet, denken er net zo over. Een beetje kort door de bocht - ik weet het - maar deze stroming is wel degelijk ontstaan als reactie op de abstracte kunst.

Wil je de werken in levende lijve aanschouwen, dan moet je wel opschieten. Na maandag (5/6) is het klaar. Dan gaan de ruim 70 werken weer op transport naar hun respectievelijke eigenaren.
Maar gelukkig hebben we de foto's nog.


Best wel mooi: Seth Price in het Stedelijk,

31 mei 2017
maar...
Na 'best wel' volgt vrijwel altijd een 'maar'. Zo ook in dit geval. Op dit moment is er in het Stedelijk Museum in Amsterdam, onder de titel 'Social Synthetic' een tentoonstelling van de Amerikaanse kunstenaar Seth Price te zien. En ik vind het werk van Price best wel mooi, (....) maar de bedoeling en betekenis van de diverse installaties gaat mij 'boven de pet'. En waar de zaalteksten normaliter duidelijkheid zouden moeten verschaffen, raak ik (steeds verder) het spoor bijster. Ik begrijp er niets van. Gelukkig ben ik niet de enige, want anders zou ik nog gaan twijfelen aan mijn eigen intelligentie.

Maar wat vind jij?

Verkooppunt: Amsterdam Art Fair

26 mei 2017

Zoals gewoonlijk kan ik het weer niet in één bericht af. Heb ik een tweede post nodig om je al mijn favorieten van de verleden week (18 t/m 21 mei) gehouden Amsterdam Art Fair te laten zien. Misschien moet ik eens een cursus 'kort en bondig schrijven' volgen? Over-enthousiast als ik normaliter ben (ik schrijf nooit over dingen die ik niet mooi vind, want waarom negatief doen?), wil ik je van de hoed en de rand informeren.
Dus hier volgt 'volume two' van mijn relaas over deze 'rondreizende' kunstbeurs.

Beursbericht: Amsterdam Art Fair

24 mei 2017
Tjonge, tjonge, wat een drukte. Was ik verleden week volop met hoofd en hart bij ArtZuid (zie de twee vorige berichten), waren er nóg vier evenementen waar ik mijn zinnen op had gezet. Resultaat: een typisch gevalletje keuzestress. Uiteindelijk koos ik voor de 'webwinkel-beurs' Flavourites in de Werkspoorkathedraal in Utrecht (daarover later meer) én voor Amsterdam Art Fair en van dit laatste heb ik zeker geen spijt. In tegendeel en sterker nog, mijn blogrelaas van vandaag staat geheel en al in het teken van de moderne kunst die daar te zien was.
Ook benieuwd? Loop dan gezellig mee door Kunsthal Koper.

Blik op monumentaal ArtZuid (part two)

21 mei 2017

De prestigieuze beeldenroute ArtZuid en de Amsterdam Art Fair, de kunstbeurs die dit weekend (17 t/m 21 mei) voor de 3de keer gehouden wordt, strijden volop om mijn aandacht. Maar niet voordringen: "je wacht netjes op je beurt" én "afmaken waarmee je bent begonnen", (heb ik vroeger geleerd), dus hier volgt deel twee van mijn relaas over de 'beeldenstorm' in de chique Apollobuurt en de Zuidas (het nieuwe zakendistrict van Amsterdam).

Onder heel andere weersomstandigheden dan de vorige keer (want dat was de eerste zomerdag van het jaar en dat zie je aan de foto's), lopen we met typische Hollandse, dreigende wolkenluchten - dus met de paraplu bij de hand - het tweede deel van de inmiddels feestelijk geopende beeldenroute ArtZuid.
Zullen we een parapluutje delen?

(Vooruit) blik op monumentaal ArtZuid

17 mei 2017
"Schatplichtig aan De Stijl" kopte Het Parool zaterdag 13 mei in een artikel over, en een interview mét Rudi Fuchs, curator van de beeldenroute ArtZuid en voormalig directeur van het Stedelijk Museum Amsterdam. En vervolgens schrijft de krant dat er bij ArtZuid "beeldhouwkunst van Nederlandse bodem" te zien is. Maar dat is slechts een deel van de waarheid, want er staat wel degelijk ook werk van buitenlandse kunstenaars, zo bleek tijdens de rondleiding die ik en ander 'persmuskieten' afgelopen dinsdag (16/5) maakte onder leiding van diezelfde Rudi Fuchs.
Op het George Gerswinplein (Zuidas) staat bijvoorbeeld 'Enlightened Universe': een monumentale installatie van de Spanjaard Cristóbal Gabarrón. En verder is er werk te zien van Ryszard Winiarski (Oekraïne), Miquel Barceló (Spanje), Arne Quinze (België) en Kurt Ryslavy (Oostenrijk).
Dan is er nóg een misverstand. Het Parool heeft het over 50 sculpturen en volgens 'oprichter' en directeur Cintha van Heeswijck zijn het er 60.
Ik heb ze niet geteld.
Loop je mee?


Designroute in het Zuiderzeemuseum

14 mei 2017
Je kijkt je ogen uit. En dan heb ik het over het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen in het algemeen en het werk van Hugo Kaagman in het bijzonder. Pin-ups, een moskee, een kruisbeeld, Willem Alexander, een Trabantje, Brigitte Bardot. Een Hollandse nieuwe én een Hollandse schone. 
Kaagman wordt wel beschouwd als de 'grondlegger' van de kunstzinnige stencil-cultuur en in een Hindelooper huisje in het openluchtmuseum zette de kunstenaar 'Delftsblauwe tegels' in die techniek. Niet vreemd, want in het verleden werden dergelijke huisjes soms ook van top tot teen bekleed met tegels. Naast het vrije werk, geeft de kunstenaar in het huisje ook de geschiedenis van de laatste bewoner weer (tot 1974 huisde visventer Goossen Petersen in dit optrekje en dat is goed te zien met diverse vis en visserij-gerelateerde afbeeldingen). Kaagman maakte 'The Blue Fishvendor' al in 2008. 
Je bent er zo een uurtje zoet. Puur kijkgenot.

Naast het fraaie werk van Kaagman (het mag duidelijk zijn: ik ben fan!) zijn er nog 15 hedendaagse (vrijwel allemaal Nederlandse) ontwerpers aan de slag geweest in de historische setting van het museum en het werk van deze designers vormt samen de Designroute.
We doen een rondje...

Mediteren bij Kunst Centrum Haarlem

10 mei 2017
Na een week waarin Nederland heeft herdacht en gevierd opende afgelopen zaterdag (6 mei) in Kunst Centrum Haarlem de (verkoop) tentoonstelling 'While Meditating on War#2'. In deze expositie zie je divers werk van 5 kunstenaars die ieder voor zich heel krachtig hun persoonlijke verhaal bij oorlog en oorlogsdreiging hebben neergezet. Onder invloed van de actuele toestand in de wereld geven de kunstenaars hun interpretatie op het thema 'strijd'. In diverse disciplines. Zo zie je foto’s, schilderijen, video, tekeningen en installaties.

En ik mocht daarbij zijn. Bij de (toch gewoon) feestelijke opening. Geen straf, want naast de mogelijk somber-stemmende thematiek van de expositie, is Kunst Centrum Haarlem ook en met name een fijne kunstuitleen (gestart in 1971 als Stichting Beeldende Kunst - SBK - en ná die van Amsterdam, de oudste in het land), galerie én (hebberig-makende) designwinkel
Ga je mee?


Thomas Eyck met kunstig verpakt design in het Zuiderzeemuseum

7 mei 2017

Ben je uitgever, dan doe je in boeken, toch? Nee, niet in dit geval. Thomas Eyck is uitgever en (pleit-)bezorger van exclusieve, kunstzinnige vormgevingsproducten, ook wel design genoemd. Of toegepaste kunst. Veel Dutch Design ook: ontwerpers van Hollandse origine. Al tien jaar stimuleert Thomas Eyck talentvolle ontwerpers om voor zijn t.e.-collectie moderne gebruiks- en kunstvoorwerpen te maken en dan liefst in samenwerking met lokale, ambachtelijke bedrijven.
Net als het Zuiderzeemuseum overigens, en dát, én het 10-jarige jubileum, is voor het museum reden voor een eerbetoon aan de gelijkgestemde Thomas Eyck. Ook uw 'razende reporter' heeft een zwak voor creatief en doordacht ontworpen en lokaal geproduceerd ambachtelijk gebruiksgoed, dus óp naar het voormalige Zuiderzee-stadje Enkhuizen.

Foam X Hydra: fascinerend Mexico gefotografeerd

3 mei 2017
In Fotografiemuseum Foam krijg je in de tentoonstelling Foam X Hydra een inkijkje in de kleurrijke, maar complexe samenleving van Mexico. Het land in het zuiden van Noord Amerika kent een grote variatie aan culturen en tradities en de documentaire-achtige foto's van Diego Moreno en Nelson Morales laten twee aspecten van die grote diversiteit zien.

De multiculturele samenleving in Mexico kent allerlei mengvormen van streng katholieke, maar ook pre-Colombiaanse gebruiken en allerlei andere cultureel inheemse, Indiaanse invloeden. Mexico, s' werelds grootste Spaanssprekende land, is een smeltkroes van allerlei beschavingen, met - in onze ogen vaak bizar aandoende - rituelen. Twee van die typische Mexicaanse riten worden door Moreno en door Morales prachtig in beeld gebracht.

Heel bijzonder.

Antwerpen: straatkunst en allerlei daaromtrent

30 april 2017

Voor liefhebbers van urban culture is Antwerpen een Eldorado. Zoals ik in mijn vorige bericht aankondigde, zie je vandaag de door mij opgemerkte straatkunst in de Scheldestad. Street Art in de breedste zin van het woord: alle kunst in de openbare ruimte.
Ik vat het begrip Street Art namelijk heel royaal op. Ook alle beelden, monumenten, fonteinpartijen en dergelijke, ooit geplaatst ter meerdere eer en glorie van koning, keizer of admiraal, doen wat mij betreft mee. Hetzelfde geldt voor 'illegaal' of op eigen initiatief gedeelde kunstzinnig bedoelde uitingen en creatieve verluchtiging van straat en buurt, mag van mij straatkunst worden genoemd.

Volg je me nog?

Antwerpen: van garnalenkroket tot de romige vrouwen van Rubens

26 april 2017
Tja? Ik weet niet goed hoe ik dit verslag moet beginnen. Nog moeje benen van al die stappen op de Vlaamse kasseien (volgens de teller op mijn iPhone - gemiddeld en afgerond - zo'n 18.500 p.d.) en een hoofd vol indrukken. En die impressies gaan alle kanten op: van Rubens tot de vogelenmarkt; van straatkunst tot 'de knip in de Leien' (alle wegwerkzaamheden en opgebroken wegen); van garnalenkroketten tot het behoorlijk omstreden havengebouw.
Were to start?

Afgelopen week maakte ik een 4-daagse citytrip naar de Scheldestad en wel om de volgende reden. Mijn zus Saar had wel 'smoel' in de stoffen-uitverkoop van de Belgische haute couturier Dries van Noten en die sale vond vorig weekend plaats. Vandaar. Of ik mee wilde? En ja, in zo'n geval ben ik heel makkelijk over te halen. Daar is niet veel overredingskracht voor nodig.
Vandaag mijn Belgische avontuur in de Koekenstad.


Stijlfiguren: Mondriaan & Van der Leck

20 april 2017

De uitvinding van een nieuwe kunst

"Dit tijdschriftje wil zijn eene bijdrage tot de ontwikkeling van het nieuwe schoonheidsbewustzijn. Het wil den modernen mensch ontvankelijk maken voor het nieuwe in de Beeldende Kunst. Het wil tegenover de archaïstische verwarring - het 'moderne barok' - de logische beginselen stellen van een rijpenden stijl gebaseerd op zuivere verhoudingen van tijdgeest en uitdrukkingsmiddelen. Het wil de huidige denkrichtingen betreffende de nieuwe beelding, die, hoewel in wezen gelijk, zich onafhankelijk van elkaar ontwikkeld hebben, in zich vereenigen".

Tot zover nummer 1, jaargang 1 van 'De Stijl, maandblad voor de beeldende vakken', redactie Theo van Doesburg, october 1917.
Naast dat dit citaat aantoont hoe de Nederlandse taal in 100 jaar is veranderd, is deze zinsnede het begin van een nieuwe, avant-gardistisch stroming in de Nederlandse kunst. De Stijl-beweging heeft met deze publicatie het licht gezien.

Nederland viert in 2017 de centennial van De Stijl en "met 's werelds grootste verzameling Mondriaans én een van de omvangrijkste De Stijl-collecties, is het Haagse Gemeentemuseum  het middelpunt van dit feestjaar".
Dat wil ik maar al te graag geloven. Vandaar een bezoek aan de tentoonstelling 'De Uitvinding van een Nieuwe Kunst' in het mooie, door architect H.P. Berlage ontworpen Art Deco-gebouw.

Veelzijdigheid in Gemeentemuseum Den Haag

17 april 2017
Vandaag een typisch gevalletje cultuur-barbarisme waaraan ik mij schuldig ga maken (en dat is niet voor het eerst...). In de kunstwereld word ik voortaan bestempeld als risee én charlatan, omdat ik het waag drie exposities in het prachtige Gemeentemuseum in Den Haag in één blogpost te behandelen. Niet met elkaar te vergelijken grootheden, maar toch wil ik aan alle drie aandacht besteden.
Vandaag krijg je een verslag van de mooie werken van Lee Bontecou, de imposante doeken van Raquel Maulwurf in 'The Carbon War Room' én besteed ik aandacht aan de speelse Wonderkamers in het souterrain van het mooie, door architect H.P. Berlage ontworpen museum.

Zie het maar als een snuffelverslag én als pleidooi voor een eigen bezoek aan dit Museum in de Hofstad. Absoluut een aanrader en voor ieder wat wils.

In het trappenhuis (één van de vier) een kunstwerk van Sol Lewitt. 'Walldrawing no. 373, lines in four directions', 1982 en 2000. 

Chris Beekman: 'de STIJLbreuk' in het Stedelijk Museum

12 april 2017
Hoezo kinderarbeid? De kunstenaar waarover ik je vandaag vertel, begon zijn creatieve carrière op 13-jarige leeftijd bij de Haagse aardewerkfabriek Rozenburg. Hier schilderde Chris Beekman (1887-1964) eierschaal-porselein met die typische florale decors uit de Jugendstil (die vazen waar Frans Leidelmeijer in 'Tussen Kunst en Kitsch' altijd met goede reden heel lyrisch over doet. De hand-geschilderde vazen brengen tegenwoordig flink wat geld op). Maar goed.
Door het contact met collega-porseleinschilders én zijn oudere neef Jan Altorf (beeldhouwer en anarchist) droomde de jonge Beekman van een bestaan als vrij kunstenaars, wat hij op zijn 22ste ook verwezenlijkte.

En hier begint de tentoonstelling: Chris Beekman 'De afvallige van De Stijl' in het Stedelijk Museum Amsterdam. Op de openingsdag van de expositie (8 april jl.) nam ik een kijkje en het resultaat daarvan zie je hier. 


Gavin Turk: 'Turkish Tulips' in grachtenpaleis Van Loon

9 april 2017

Ze kennen elkaar: mevrouw Philippa Colomb de Daunant–van Loon en Gavin Turk. De eerstgenoemde is kunstenaar én telg uit de adellijke Amsterdamse regentenfamilie Van Loon en de tweede is een Brit, óók kunstenaar (en niet onverdienstelijk) én een van de leden van de Young British Artists (misschien moet de naam inmiddels aangepast: Turk is 49 of 50, maar dat terzijde).

Zij ontmoetten elkaar tijdens hun studie aan de Chelsea College of Art in Londen en hebben blijkbaar contact gehouden, want Turk werd door zijn vroegere studiegenote gevraagd een tentoonstelling te cureren in haar ouderlijk huis op de Keizersgracht. Onderwerp: de tulp en omdat de tulp oorspronkelijk uit het Ottomaanse Rijk komt – even grofweg, het huidige Turkije – was er een leuke link gelegd: de Turkse tulp door Gavin Turk in Museum van Loon.

Daar gaan we. 'Tulpen uit Amsterdam'.

Nu in Foam: de alledaagsheid van William Eggleston

5 april 2017

"William Eggleston is een van de beste fotografen aller tijden. Punt! En dat bij leven. Dat gebeurt niet vaak". Deze stellige uitspraak over de kwaliteit van het werk van fotograaf Eggleston is van We Are Public-redacteur Basje Boer in de Amsterdamse Uit-krant, die de tentoonstelling met het werk van genoemde fotograaf in FOAM van harte aanbeveelt.

Fotograaf William Eggleston (27 juli 1939, Memphis Tennessee) heeft oog voor het triviale: het onbelangrijke wordt van waarde in zijn Americana-fotografie. En dan vraag je je wellicht af: wat is Americana-fotografie? Wikipedia kent het begrip niet. Althans, niet in de fotografie. Het is meer een gevoel. Een sfeer. Heel erg 'Route 66', diners en motels langs lange, eentonige, stoffige wegen. Oude auto's, geroeste verkeersborden en hamburger- en ketchup-reclames. Soms dromerig of ingeslapen.
Van die dingen. Je weet wel... 


Toegepast openbaar kunstbezit: Rijksstudio Award 2017

2 april 2017
"Misschien een beetje aanmatigend, maar ik zie een interessante tendens. Volgens mij komt er een herwaardering van het historische en het ambachtelijke. A revival of Arts and Crafts. In de mode en het interieur wordt steeds vaker teruggegrepen naar de 17de, 18de en 19de eeuw. (...) Uiteraard dienen die voorgaande eeuwen ter inspiratie en wordt er wel degelijk een eigentijdse draai aan gegeven".

Je leest hier een citaat uit een van mijn blogposts van anderhalf jaar geleden. Net als toen, laat ik je vandaag mooie voorbeelden zien van die kunsthistorische revival en dat doe ik door je de Top-10 van inzendingen voor de Rijksstudio Awards 2017 te laten zien (het citaat betreft de 2015-editie). Gebaseerd op de collectie van het Rijksmuseum, werd er door 2.600 creatieve inzenders naar hartenlust gewerkt met ons Hollands openbaar kunstbezit en dat leverde weer geweldige uitkomsten op. Kijk maar....

De relevante kunst van Enrico Baj in het Cobra Museum

29 maart 2017

Play as protest

Nu in het Cobra Museum: de spontane, kleurrijke en humorvolle maatschappijkritiek van Enrico Baj in de tentoonstelling 'Play as Protest'. En zo is het maar net (dat kleurrijke en grappige...).
De Italiaan Baj (1924-2003) was kunstschilder, 'beeldhouwer', grafisch ontwerper en schrijver over kunst, maar vooral ook anarchist. Hij had lak aan autoriteiten, politieke- en militaire leiders en andersoortige Bobo's en liet dat - via zijn kunst - heel duidelijk blijken. Niet belerend, maar op een speelse, ontwapenende manier.

Eerlijkheidshalve moet worden gezegd: ik had nog nooit van de man gehoord. Tót mijn bezoek aan het charmante Amstelveense museum van verleden week. Ter plekke werd ik blij verrast door het zien van de expositie en daarom deel ik mijn ervaring graag met jou. Kijk je mee?


'A sea of tranquility' bij het Japanse Time & Style

26 maart 2017
'Sea of tranquility', 'the silent pacific' en 'a table with mountains for people who have no maintains in their country'. Dit zijn zo maar enkele namen van meubels van het Japanse interieurconcept Time & Style (voor de Japanners onder ons: タイム アンド スタイル). En hoe poëtisch wil je het hebben.

Time &Style is sinds afgelopen donderdag (23 maart) neergestreken in een prachtig historisch pand in Amsterdam (een gebouw met 'sterallures', maar daarover later meer) en dat is opzienbarend, want met deze showroom opent het Japanse bedrijf zijn eerste vestiging buiten Oost-Azië (Time & Style heeft vier vestigingen in Tokyo en één in Shanghai). En daar mogen wij best wel (...) trots op zijn: zo'n high end, luxueus en 'traditioneel Japans' en ambachtelijk werkend bedrijf dat in zijn 'expansiedrift' kiest voor ons kouwe kikkerlandje.

Daar wil ik meer van weten. Jij ook?


Auto Post Signature

Auto Post  Signature