21 december 2016

Ken je (design) klassiekers

Heb jij al last van kerststress? Ik las in de Libelle* dat 45% van de kerstdruk wordt veroorzaakt door geldzorgen. En dat een Nederlands huishouden gemiddeld zo'n € 135,- uitgeeft aan kerst-inkopen (in 2015). Met dat alles in het achterhoofd is het goed te weten dat wanneer je elke dag een beetje leest, de december-agitatie met ruim zestig procent afneemt. Dat effect schijnt al na 6 minuten op te treden. Echt, want dat is wetenschappelijk bewezen. Volgens Libelle dan en wie ben ik om dat in twijfel te trekken? Dus vandaag is het lezen van mijn blog pure ontspanning én op recept.
Van Libelle.

(* in de weken voor de feestdagen koop ik alle week- en maandbladen met kerst-voorpret. Ik wil dan kerstrecepten, decoreer-ideeën en tips om overbelasting te voorkomen. En dat allemaal om in de kerststemming te komen.).



Something old, something new...

Als groot fan van een eclectisch interieur kom ik al een paar seizoenen flink aan mijn trekken, want al geruime tijd is het samenvoegen van stijlelementen uit voorgaande stijlperiodes een must. Het getuigt van lef en avontuur wanneer je je huis niet compleet in dezelfde woonstijl inricht. Schijnt best wel (...) vaak voor te komen. Mensen die met een flink gevulde portemonnee in één middag bij Ikea, Trendhopper of bij een woon-speciaalzaak hun hele interieurplan invullen.
In zo'n geval mis je dan, naar mijn bescheiden mening, een eigen signatuur. Een eigenzinnige invulling. De personal touch. Je wilt toch niet in een toonzaal leven? Dus een item waar een verhaal achter zit, is eigenlijk altijd goed. Denk erfstuk of kringloop-, dan wel rommelmarktvondst. Eclectische wonen kan daarom budgettair ook aantrekkelijk zijn. Een oude vintage kast van de kringloop (ik kocht een 'Deens' teakhouten 50er jaren wandmeubel voor € 85,- en dat was ook nog eens inclusief bezorgkosten), een mooi, door de tand des tijds aangetaste spiegel of een door ouderdom sleetse stoel van opa en oma als eyecatcher, bespaart je een hoop geld. Wabi sabi, oftewel dat perfecte imperfecte meubelstuk, geeft je interieur karakter en is überhip.




Beyond the new

Ontwerper Hella Jongerius en designcriticus (én hoofddocent aan de Dutch Design Academy) Louise Schouwenberg presenteerden in 2015 hun manifest 'Beyond the new - a search for ideals in design'. Zij roepen daarin op een einde te maken aan 'nutteloze producten en commerciële hypes'. In het pamflet vegen Jongerius en Schouwenberg de vloer aan met de veelheid aan dezelfde design-spullen, de ene nog luxer en duurder dan de andere. Beiden willen dat er weer aandacht wordt geschonken aan kwaliteitsproducten en dat die ook bereikbaar zijn voor 'gewone' mensen. En dan doelen Jongerius en Schouwenberg op de ontwerpen zoals die in de jaren twintig van de vorige eeuw door de ontwerpschool Bauhaus werden gemaakt.

Ik  vind dat een mooie stellingname. Design stond in de eerste helft van de vorige eeuw voor functioneel, efficiënt en daarbij aangenaam om naar te kijken. Het beantwoordde aan een concrete vraag vanuit de markt of loste een probleem op. Niets meer, niets minder. Maar dat is allang niet meer zo. Ook ik zet soms vraagtekens bij de functionaliteit van sommige productontwerpen. Prachtige, kunstzinnige designstoelen, maar doelloos omdat er geen rekening is gehouden met het zitcomfort. Veronderstelde innovatieve ontwerpen die hun nut voorbij streven. (De primaire functievervulling wordt steeds minder belangrijk, ten koste van meer belevenis- en emotiegerichte productkarakteristieken, W. Eggink in Regels ter Ontregeling).
Misschien moet ik dit verduidelijken?
Een beroemd, of moet ik zeggen berucht voorbeeld is de Juicy Salif van Philippe Starck voor Alessi. Deze sinaasappelpers staat in tienduizenden woningen op het aanrecht. Niet omdat hij zo geweldig perst. Helemaal niet zelfs. Wie een sinaasappel ronddraait op deze 'spin' kan het aanrecht schoon gaan maken en een pak jus d'orange van Appie openen. Starck zelf heeft het toegegeven: 'Mijn Juicy Salif wordt vooral gebruikt als conversation piece. (Er is nu ook een limited edition: "deze bronzen versie is een gelimiteerde oplage die in een wereldwijd beperkte en genummerde oplage van 299 stuks wordt gemaakt. Gezien de beperkte verkrijgbaarheid en de uniciteit van het originele ontwerp nu al een verzamelobject!" Tinngggg zegt de kassa:  € 1.000,-).
Een gebruiksvoorwerp dat ook ongebruikt van waarde is. Maar dat 'ook' kun je wel weglaten. 
Wat moet je daarvan nou vinden?





De moraal van dit verhaal

Waar gaat dit naartoe, vraag je je wellicht af? Ik zal het je vertellen. In dit bericht bepleit ik de aanschaf van designklassiekers. (Op de foto hierboven zie je de 'Togo' van Michel Ducaroy uit 1973 voor Ligne Roset. Stijlvol, uitgesproken én comfortabel). Gouwe ouwe die hun functionaliteit en nut hebben bewezen. Die na decennia nog steeds aanspreken. Geen 'eendagsvliegen' voor een gemakkelijk en commercieel succes, maar iconen met status. En die status hebben zij verworven door het mooie materiaal-gebruik, de vaak ingenieuze constructie en bijzondere belijning. Ontworpen met oog voor detail.

Of geef je de voorkeur aan het door de tijd ontstane patina, een doffer frame of 'geleefd' leer? Bij deze laatste kenmerken zul je op Internet op zoek moeten naar een vintage-exemplaar. Of steek je licht op op de site van Retrostart: een  vintage design portal. (Tip: op 11 en 12 februari 2017 vindt in de Kromhouthal in Amsterdam weer het jaarlijkse Design Icons evenement plaats). 




Voor nieuwe designklassiekers kun je prima terecht in een van de vele (design)woonwinkels in Nederland. Ik maakte alle (iPhone 6) foto's bij dit bericht bij Mobilia in de Utrechtsestraat. Mijn favoriete interieur-speciaalzaak in het centrum van Amsterdam! 


-X-


Ik wens je (alvast) fijne kerstdagen, wát je ook gaat doen en hoe je het ook viert....

*<]:{)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Back to Top