Wadsoppen en waterzwalken

19 oktober 2016

Wat krijgen we nou? Een foto van huisjes in een weids landschap op een blog waar normaliter, toch voornamelijk, beelden te zien zijn van tentoonstellingen en exposities, hotspots, interieurs en andere woon-gerelateerde onderwerpen? Je hebt gelijk. Vandaag neem ik je mee op pad. En niet, zoals gewoonlijk, op citytrip naar een of andere metropool, maar naar het platteland. Vandaag gaan we op weg naar het waddeneiland Ameland. Een tocht die letterlijk en figuurlijk nogal wat voeten in de 'aarde' had. Of in de modder eigenlijk. Zompend slik.
Benieuwd? Lees maar mee...



#wadlopenisnietvoorwadjes*

* Deze hashtag bestaat echt. Niet voor niets, zoals zal blijken...

"De tocht is geschikt voor sportieve deelnemers die zonder problemen een stevige wandeling van een paar uur kunnen maken". (Check. Kunnen we). Voor corpulente deelnemers (...) is deze wadlooptocht absoluut niet geschikt". (Check! De vijf deelnemers: mijn loved ones en ondergetekende, zijn zogezegd slank). Aan het woord is Lambert. Lambert (een echte Grunnegger met dito naam) is van professie wadloopgids. Tenminste? Of het echt zijn vak is, weet ik niet, maar hij is wel heel erg ervaren. Recent nog werd hij gehuldigd wegens zijn 1.000ste overtocht, vertelde hij met enige trots. Van Holwerd - dat ligt in Friesland - naar Ameland.
Nog wat aanwijzingen van Lambert voordat wij op wad-expeditie gaan: "duur van de oversteek ca. 3½ uur: afstand 13 kilometer. De aankomstplek is Kooiplaats op Ameland, waar benen en schoenen schoongemaakt kunnen worden. Zoals bekend wordt er gelopen in een getijdengebied. Tijdens de tocht begint de vloed weer op te komen. Bij te laat vertrek kunnen problemen ontstaan". Tot zover onze gids.
Dat is begrepen en zo'n wad-safari moet lukken.
Dat zóu moeten lukken.
Dat zóu moeten kunnen lukken.

Een modderfiguur.

Niet dus. Kijk, de tocht gaat niet hemelsbreed en recht zo die gaat van Holwerd naar Ameland. Als wadloper moeten er geulen ontweken worden (want anders wordt het wadzwemmen) en dus ga je eerst zo'n 3 kilometer langs de dijk van Friesland, dan de 'oversteek' en vervolgens nog een kilometer of wat (wad...) langs de kust van Ameland.

Tot zover. Eerst nog even een paar foto's.
Wordt vervolgd.





Waar waren we. Oh ja, op het wad.
Lopen was het toch? Nou écht niet! Zwaar bepakt ploeteren, zul je bedoelen. (Bepakt omdat een wadloper na de tocht een complete verschoning nodig heeft). Strompelen. Wegzakken. Vallen. En opstaan. Probéren weer op te staan. Op handen en voeten verder. Zuigend en soppend. Even denk je "dit is te doen" en dan weer wegzakken en (weer) je evenwicht verliezen.
D o o d v e r m o e i e n d.
Kortom en een lang verhaal kort: na drie kilometer parallel aan de Friese dijk te hebben gelopen (nou ja, lopen?) besloot Lambert mij uit mijn lijden te verlossen en mij (en dus ook de rest) uit de 'race' te nemen. De vier andere deelnemers (gemiddelde leeftijd 28 á 29 jaar) hadden gemakkelijk (nou ja, makkelijk?) door kunnen lopen. Maar met mij durfde Lambert het niet aan. "We draaien om en lopen terug". Terug naar Holwerd.
Een beetje sneu, toch? Geen oversteek. Dus toch een watje.



Dus: bezint eer ge begint

Uiteindelijk hebben wij zo'n 6 kilometer wad-gestrompeld. En in Holwerd gewoon de veerboot genomen. Om de volgende dag met spierpijn, de een wat meer dan de ander, aan het overigens heerlijke ontbijt te zitten. Maar wat is Ameland mooi. Het wad trouwens ook. Hoewel ik alleen maar naar beneden heb gekeken. Naar mijn voeten. Hoe ik de ene voet voor de andere kon zetten.
Wat een avontuur...






Gelukkig was het mooi weer!
Dat dan wel.


-X-


Aanstaande zaterdag begint de Dutch Design Week. Het grootste design-event van Noord-Europa vindt van 22 tot en met 30 oktober, verspreid over zo'n honderd locaties, plaats in 'lichtstad' Eindhoven.

Alle foto's: agreylady.nl
Post Comment
Een reactie posten

Auto Post Signature

Auto Post  Signature