Beestjes, allemaal beestjes...

14 september 2016
Een paar weken geleden bezocht ik - in het kader van de Open Monumentendag - een lezing in de Heineken Experience*. Bij die gelegenheid vertelde de trotse directeur van deze bezienswaardigheid dat,  (A) dit bier-museum de grootste publiekstrekker van Amsterdam is én (of moet ik zeggen 'maar') (B) dat die bezoekers voor het overgrote deel buitenlanders zijn. Jammer, vond hij. Hij wilde meer Nederlanders binnenhalen en dan natuurlijk ook Amsterdammers. Die komen namelijk niet.
Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld het Anne Frankhuis en nog een stuk of wat andere must sees and things to do in de hoofdstad. Enorme rijen met belangstellenden, maar nauwelijks Nederlandssprekenden.




Verkoeling in Micropia

Wat kun je doen als Nederland 'gebukt' gaat onder tropische weersomstandigheden? Als iedereen, (en ook ik, zei de gek), zuchtend en steunend in de schaduw enige verkoeling zoekt? Nou, wat dacht je van een bezigheid bedenken in een airconditioned gebouw. En dan te weten dat ik helemaal niet van airconditioners hou. In hotels zet ik die altijd uit. Met zo'n koelapparaat heb je immers en juist binnen no time een koutje te pakken. Haaatsjoe!
Zo'n virus. Of is het een bacterie?
Weet jij het? Nee? Nou, óp naar Micropia! Inderdaad. Een museum én een van die Amsterdamse attracties waar ik normaal gesproken aan voorbij zou lopen. 

Het onzichtbare wordt zichtbaar

In Micropia zie je levende microben eten, bewegen en zich voortplanten. Zie je de bijzondere vormen en onwerkelijke kleuren. In dit museum wordt zichtbaar wat onzichtbaar is en waar ik met mijn petje niet bij kan. Té wetenschappelijk en ingewikkeld. En toch wordt het in Micropia inzichtelijk gemaakt. Begrijp ik iets meer van microben.
(Zijnde micro-organismen die te klein zijn om met het blote oog te zien. Eencelligen zoals bacteriën, protozoa, eencellige algen en schimmels. Virussen en prionen worden niet tot de micro-organismen gerekend, omdat ze niet als levend worden gezien. Desondanks wel te zien Micropia. Bron: Wikipedia).








lekker vies en smetvrees

Ik heb best wel (...) een sterke maag. Ben niet zo gauw ergens vies van, maar bij één van de opstellingen heb ik vooral gekeken hoe (buitenaards) mooi alle wezentjes waren, zonder dat ik de behoefte voelde om de uitleg te lezen. Want ze zitten immers overal. Op de afstandbediening, je telefoon, de kraan, in je breiwerkje, in bed en op de bank. Alles is vergeven van die beestjes. Een aantal bacteriën hebben - heel terecht - een hele slechte reputatie. Maar gelukkig zijn er veel meer onschadelijke en zelfs nuttige bacteriën dan ziekmakende. En wat zijn ze mooi, die poepschimmels, roeippootkreeftjes, pantoffeldiertjes en slijmzwammen. 




Bacteriën in tandplak (wel mooi...).

-X-


Had ik al gezegd dat Micropia een bezoek meer dan waard is?

PS: hieronder zie je een uitvergroot schaalmodel van een zeer verraderlijke en uiteindelijk dodelijke beauty: het Aids-virus. Glazen kunstwerk van de Brit Luke Jerram uit de serie 'glass microbiology'.
Daaronder voorwerpen van mycelium, oftewel schimmels van kunstenaar Maurizio Montalti.




* Ik ben gewoonlijk geneigd te linken als ik iets of iemands' naam gebruik, maar in dit geval doe ik dat niet. Want wil je de website van de Heineken Experience bezoeken, dan staat er dit voordat je verder kunt:

MOGEN WE WAT GEGEVENS VAN JE?


Nee, dus.

Alle foto's: roomservice13.nl

Auto Post Signature

Auto Post  Signature