5 januari 2016

60 is the new 50...

Vroeger (vroegûh) hoorde je vaak dat 'wijsheid' met de jaren komt. Dat schijnt de filosoof Plato heel lang geleden eens gezegd te hebben. Maar laat je niets wijsmaken, hoor. Dat is namelijk helemaal niet waar. Gewoonweg quatsch. Nee, dan (de doorgaans optimistische) Aristoteles. Die was onverdeeld somber over de ouderdom. In zijn Retorica neemt Aristoteles de verschillende levensfasen onder de loep en over de oudere medemens zegt hij, dat die (over het algemeen) bang, zwak, wantrouwig, laf en praatziek is.
En daar begin ik mij steeds meer in te herkennen... :-).



I don't know how to act my age. I've never been this age before...
Ouder worden voor beginners. Of ouder worden voor dummies, kan ook. Aanstaande zaterdag word ik zestig jaar en dat is zóóóó niet leuk. Veel moeilijker te accepteren dan toen ik 50 werd. Ik was namelijk eigenlijk helemaal niet van plan senior te worden. Stiekem, terwijl ik eventjes niet oplette, was ik ineens, zomaar hup, flats, floep, 'bejaard'. (Weet je dat ik ooit heb gedacht het jaar 2000 niet te halen. Dat leek mij toentertijd zo ver weg en onwerkelijk).
Momenteel staat er nog cryptisch 'achter in de vijftig' in de side bar van dit blog. Lekker vaag. Maar dat zal ik dus moeten veranderen (want liegen over je leeftijd, dat is zooo passé).



"Ik verkocht mijn huis om in een huurwoning te gaan wonen. Een met een lift. "Niet doen," zeiden goedbedoelende adviseurs, "zo’n huisje in de Jordaan, dat is een goede investering voor later."
 "Ik heb een verrassing", was mijn antwoord. "Het is later."
Anja Meulenbelt in 'Intro: het is later'.

Je kunt niet jong genoeg beginnen met oud worden.
"Als je leeft bij de dag, ben je nooit meer dan een dag ouder", verkondigde Bart Chabot (inmiddels 61) in 2014 in De Wereld Draait Door. En dat is er eentje om erin te houden. So true...
Wiseguys adviseren je dan ook, om je als jongeling al te realiseren dat het leven eindig is. Daardoor zou je meer in de realiteit en in het 'nu' staan. Op zich is dat wel een goed raad, maar daar denk je niet aan als je jong bent. En waarom zou je ook? Je bent immers nog piep en oud zijn is nog zo ver weg.




Growing older
Ouder groeien, zeggen Engelstaligen en dat klinkt toch veel beter dan ouder worden. Blijven groeien, dat schijnt het allerbelangrijkste te zijn. Onderzoekers zeggen dat zodra je je brein laat versloffen, er geen houden meer aan is. Dan ben je binnen no-time oud. Dus scherpte van het brein, daar draait het om. Een positieve instelling kan zeker ook helpen (iets met stressmanagement en lichaamstevredenheid en zo). Hetzelfde geldt voor sociale contacten. Zodra een mens geen contact meer heeft met zijn medemens, dan wordt hij eenzaam en zielig (met als treurige 'oplossing' een pseudo knuffel-robot).
Veel honing eten, zou ook helpen...

On doctor's orders...
Dus ik blijf bloggen. Dat is mijn 'redding', want het zit er allemaal in. (Even tussendoor: over confronterende blog-namen gesproken. De Amerikaanse Patti (sixty-something) heeft net als ik een (soort van) persoonlijk blog genaamd Not dead yet style. Oké! :-( ). Lekker veel schrijven. Hoe meer ik schrijf, hoe creatiever (in het schrijven) ik lijk te worden (al zeg ik het zelf...). Als ik terugkijk op wat dit blog mij allemaal heeft opgeleverd (veel opgedane kennis en computer-technische vaardigheden, leuke en inspirerende uitstapjes en begeesterde collegiale contacten. Vrienden zelfs), dan denk ik dat het starten van roomservice13 een van de beste beslissingen is, die ik in de afgelopen jaren heb genomen. Het is hard werken, dat vergeet ik nog wel eens, maar wel heel erg leuk. En je komt nog eens ergens.



Moraal van het verhaal
Oké, ik word een dagje ouder (dát bedoelde Bart Chabot!). Niks om me zorgen om te maken. Ik ga ouder worden zonder me ertegen te verzetten. Gewoon go with the flow. En vanaf nu ga ik dagelijks de web-cursus 'Ouder worden voor beginners' volgen van Anja Meubelbelt. Maar liefst 15 lessen in acceptatie.

En veel bloggen.


-X-


En zo nu en dan een beetje miepen.
Maar niet teveel, anders word ik een ouwe zeur...




Bij de -door de jaren heen flink gehavende- foto's: twee baby-foto's (de eerste met mijn moeder); dan de verlovings-foto van mijn ouders; het hele gezin (ik ben de jongste, met die stuurse blik); Heilige Communie met broer Henk ; op de camping in Borger, Drenthe (ongeveer 12 jaar oud); portret van een (plusminus) 15-jarige en, tot over onze oren verliefd, op 31-jarige leeftijd. De laatste foto is een polaroid uit Nice (2015).

Bronnen: filosofie.nl, Anja Meulenbelt

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Back to Top