Alles zit de hele dag al tegen...

24 november 2015
en het is pas 9.00 uur.
Dat belooft wat.
Mijn verkeerde been stapte als eerste uit bed. Toen bleek Pip op mijn vloerkleed gebraakt te hebben en vervolgens kwam mijn scheen hardhandig in aanraking met één van de verhuisdozen.
$*&@{^^#"=+@&?*

Maar niet getreurd (Cheer up, loser!) en hobbelen met die geit...


Vandaag verwacht je waarschijnlijk een verslag van mijn belevenissen als 'in da house shop-owner for a day'. (afgelopen zondag organiseerde ik een house-party. Lees er hier meer over). En dat was ook wel de bedoeling, ja. Maar -helaas pindakaas- het lukt me maar niet. Ik hoopte dat de woorden makkelijk 'uit mijn pen' zouden vloeien, maar dat doen ze niet. Noem het gerust een writers-block. Een blok waar ik maar met moeite overheen kan kijken. En dat is een veeg teken. Dat betekent meestal dat het onderwerp van 'gesprek' mij ná aan het hart ligt. Dat mijn persoonlijke betrokkenheid dusdanig groot is, dat het lastig is om afstand te nemen (therapeuten-taal, maar wel waar...). Mijn terughoudendheid om over mijn house-party te schrijven, komt voort uit mijn gemengde gevoelens bij het gebeuren. Ik heb er blijkbaar een kleine kater aan overgehouden (terwijl ik niet dronk :-)).


Ik doe toch een poging.
Blijkbaar had ik hoge verwachtingen van mijn winkeltje aan huis. Mijn hele ziel en zaligheid had ik erin gestoken; enthousiast als ik was over de idee en het vooruitzicht. Maar die verwachtingen waren té hoog gespannen, moet ik achteraf concluderen (en bekennen). En ik was nog wel gewaarschuwd.
Verwachtingen hebben is fnuikend; je kunt alleen maar teleurgesteld worden (hetgeen ook hier geschiedde..). Bij high hopes kan het alleen maar tegenvallen. (Meer lezen over het hebben van verwachtingen? Kijk dan hier).


En dat is niet eerlijk. Want de reacties op mijn shop for one day waren enthousiast, ik verkocht redelijk goed en de mensen vonden het leuk. Like minded people bezochten mijn winkeltje en dat leverde leuke gesprekken op. Waar ook de tijd voor was, want onder het genot van een kopje koffie, thee of een glas wijn (in huiselijke sfeer) bespraken wij de meest uiteenlopende onderwerpen. Gezellig!
Dus wat zit ik nou te miepen.
Wat wil je dan nog meer...?


Conclusie van het verhaal? Of leerpunten, zo je wil.
Allereerst en voornamelijk: stel je er niet té veel van voor... :-) Vervolgens wijst de ervaring uit, dat een shop for one day te kort is. Voortaan (als er een voortaan is...) een weekend. Voor één dag is het gewoon té veel werk.
Foto's maken tijdens de openstelling bleek ondoenlijk ('huur' daar iemand voor in). En dan blijkt een aankondiging voor een evenement op Facebook alleen niet genoeg, want 'toezeggingen' stellen (blijkbaar) niet veel voor. Te vrijblijvend? Dus adverteer je event vooral ook via en op andere kanalen.
Last but nog least (en vooral): zorg dat je het zelf leuk hebt.


Zo, nu ga ik weer over tot de orde van de dag.


-X-


Fijn, het is vandaag! (:-/)

Foto's: roomservice13.nl

Post Comment
Een reactie posten

Auto Post Signature

Auto Post  Signature