Where to go and what to do ?

30 oktober 2015
Ook in november en december een veelheid aan leuke en inspirerende evenementen om na afloop volledig opgeladen weer huiswaarts te keren. In chronologische volgorde eerst vijf events met een vrij korte houdbaarheidsdatum, om te besluiten met must-sees die je ook in het nieuwe jaar (nog) kunt bezoeken.

Het 'Brutalisme' van Gevonden Op Marktplaats
Hier kijk ik persoonlijk erg naar uit. Want, he does it again. Julien Rademaker, founder van de succesvolle site Gevonden op Marktplaats én 'columnist' van de Volkskrant Magazine, opent (na een driedaags event vorig jaar) een tijdelijke winkel met een unieke mix van (ik citeer): "vintage design, jaren 50, 60, 70 en 80, Art Deco, unieke handgemaakte meubels, Hollywood regency, Scandinavisch, Italiaans, messing objecten, marmer, natuursteen, Nederlands keramiek, brutalisme etc.". Vooral dat brutalisme spreekt mij aan. En dat ook nog eens in de context van verschillende gestijlde interieurs. Nog niet helemaal tot in de puntjes geregeld (het is bijvoorbeeld nog niet zeker hoe lang de winkel open blijft): hou daarom de FB-pagina in de gaten. Kannie wachten...
Vanaf 11 november,  KNSM-laan 301, Amsterdam Oost (KNSM-eiland).


IDFA
Half november begint de 28ste editie van de International Documentary Festival Amsterdam (IDFA). Twaalf dagen zo'n driehonderd documentaires uit de hele wereld: de rauwe werkelijkheid of prachtige, geestige of liefdevolle kijkjes in Het Leven. Allemaal bijzondere verhalen over de meest uiteenlopende onderwerpen. Vanaf 5 november is het volledige programma te vinden op de site en in de IDFA-app.
18 t/m 29 november, diverse filmtheaters in Amsterdam.


Je moet wel lef hebben...
om je eigen kleine try-out tussen al die gevestigde en prominente namen te zetten, maar ik doe het toch (lekker puh!). Op zondag 22 november hou ik huis: ik open de deur van mijn bescheiden Amsterdamse appartementje om in een huiselijk sfeer mijn vintage (brutalisme- ?) vondsten gestyled en wel, te koop aan te bieden. Meer hierover in een blogbericht aanstaande weekend.
22 november van 12.00 tot 19.00 uur, Amsterdam Oud-West.

Meesterwerk
Nog zo'n must-go... "Een bruisende mini-stad waar zelf-producerende designers, modeontwerpers, foodkunstenaars en vaklieden hun passie voor design en ambacht delen met een groot publiek. In een sfeervolle relaxte setting wordt u deskundig geïnformeerd over de laatste ontwikkelingen op het gebied van stijl en design.  De nieuwste collecties handgemaakte authentieke kwaliteitsproducten nodigen uit tot aanschaf van inspirerende cadeaus voor de feestdagen". Aan het woord is Nicole Uniquole, initiatiefnemer en curator van Meesterlijk: city of design. Comité van aanbeveling: Iris Apfel, Lidewij Edelkoort, Richard Hutten, Diane Pernet en Jan Taminiau.
Do I need to say more? Ik zeg: gaan!
27 t/m 29 november, Westergasfabriek, Amsterdam.

Foto: Meesterlijk

Klein maar fijn
Designkenner, interieurlover en/of kleuradept? In het laatste weekend van november brengt Elle Decoration een -voor hun doen- klein, maar -naar eigen zeggen- fijn woonevenement. "In de sfeervolle Posthoornkerk in Amsterdam brengen wij een programma vol interessante sprekers op het gebied van design, trends, styling en materialen. Denk aan trendtalks, inspirerende lezingen, workshops en masterclasses. Naast dit programma creëert het team van ELLE Decoration er een kleurrijke interieurexpositie waar interieurdesign van de toekomst en klassiekers samenkomen".
28 en 29 november, Posthoornkerk, Amsterdam.


In stijl opgediend
"In vervolg op de succesvolle presentatie ‘Royal Showpieces’ in 2014, is sinds eind september 'Royal Showpieces II, in stijl opgediend’ te zien op Paleis Het Loo. Met serviezen, tafellinnen en toegepaste kunst wordt dit keer de eetcultuur aan het hof op unieke wijze tot leven gebracht. Werk van hedendaagse ontwerpers wordt door Nicole Uniquole (ook curator van het Meesterlijk-event. Zie eerder in deze Uit-krant. red.) samengebracht met historische objecten uit de museumdepots".
t/m 17 april 2016, Paleis Het Loo, Apeldoorn.

Foto: Menno Mulder, Paleis Het Loo

Museumstukken
Nederland heeft geen modemuseum, maar vorige maand opende in het Nieuwe Instituut in Rotterdam een Pop Up expositie gecureerd door Guus Beumer, die zijn sporen heeft verdiend in fashion. Hij werkte voor Avenue en was artdirector bij Nederlandse modelabels als Orson + Bodil en So. Beumer gaat in op verschillende aspecten van de mode, maar vooral op vernieuwing en wat dat precies voor de mode betekent. Interessant anders...
t/m 8 mei 2016, Het Nieuwe Instituut, Rotterdam.

Foto: Het Nieuwe Instituut

Een voorbije eeuw opnieuw tot leven
Dan een tentoonstelling die ik zeker nog ga bezoeken (en hier ook al eerder besprak): 'De 20ste eeuw – Keramiek als spiegel van de tijd'. "Voor het eerst wordt keramiek in de context van de afgelopen eeuw gepresenteerd. Gecombineerd met andere kunstvoorwerpen, historische foto’s, filmbeelden en meubels wordt het verleden voelbaar. Frans Leidelmeijer, specialist in kunst en vormgeving uit de periode 1880 tot heden, is de gastcurator van deze tentoonstelling.
Een feest van herkenning?
t/m 3 juli 2016, Keramiekmuseum Princessehof, Leeuwarden.

 
Een mindfull- of juist wildbreier?
Dat is de vraag. Nog een tentoonstelling in Leeuwarden en daarom goed te combineren met de vorige expositie: 'Breien!' in het Fries Museum. Een eeuwenoud ambacht maar ook helemaal van nu. De tentoonstelling staat bol van het breiwerk: van historische patronen tot het allernieuwste design.
t/m 28 augustus 2016, Fries Museum, Leeuwarden.
 

Last but not least
Raar, maar waar. Zonder enige tam-tam (ik las er nergens over behalve op Elle Decoration) is afgelopen maandag (25 oktober) het eerste Nederlandse Designmuseum geopend en dat zou toch wereldnieuws moeten zijn? In ieder geval in Nederland. "Welkom bij Cube, het eerste museum van Nederland volledig gewijd aan design. Cube toont design met inhoud; design dat impact heeft op de wereld". Gehuisvest in een grote kubus is het museum onderdeel van het vernieuwde en uitgebreide Museumplein Limburg in Kerkrade.
Naast de vaste collectie t/m 3 september 2016 de expositie: "Design Identities": German and Dutch award winners selected by Red Dot.
 
Foto: NRC

 
Bronnen: Volkskrant Magazine, Stylink, Elle Decoration en diverse internet- en FB-pagina's. 

Eye candy en keuzestress

28 oktober 2015
Ik wil graag nog even terugkomen op die o zo geslaagde Meet The Blogger Conferentie van begin deze maand. Het evenement werd georganiseerd in Casa 400, een hotel dicht bij het Amstelstation in Amsterdam. Een keurig hotel, niks mis mee, maar wel één uit duizenden. De gelegenheid werd speciaal, omdat het deel waar de conferentie werd gehouden, heel smaakvol was aangekleed. Tot in detail was de entourage stijlvol opgeleukt. Tweehonderd hortensia's in witte papieren zakken, op elke tafel een vaasje met verse bloemen mét logo van het event, overal kleine styling-groepjes (alles verzorgd door collega-blogger Yzette), de uitstekende en zeer verzorgde catering (van het Vlaamsch Broodhuys). Tot op het toilet aan toe was de boel opgefleurd.
Chapeau!

Speciale aandacht verdient de chill-out plek ingericht door het zitzakken-bedrijf Fatboy. Tenminste, dat was de enige connotatie die ik had met deze firma: die enorme zitzakken met zo'n rood Fatboy-label. Mis, helemaal mis. Fatboy is veel meer dan dat.

 
 

Kijk, zo zag de relax-plek er uit...
Op kelims en Perzen geïnspireerde buiten-kleden, (tuin-)tafeltjes, allerlei soorten zitelementen, diverse typen (terras-)lampen en natuurlijk de al genoemde en overbekende zitzakken in veel maten en kleuren. Wat dacht je van deze 'ballonhonden' Dolly en Hot Dog? Dat is nog eens een gimmick in huis of tuin. (En betaalbaar voor een 'grapje'...).


Maar eigenlijk wil ik je de nieuwe FATBOY lamp-lijn laten zien. Candyofnie kent 3.637.682.549.757.080 mogelijke combinaties. En ik ga er vanuit dat dit getal tot op het laatste cijfer klopt. Iemand bij Fatboy zal dat wel hebben uitgerekend (nu helaas langdurig in de ziektewet wegens mentale rekenkundige oververhitting). Maar goed: kralen rijgen, dat is het principe van de lamp. En dat werd volop uitgeprobeerd tijdens de conferentie. Ook ik maakte een van de ontelbare mogelijkheden met de lamp (no. 1.356.458.926.063.175... :-) ). Alle gekheid op een stokje: ik vind de lamp geweldig. Oké, de keuzestress is enorm (heb ook ik ervaren. Vooral toen bleek dat de leukste/mooiste combinatie als prijs cadeau zou worden gedaan...). Ik won niet, maar wat zou een dergelijke lamp mooi staan (hangen) naast mijn bank...


 
 


 
 
PS: Candyofnie klinkt als 'snoepje of niet' maar deze lamp is in feite vernoemd naar een Brabantse uitspraak, 'ken die of nie'. 
 
Alle foto's: Fatboy en roomservice13.nl
 

The good news show (no. 1)

27 oktober 2015
Hoogste tijd voor een design-update. Wetende dat oktober naast wijn- ook woonmaand is, zit deze blogpost bomvol opzienbarende feitjes en weetjes interior- and art-wise. Uit de woonbladen, magazines en heel veel sites selecteerde ik dát wat mij opviel in het nieuws.
'Luister' en huiver...

DIY your own PET
Een sympathiek initiatief van ontwerper Lucie Jansen. Zelf gefocust op duurzame en innovatieve producten van restmateriaal, maakt de van oorsprong beeldend kunstenaar lampen van PET-flessen. Hele mooie lampen die je via haar website kunt kopen. Maar waarom niet zelf een mooie combinatie maken? Voor dat doel ontwikkelde Jansen een DIY gift-box (materiaal: alle onderdelen om zelf een petfleslamp® te maken, excl. PETfles en snoer). Ga op zoek naar bont gekleurde weggooi-flessen en creëer je eigen feeërieke hanglamp! Heel betaalbaar ook...

Foto: Lucie Jansen


Foto: Bolia

Meet the CEO
"Hej! I am Lars Lyse Hansen en ik ben directeur van het Deense Bolia. In Nederland nog betrekkelijk onbekend, maar niet voor lang". Zo ongeveer stelde Hansen zich voor tijdens de Meet The Blogger Conferentie eerder deze maand. Ik had (ook) nog nooit van dit Deense meubelmerk met de onmiskenbare Scandinavian Style gehoord, maar het praatje van de CEO smaakte naar meer. Door zijn introductie, de smooth presentatie van de collectie én een slim bedachte marketingplan denk ik zomaar fan te worden. Half december opent Bolia een eerste Nederlandse vestiging in de Utrechtsstraat 78-84 in Amsterdam.

Foto: Mano's Welt
 
Wunderkammer
Sinds mensenheugenis legt Homo Sapiens al curieuze verzamelingen aan. In de Gouden Eeuw waren het de gefortuneerden die met botten, veertjes, skeletten, schelpen (et cetera) in rariteitenkabinetten hun bezoekers probeerden te imponeren. Tegenwoordig doet de Duitse blogger Mano van Mano's Welt iets dergelijks, maar dan op Pinterest. Niets is 'veilig': in allerlei doosjes, bakjes en blikjes verzamelt Mano kleine objecten om op die manier mini-collecties te maken. Ieder op zich kleine herinneringsdoosjes.
Ook een goed idee om zelf mee aan de slag te gaan.
 
Ik ben want ik borduur
Ouderwetse 'truttigheid' in een nieuw jasje. Haken en breien hebben de laatste jaren hun stoffige imago al afgeschud: nu is het tijd om ook borduurwerk een upgrade te geven. Als fan van het edele handwerk een tendens die ik van harte omarm. Op Stylink een mooi artikel dat stikt van de voorbeelden hoe door de moderne mens dit oeroude ambacht nieuw leven wordt ingeblazen. "Van traditioneel handwerk tot hypermoderne borduurmachines en van grafische patronen tot fusies van glas- en borduurwerk; innovatie en inspiratie!"

Embroidery Armchair by Johan Lindsten voor Cappellini
 
Keuzestress
Eindeloze mogelijkheden. Volgens de producent van de Alphabeta lamp "more than 10 billion possible combinations". Lijkt mij onnodig veel, want het gevolg is dat de klant nazorg behoeft na al dat gepuzzel. De online te bestellen customizable lamp is ontworpen door Luca Nichetto voor Hem. Acht verschillende vormen in tien kleuren maakt heel veel componenten die dus eindeloos kunnen worden gecombineerd. Het kost wat, maar dan héb je ook wat: eerst keuzestress en vervolgens een hele mooie lamp.
 
Alphabeta Lamp. Luca Nichetto voor Hem
 
Knipselkunde
Nog een mooi voorbeeld van een oude techniek met een nieuw leven: knipkunst. De in India woonachtige Vanshika Agarwala leerde zichzelf de hogere knipselkunde, waarbij zij gebruikt maakt van een X-Acto mesje. Nooit van gehoord, maar dit snij-attribuut zal absoluut noodzakelijk zijn om van zulk soort kant-achtig werk te kunnen maken. Patronen, bloemen en landschappen geknipt vanuit een abstract gezichtspunt. En wanneer het licht door het werk valt, ontstaat een geweldig silhouet. In een versimpelde vorm ook goed zelf te doen, bijvoorbeeld voor een kerst-decoratie. Instructie? Kijk eens hier.
 
Foto: Vanshika Agarwala 
 
Smeltpunt
Tot slot één van mijn favorieten: Nomad Patterns van de Chileense Livia Marin. Voor haar sculpture-series 'smolt' de kunstenaar theepotten en vazen. Verrassend, want in het plasje gesmolten porselein bleef de oorspronkelijke decoratie herkenbaar. Het bekende Chinese motief van de treurwilgen, vogels en pagodes drijft in het weggedropen keramiek. Lastig te beschrijven, maar de afbeelding spreekt voor zich. Mooi...
 
Foto: Livia Marin
 
Bronnen: Linda Wonen, Residence, Accessorize your home, Stylink, DesignMilk, My Modern Met

Green, greener, greenest

25 oktober 2015
Tijdens de Dutch Design Week zag ik nog een pracht-voorbeeld van conceptueel ontwerpen. Naast 'Orchids', mourning takes time, toonde de van origine Poolse Alicja Patanowska haar serie Plantation. En je begrijpt: ik was meteen verkocht. Want gemaakt van porselein én om te combineren met glas: mijn twee favoriete materialen en ook nog eens wit.
Hebben!


(Enthousiast als ik was, maakt ik veel foto's die allemaal min of meer mislukte. Ongenadig zonlicht in een hele donkere hoek van het Veemgebouw. Nou ja, soms moet je je meerdere erkennen, dus op de eerste en laatste foto na, zie je beeldmateriaal van Alicja herself).

Morgenster
De in de Britse hoofdstad wonende Alicja struinde een maand lang elke ochtend de Londense straten af op zoek naar (door dronken pub-bezoekers?) achtergelaten glaswerk. Al die glazen inspireerde haar tot hergebruik. Zij ontwierp vier verschillende porseleinen ...ja...(?) deksels, hoedjes, objecten, om met de gevonden glazen een ... ja ... (?) groei, kiem, kasje te kunnen maken. (Lekker duidelijk...). Nou ja, you get my drift. Hydrocultuur optima forma.

 


Lege vensterbank?
Of ergens een boekenplank die wel wat leven kan gebruiken? Ik kon de Plantations natuurlijk niet weerstaan. Is hier sprake van onverantwoorde spilzucht? Nee, dat niet, want ik kan de aanschaf voor mezelf vergoelijken: ik had immers de opbrengst van wat zuurverdiende centjes na de MercatorMarkt. Hoe dan ook, het rijtje staat nu in mijn vensterbank te pronken. Is nog leerzaam ook, want wat kiemt wel en wat niet? Het krieltje (ik eet nooit aardappelen, behalve gebakken krieltjes), heeft nog weinig kiemkracht. Niet verwonderlijk, want aardappelen schijnen niet van natte voeten te houden. In een andere 'bakje' liggen de erwtjes van een snijboon en het bosuitje vertoont al enig wortelgestel. (kortom: ik gebruikte alle ingrediënten van mijn avondeten van afgelopen dinsdag :-)).


Ook na goed zoeken, kon ik geen verkoopadres in Nederland vinden (ik kocht de vier Plantations in de DDW-shop). Maar -gezien de grote belangstelling- gaat daar zeker snel verandering in komen. Mocht je een onweerstaanbare hebzucht ontwikkelen na het zien van dit moois, laat mij dat dan weten. Wie weet? Misschien kan ik behulpzaam zijn bij bevrediging van deze kooplust...

Tot zover mijn indrukken (van een heel klein deel) van de Dutch Design Week 2015.
Wát een geweldig en groots spektakel.

Foto's: Alicja Patanowska en roomservice13.nl

Orchids and feeling blue...

24 oktober 2015
Zonder haar te kunnen zien achter de scheidingswand, hoorde ik dat zij het was. Met haar charmante Duitse accent in gesprek met geïnteresseerde bezoekers die -net als ik- verwonderd waren over die intense kleur.
Wat wij voor ons zagen? Zeeën van blauwe planten op stalen veilingkarren in een decor van geabstraheerde orchideeën.
Surrealistisch haast.


Ik trof Ulrike Jurklies in de presentatie bij ontwerp|expo|winkel Yksi tijdens mijn bezoek aan de Dutch Design Week (DDW) in Eindhoven. Ulrike en ik hebben elkaar eerder ontmoet, vandaar dat ik haar karakteristieke tongval herkende. Verleden jaar verzorgde zij de uitermate geslaagde DDW-bloggerstour waar ik deelgenoot van was.
Bij de 2015-editie van het design-spektakel is deze vrouw achter het succesvolle ontwerplabel Mo Man Tai present met een wel heel bijzonder project. Samen met Willemijn de Wit maakte zij "Orchids, mourning takes time".

 

"De unieke methode van VG Orchids om de bloeiende schoonheid van de orchidee te beïnvloeden, inspireerde De Wit en Jurklies een ervaring te visualiseren die lastig in woorden te omschrijven is". Deze zin op de site van de DDW slaat de spijker op zijn kop. Toch ga ik een poging wagen de diepere betekenis van de installatie aan je uit te leggen.

De symboliek is alsvolgt. De oorspronkelijk witte bloemen worden geïnjecteerd met blauwe (bio) kleurstof. Langzaam neemt de kleur 'bezit' van de bloem. Door alle adertjes van de orchidee kruipt geleidelijk de vloeistof naar boven totdat hij de kleur van de bloem heeft bepaald.
Eenzelfde proces speelt zich af bij rouw. Je verliest een dierbare en het verdriet en het gemis sluipt door je lijf totdat het je helemaal lijkt te hebben 'overgenomen'. Het verdriet sijpelt door je aderen. De rouw wordt alles beheersend. ("An overwhelming feeling that temporary takes control of the whole body").
Feeling blue...
Maar net als bij de gekleurde orchidee: naarmate de tijd vordert, vervaagt de intensiteit van het blauw. Heel geleidelijk en langzaam verliest de kleur terrein.
Maar de bloem wordt nooit meer dezelfde als hij was.....





Ik vind het een heel ontroerend concept. Zeker in het licht van mijn (ons) persoonlijk verlies begin dit jaar.

En dan te weten dat ik eigenlijk helemaal niet van geverfde bloemen hou....

-X-

Fijne dag!
Ik ga nog een rondje DDW doen...

PS: in de presentatie ook een nieuw (grotendeels afbreekbaar) behang en gordijnen van Big Impact, beiden met een patroon van orchideeën.

Alle foto's: roomservice13.nl

Hogere kiekjeskunde en the winner is.....

22 oktober 2015
Het mooie van een foto is dat die nooit verandert, terwijl degene die of datgene wat wordt afgebeeld wél verandert.

Fotograferen is niet alleen kijken, maar ook vormgeven en accenten leggen met licht en schaduw. En dat kan pas als je weet wat je doet. Dat is ook het verschil tussen kiekjes maken en fotograferen. Want fotograferen is -open deur- een vak.
Ik weet er alles van (zei zij zuchtend...). Of moet ik zeggen: ik weet er juist bar weinig van. Van de Kunst van het fotograferen.

 
Drogreden
Trouwe volgelingen weten dat de kwaliteit van de foto's op Roomservice13 al vanaf de start een bron van zorg is. Tot drie maanden geleden bestond mijn gehele foto-instrumentarium uit een iPhone 4. Niet verwonderlijk, want tot die tijd verschuilde ik mij achter de drogreden dat ik het op mijn blog vooral van de tekst moest hebben en dat het beeldmateriaal daaraan ondergeschikt was.
(Inmiddels) onhoudbaar.

Vandaar dat ik een tijdje geleden besloot tot de aanschaf van Een Camera. (Ook) dat proces had veel voeten in de aarde. Daarover lees je hier en hier meer. En bij het verwerven van het toestel hoorde recht-evenredig inschrijving voor een basiscursus fotografie. Zonder schoolse instructie zou de koop namelijk zinloos zijn. Lang verhaal kort (...), sinds vier weken krijg ik les in hogere kiekjeskunde.


Denkfout
Bovenstaande heer (én gewillig slachtoffer) heet Sander. Sander is fotograaf en enige vorm van masochisme kan hem niet ontzegd worden, want -naast zijn carrière als fotograaf- geeft hij ook nog les. Ook aan types zoals ik. Als dat geen zelfkwelling is? Ga daar maar aanstaan...
Mijn mede-cursisten -zonder uitzondering relatief jong en waarschijnlijk daardoor meer bekend met digitale systemen- hebben een spiegelreflex. Ik koos voor een compact-camera in de, naar achteraf blijkt, onjuiste veronderstelling dat deze simpel(er) zou zijn. Fout! Tenminste: zolang je het ding op de (superieur!) automatische stand laat staan, dan is hij simpeler. Maar dat mag niet van Sander :-). Hij moet manueel. Met de hand alles instellen, dat is de bedoeling en dan blijkt mijn Sony Cybershot opeens een heel eigen leven te leiden met de daarbij behorende pretenties en kuren.
Onnavolgbaar (voor mij...).

oefenen, oefenen, oefenen....

Oefenen, oefenen, oefenen
Ik schiet me een ongeluk, maar bij elke foto moet ik eerst onderstaand schema bestuderen. Want op de een of andere manier zit er geen logica in. Teveel variabelen. En daarom beklijft het niet. Het dringt niet door in mijn hersenpan. Gevolg is dat ik onzeker én ongeduldig word en verander in een lopend voorbeeld van het (voor)oordeel dat 'oudere' mensen niets kunnen bijleren. Dat maakt mij dan weer razend. Op mezelf...
Nou ja, ik hou me maar voor dat Rome niet in één dag is gebouwd.
Kassie-an dus.
 

Over smaak valt niet te twisten 
Wat is een goede foto? Daarover kun je van mening verschillen. Wazig of juist scherp? Filter of niet? Romantisch getint of juist super realistisch? Een beetje over- of onderbelicht? Spreekt het onderwerp je aan? Belangrijk is de eigen stijl waar de fotograaf zich mee onderscheidt en die ga ik zeker (nog) ontwikkelen. Misschien dat het door mij aangeschafte boek mij daarbij kan helpen. Collega-blogger Anki van Zilverblauw maakte Shoot! "Fotograferen kan iedereen, maar echt mooie foto’s maken, hoe doe je dat? In dit boek geen vaktaal, moeilijke grafieken en zo min mogelijk ingewikkelde termen. Dit boek gaat over kijken, zien en fotograferen met je hart".
Nou, dan moet het toch goed komen...
 

En weet je wat grappig is? Deze foto (met de twee glazen potten) vind ik de mooiste die ik ooit heb gemaakt. Ik maakte hem een tijdje geleden met mijn telefoon....


-X-


En nee, dit bericht is absoluut niet bedoeld als humblebrag. :-)
Ik ben een lerend mens en het gaat steeds (een klein beetje) beter...


And the winner is.... (tromgeroffel!)
Weet je nog? Verleden week reageerden verschillende lezers op mijn like&win actie. De prijs? Een (deel van de) goodiebag van Meet The Blogger. En belofte maakt schuld: Lia van Montfort mag zich de winnaar noemen. Dus Lia, wil je mij je adres sturen (miriamvdmeer@gmail.com), dan zorg ik dat het pakket zo snel mogelijk jouw kant op komt. 

Alle foto's: roomservice13.nl.

What if...? (deel 2)

20 oktober 2015
Vooral vragen stellen.
Waarom? Hoezo? Wie? Wanneer? Waar?

Of, 'wat als': het thema van de Dutch Design Week, editie 2015.
In veel sectoren van de samenleving zouden vaker vragen gesteld moeten worden in plaats van uit te gaan van kant en klare oplossingen. Neem de verwondering van een kind (horendol werd ik er soms van). Hoe diep is een gat? Hoeveel kanten heeft een ballon? Moet vies water ook in bad? Heeft een vliegende vis een brevet nodig? (Uit het kindertheater van Stipproducties).

Wat denk jij?

Lenneke Wispelwey


Cor Unum

What if you were able to see through walls?
Opleidingsinstituten zijn bij uitstek broedplaatsen waar gezocht wordt naar antwoorden, uitdagingen van alle kanten worden benaderd en onderzoek wordt gedaan naar de diverse invalhoeken. "DDW onderscheidt zich van andere designevenementen door zich te concentreren op ontwerpen voor de toekomst. Hoewel tijdens het event alle denkbare disciplines en aspecten van design aan bod komen, ligt de nadruk op experiment, vernieuwing en cross-overs. Bijzondere aandacht gaat jaarlijks uit naar werk en ontwikkeling van jong talent".


Egbert-Jan Lam, Burojet Designstudio

What if transparency became the new green?
Naast al die ruimte voor het experiment, ook veel werk van (recent) afgestudeerden van design- en technische opleidingen én al gevestigde namen.
De organisatie van de DDW liet designexperts vijftien verschillende routes samenstellen. Handig als je enige overzichtelijkheid wilt scheppen. Op zoek naar cutting-edge innovation en state of the art gadgets? Volg de Bright tech route. Op ontdekkingsreis met de kids? Design is tenslotte niet alleen voor volwassenen: de Kids route. Jong talent scouten? "Ambassadeurs Makkink & Bey voeren je langs de meest inspirerende projecten van scholen, werkplaatsen, laboratoria en bedrijfsplaatsen met de Education route".

Martin Visser, BR02. Spectrum

Objecten van glasafval, Bottle-up

Large format printing, Exposize

Rinus Roelofs

Zuiderzee Museum, Zuiderzeelamp. Bewaren en waarden...

Zoals ik gisteren al vertelde, zag ik tijdens mijn bezoek aan de DDW twee presentaties die een eigen blogpost verdienen. De 'installatie' van Orchids ontroerde mij; van Plantation werd ik heel erg hebberig.
Maar daarover dus later meer.


-X-

De Dutch Design Week is nog tot en met zondag te bezoeken.

PS: in mijn volgend blogbericht maak ik de winnaar van de like & win-actie bekend. So keep watching...

Alle foto's: roomservice13.nl

Auto Post Signature

Auto Post  Signature