6 augustus 2015

Mijn ervaring in 'glamourland'


Toen jij gisteren het bericht over anti-jammer-dag las, ging ik onder het spreekwoordelijke mes.
En ik wil niet klagen (...), maar dat was niet leuk.

Nu niet overdrijven, hé. Er zijn ergere dingen...
Klopt!
Het is ook een beetje blasé, want voor de ingreep was geen enkele medisch noodzaak. Het was puur cosmetisch. (Ik schreef er hier over). Ik ga dus niks dramatiseren. Wat ik wel ga doen is je meenemen in mijn ervaring in glamourland. Want dat was altijd mijn indruk van deze branche. Luxeproblemen. Iets voor de rich and famous. (Ik geef geen enkel oordeel over alle serieuze reconstructies; laat dat duidelijk zijn).


Goed. Toen ik eenmaal de beslissing tot verwijdering van de ouderdomswratjes in mijn gezicht (want zo banaal is het) had genomen, werd het alsnog een beetje eng. Laat één ding duidelijk zijn: ik ben absoluut geen held. En stel dat de remedie erger zou uitpakken dan de kwaal.
To chicken out was inmiddels geen optie meer.
 
In de chique brochure waren de instructies vooraf klip en klaar. Niet roken*, drinken (alcohol, dan natuurlijk), geen make-up (nog geen dag-crème-etje) en alle bling-bling thuis laten. Het verbod op gelakte nagels begrijp ik nog steeds niet zo goed (iemand?). Ik heb mij natuurlijk keurig aan de voorschriften gehouden (* behalve het niet roken. Ik kan het maar niet laten. Stoppen zit dan ook nog steeds in de planning..).
 
 
Het gevolg van alle voorzorgsmaatregelen (geen make-up, sieraden) en de uitdossing die verplicht bleek ter voorbereiding op de ingreep, maakte (alles bij elkaar) dat ik er niet op mijn best uitzag. To say the least... Daarvan moge de (ietwat bibberig gemaakte) foto's (↑) als voorbeeld dienen. En dat was dan weer jammer, want ik had serieuze pogingen willen ondernemen om de dienstdoende chirurg (hopelijk type Robert Schoemacher) aan de haak te slaan. (Medische specialisten én piloten schijnen nog steeds de meest begeerlijke huwelijkspartners te zijn).
Die hoop was - door mijn verschijning - al de grond in geboord, toen ook nog eens bleek dat de operatiekamer geheel 'bevolkt' werd door vrouwen, de chirurg incluis.
Overigens wel heel aardige vrouwen. 
 
Dat voor wat betreft mijn dagdroom...
 
Ik ben weer behoorlijk aan het uitweiden. Terug naar de ingreep. Nou ja, je begrijpt... Het viel allemaal reuze mee. Medisch Centrum Boerhaave levert zeer gedegen werk (nog even het resultaat afwachten, natuurlijk), een prettige en vooral mooie omgeving (een voormalig schoolgebouw in de Amsterdamse School-stijl) en capabele medewerkers. Niets glamorous aan...

 
Vooruitlopend op de gehele operatie stelde ik mij voor dat ik er na afloop (ongeveer) zo ↑ uit zou zien. En ik zou ik niet zijn, als ik daarvan geen halve selfie zou maken. Maar neem van mij aan: in werkelijkheid ziet het er heel anders uit.
Maar daarvan maak ik geen foto.
 
Ik heb ook zo mijn trots...
 
 
-X-
 
Cosmetische chirurgie is voor sommigen verslavend. Zover zou ik niet willen gaan, maar wat dacht je van een ooglid-correctie? 
(Kijk, en daar was ik dus al een beetje bang voor...)
 
  

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Back to Top