16 juni 2015

#Nice! A #citytrip to Nice...


Ja, ja, die woordspeling heb ik al eens eerder gemaakt.
Beetje flauw, dus.
Maar goed, tegen de tijd dat jij dit leest, ben ik on my way naar Nice. Het wordt de helemaal-alleen-in-mijn-eentje-show en dat ook nog eens zeven dagen lang. Een beetje eng (daarover schreef ik hier), maar ik zal het wel overleven. (Tjee, dat klinkt blasé; toch gewoon een hele fijne bestemming, ook al is het in mijn eentje...). Nou ja.
Voordat er 'radiostilte' ontstaat (ik zal een week niet kunnen bloggen), nog even wat geneuzel.
Ik heb van vrienden een 'grote-mensen' camera in bruikleen. (Voor de geïnteresseerden: een Canon PowerShot G9). Te pas en onpas maak ik foto's om zoveel mogelijk te oefenen. Na mijn tripje naar Nice zal ik eraan moeten geloven: de aanschaf van een bloggers-waardig fototoestel. Een rib uit mijn lijf.... Waarschijnlijk wordt het een Sony A6000 (opvolger van de NEX-6). Die krijgt prima reviews.
Ik hou je op de hoogte...
Met mijn moestuin-bak gaat het prima. Vooral mijn spruitjes groeien de pan uit. Zo vreemd; gezien de plant kan ik mij niet voorstellen dat daar ooit spruitjes aan gaan groeien. Stadsmeisje, he...! Deze aardbei is de eerste die ik at van (onze eigen) koude grond.

Heel wat anders. Ik ben blij als een kind met mijn Cineville-pas. Het streven is om twee keer in de week even een filmpje te pakken. Dat is niet zo moeilijk, want op steenworp afstand zit de Filmhallen. En door die frequentie ben ik ook niet meer zo picky als voorheen. Out of my comfortzone: wat betekent dat ik zowel naar Mad Max, Shaun het schaap (?, echt waar...!), Ex Machina én Jurassic World ben geweest. Alle vier films waar ik vroeger nooit naar toe zou gaan. En wat blijkt? Mad Max was top en Ex Machina een must see. (weet alleen niet of die nog draait).
Ik vertelde al eerder dat ik het nogal getroffen heb met mijn buren. Programma's als De Rijdende Rechter en Bonje met je Buren maken pijnlijk duidelijk hoe belang het is om door één deur te kunnen met je buren (ik heb gelukkig wel een eigen voordeur...). Een goeie buur is immers beter dan een verre vriend. Nou, ik kan niet beter wensen. Met name mijn bovenbuur (Donny) is mijn steun en toeverlaat. Hij fungeert als persoonlijk ICT-man, fikst indien nodig mijn fiets en bakt ondertussen ook nog eens de lekkerste zoetigheden, zoals deze running chocolatecake (die hij dan heel zoet naar beneden komt brengen).
Toch wel met stip binnengekomen in de Top-3 van zijn baksels. Yummy!
Een typisch gevalletje vetmesten...
 
 
-X-



Van de 'camera'-vrienden kreeg ik vanmorgen dit What's-appje: "Lieve Miriam, heel veel plezier in Nice! Lekker luieren in de zon, genieten van het heerlijke eten en het uitzicht op (wellicht wel aantrekkelijke) Fransozen. Kortom: basilicumijs gaan eten en volop genieten van een weekje niets moet, maar alles mag. Bon voyage et un grande knuffel pour toi."

Dat van die Fransoos en het basilicumijs hou ik er in...
Tot ziens op FB of Instagram (of anders tot volgende week)!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Back to Top