25 juni 2015

#Home again, oftewel #retour á la #maison


Of is het rentré á la maison?

Hoe dan ook; ik sta weer met beide (zongebruinde) benen op Nederlandse bodem.
Maar wat was het fijn om weer eens in  L a  d o u c e  F r a n c e  te zijn. Want het is zo'n tien jaar geleden dat wij (toen nog wij...) er voor het laatst waren. Al die tijd lieten wij het land van painvin et boursin links liggen om in Italië onze welverdiende vakantie te vieren. 
Toevalligerwijs kopte een artikel in de op Schiphol gekochte Elle van deze maand: 'Going Solo'. Een artikel over alleen reizen. (Neem jij op vakantie ook altijd een paar tijdschriften mee?).
En over dat going on my own kan ik dan ook kort zijn; als je vier dagen jezelf kunt vermaken, dan lukt dat ook wel een weekje. Dus het motto wordt: oprekken die solo-trips! Bijvoorbeeld net als de vrouwen in de Elle een maand alleen op een kameel de Himalaya over...
Vooralsnog geen Himalaya, maar 'gewoon' naar Nice aan de middellandse Zee. Le Midi, le Méditerranée of Côte d'Azur, wat je wilt. Veelbezongen ook; neem het liedje van Toon Hermans. Je weet wel, van die belles mademoiselles. En dat de zee blauw is, is een understatement. Werkelijk prachtig!

liggen puffen op het (kiezel)strand....
Maar de Côte d'Azur heeft ook de naam duur en chic te zijn. Cannes, Monaco, Saint-Tropez en Monte-Carlo. De streek staat bekend als een van de duurste en meest luxueuze van de wereld. Een plek voor le beau monde en the rich and famous.
In Nice valt dat reuze mee. Vooral veel 'gewone' mensen en doodnormale (vaak Engelse) toeristen.
Als je de restaurants bij een van de trekpleisters mijdt, kun je lekker en betaalbaar eten. Ik ging vier keer, óf lunchen óf dineren bij een Brasserie bij 'mij' om de hoek: Ma Cave, oftewel 'mijn grot' (...). Goed eten met een drankje en een petit café voor zo'n vijftien piek.

Ook ging ik op zoek naar hotspots, Street Art, hippe places to be en andere uitingen van een levendige 'jongerencultuur'. Dat bleek lastig! Of beter gezegd: niet. Die is er namelijk (vrijwel) niet. En daar kreeg ik van een charmante jongedame een verklaring voor. Zij runt de enige winkel met designproducten die de stad 'rijk' is. Haar verklaring: er zijn in Nice geen creatieve opleidingen. Geen design-mode-dans-theater of dat soort hoge scholen (wél een hele goede koks- én film-opleiding).
'Van huis uit' is Zuid Frankrijk behoudend en ook bezoekers van de Franse streek zijn - door de bank genomen en traditiegetrouw - op zijn minst conservatief te noemen. En dat betekent (en dat zijn mijn woorden) dat de gemiddelde leeftijd hoog is (anders gezegd: veel 'oude' mensen). En daarmee is er een conclusie getrokken: Nice is (een beetje) een 'bejaardenparadijs'.
 
Lekker dan! Heb ik weer.... :-)
"Je grootouders sturen je veel kusjes vanuit Nicë!"
Zelfs het schoteltje vertoont tekenen van verval... :-)
Maar niet getreurd: ik heb een hele fijne vakantie gehad. En natuurlijk zag ik mooie architectuur, moderne kunst en bezocht ik (de weinige) kringloopwinkels en de marché aux puces. Maar daarover morgen meer...
 
 
-X-
 
 
Een 'tipje van de sluier': 

PS: Het enige nadeel van alleen reizen: er is niemand die je rug insmeert...
Die is dan ook danig verbrand!
 

 Alle foto's: roomservice13 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Back to Top