4 juni 2015

#dear diary


Om maar meteen met de deur in huis te vallen; dit blog is niets meer of niets minder dan een doodgewoon dagboek. Een digitaal verslag van mijn persoonlijke zielenroerselen. Ik zou elke post dan ook eigenlijk moeten beginnen met "Lief dagboek". Of wat dacht je van memoires.
Chic!

Dit geldt niet voor alle bloggers. Er zijn hele serieuze schrijvers (fotografen) die elke blogpost plannen, meestal vooruit werken, per onderwerp afwegen of het wel binnen hun niche past en dat soort dingen. Ik niet. Neem van mij aan; er zit geen lijn in. Ik doe maar wat. Heel impulsief beslis ik 's morgens waar ik het die dag over wil hebben; wat mij op dat moment bezig houd. Ik heb wel wat onderwerpen 'op de plank liggen', maar meestal liggen ze op diezelfde plank te verstoffen. Kom er niets van terecht.
Je kunt het ook anders formuleren. Dit blog is mijn persoonlijke babbelbox. Ongegeneerd (?) en ongecensureerd zeggen wat er bij me op komt. De ultieme praatpaal.
Bij gebrek aan beter? Bij gebrek aan een (lijfelijk) klankbord? Ik weet het niet. Natuurlijk kan ik tegen mijn katje (Pip) gaan kletsen. Dat doe ik ook wel (wie niet?). Maar ik wil niet al te vreemd overkomen.
Tegelijkertijd bekijk ik het ook van de positieve kant (van die babbelbox, niet van dat vreemde...): er dwarrelen zoveel gedachten door mijn hoofd. Het is maar goed dat ik ze in dit blog kan ordenen. Zoveel inspiratie om me heen, leuke mensen, gebeurtenissen. Dat is misschien ook de reden waarom ik zo'n fan van Instagram ben. Ik zie/er gebeurt iets leuks, moois of lekkers en hup, op Instagram met die foto. En ben ik de foto zat of is het momentum voorbij, dan kan het plaatje er in no time weer vanaf.

Al keuvelend heb je en passant mijn laatste foto's op Instagram kunnen bekijken. Enige uitleg bij de plaatjes? Het 'Fijn, het is vandaag'-tegeltje maakte ik ooit tijdens een keramiek-cursus; bezochte films (ben zó blij met mijn Cineville-kaart) en aangeschafte boeken. Een boeketje uit de tuin, lunchen bij de Foodhallen en mijn nieuwe anti-reclamefolders-sticker. De porseleinen sardine is een souvenir uit Lissabon.


-X-


Can you really sum yourself up in only one sentence?
I won't even try...


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Back to Top