27 maart 2015

Ikea-watch


Één van de sites die ik wekelijks even check is die van Ikea Zweden. Maar waarom? Nou, dat is simpel. Als je wilt weten wat Ikea op stapel heeft staan, dan moet je daar zijn. Alle nieuwe collecties worden als eerste geïntroduceerd in moederland Zweden. Zo ook deze.
Ikea Zweden komt vandaag met de serie NIPPRIG (release 27 maart). "Kom in de sfeer van de Tropen met onze gloednieuwe Running Wild-collectie. De collectie is een samenwerking tussen IKEA en lokale producenten in Vietnam en Indonesië. Running Wild is een tijdelijke collectie en wordt verkocht in beperkte oplage".
Als ik zo iets lees (thank god for Google Translate), dan word ik een beetje achterdochtig. Woorden als 'tijdelijk' en 'beperkte oplage' doen mij (weer, en weer) het ergste vrezen. Want dat is al vaker voorgekomen: dat nieuwe collecties of series niet in Nederland leverbaar komen of verkrijgbaar zijn.
(Even iets heel anders. Zo'n raar woord: verkrijgbaar.... De betekenis van 'krijgen' is:  'zonder betaling ontvangen'. Dus hoezo verkrijgbaar? Het moet eigenlijk 'verkoopbaar' zijn. Maar dat betekent dan weer heel iets anders.
Nog zoiets. Stel, ik zeg: "ik heb iets gehad". Een cadeautje bijvoorbeeld. Dat is redelijk normaal taalgebruik. Maar dat klopt niet. Want als ik iets heb gehad, dan heb ik het niet meer. Juist is: "ik heb iets gekregen".)
 
Ik kan het maar niet laten... ;-)
Terug naar Ikea. Vandaag geen brompotterij (?) van mijn kant. Integendeel. Ten eerste kreeg ik heel snel antwoord van ons Nederlands hoofdkantoor. Tip: stel je vraag op de Facebook-pagina van Ikea (in plaats van een 'discussie' aan te gaan met Anna.) en binnen enkele uren heb je een reactie. Werkt prima. Top! En ten tweede; genoemde reactie was ook nog eens positief. NIPPRIG komt naar Nederland!

We moeten wel even wat langer wachten dan de Zweden, maar waarschijnlijk (toch een kleine slag om de arm...) kun je in juni een hele nieuwe tropische relax-set voor in je tuin scoren.
Maar ook voor binnen zeer geslaagd!
 
 
-X-
 
 
Zou het toch nog goedkomen met mij en Ikea (:-))
 
 
 
Alle foto's: Ikea.com
Fotobewerking: Miriam, met dank aan Marvin!

25 maart 2015

Love to link and link with love.



Twee heel verschillende dingen; love to link en link with love. Laat ik beginnen met de eerste.
Ik heb al vaker gemeld dat ik veel blogs lees. (Soms denk ik wel eens dat alleen bloggers blogs lezen. Dat heet 'beroepsdeformatie'.) En het moet gezegd; er zitten soms pareltjes tussen. Echt waar. Zoveel mooie, inspirerende, persoonlijke en vaak met heel veel passie geschreven weblogs. Divers ook. Over elk denkbaar onderwerp zijn wel blogs te vinden.
Dus ik ga mijn favorieten met jullie delen. Want waarom zou ik die voor mezelf houden? Hoewel ook voor blogs geldt: 't is allemaal heel persoonlijk. Net als bij boeken en films (én eten én mode etc.). Ik ben momenteel dit boek aan het lezen en ik vind het heel mooi. Maar dat zegt dus niets. Het is helemaal niet gezegd dat jij het dan ook mooi vindt.
Hoe dan ook: dit zijn mijn blog-tips!
* Lees dit artikel over de gebroeders Seeberger: vroeg 20ste-eeuwse Streetfashion-fotografie.
* Over twee weken is het Pasen. Zin om (met de kinderen) te knutselen? Kijk dan eens hier.
* Heb je een druk leven met opgroeiende kinderen? Lees dan het blog van Diana van Ewijk, aanmoddermoeder sinds '05. Mooi beschreven herkenbare situaties!
* Hou je van vintage-design en lees je graag over de achtergronden van een bepaald meubelstuk, ontwerper of merk? Ella post niet zo heel vaak, maar de berichten zijn altijd de moeite waard.
* En tenslotte The Holy Kauw. Een heel mooi vormgegeven food-blog .
Zo! Nu link with love. Zoals jullie kunnen zien heb ik een Link with love logo in de sidebar van mijn blog staan. Dat is eigenlijk ten overvloede, want het lijkt mij toch heel logisch om de regels van copyright, auteurs- en citaatrecht toe te passen als je een blog schrijft. We hebben toch allemaal op school geleerd bronnen van de aangehaalde tekst of beeldmateriaal te vermelden? Maar dat schijnen een heleboel bloggers niet (meer) te weten, vandaar dat er speciaal een logo voor is ontwikkeld.

Schrijf je zelf en wil je hier meer over weten? Hier enkele regels.


-X-

 
Even de making of van foto 2.
Hoezo, schattige katje...? En jammer van mijn Iittala-kandelaar.
Maar ja, het zijn maar spullen.



24 maart 2015

Finds


Het is alweer drie weken geleden dat ik de laatste 'Finds' plaatste en die was geheel gewijd aan glas. En hoewel ik stinkend mijn best doe om te downsizen op de voorraad, blijven het aantal dozen in de gang groeien.
Afgelopen zaterdag stond ik met mijn negotie op de MercatorMarkt. Zo'n 50 meter van mijn huis op het plein. De buurtmarkt kreeg de naam Lentekriebels mee. Heel begrijpelijk, want het was tenslotte 21 maart. Maar hoe anders kan het lopen... Maart roert zijn staart, dus hoezo lentekriebels. Het was koud, kil en nat. Zeker in de ochtend moesten alle zeilen worden bijgezet (letterlijk én figuurlijk) om de koopwaar óp de kraam te houden in plaats van ernaast.
's Morgens hadden al mijn potentiele klanten blijkbaar besloten om zich nog eens lekker om te draaien. Geef ze eens ongelijk; dat had ik ook gedaan als ik 'hunnie' was. Later op de dag kwam er wat meer loop in, maar blijkbaar was de mindset niet dusdanig dat het storm (...) liep bij mijn kraampje. De mensen komen toch vooral om hun weekend-boodschappen te doen. Lopen met volle tassen van de Dirk. Dat moet nu eenmaal gebeuren en dan liefst zo snel mogelijk.

Je kunt de populatie van mijn buurtje (de Baarsjes) grofweg onderverdelen in twee groepen. Groep één laat zich nog wel verleiden tot de aankoop van een stukje huisgemaakte, biologische schapenkaas met handgeplukte oregano bij de kaas-kraam. Of een koudgeperste, met zongedroogde lavendel geparfumeerde olijfolie voor op het spelt stokbroodje bij het Broodhuis. En/of een bakje zelfgedraaide humus met gegrilde paprika's voor op het volkoren zuurdesembrood.
Tuimelaar

Maar dan is er natuurlijk ook nog de andere, grote groep buurtbewoners*. Zonder dat ik in gemeenplaatsen wil vervallen; deze groep zal al die 'hipster'-koopwaar een worst wezen. Kopen alleen dát wat ze nodig hebben en dan liefst (natuurlijk) zo goedkoop mogelijk. Op en rondom het plein alleen al, zijn er zo'n vijf of zes Turkse of Marokkaanse groenteboeren. (Of om het politiek correct uit te drukken: groentewinkels gerund door mensen met een niet-westerse afkomst). Hoe die, met die grote onderlinge concurentie, het hoofd boven water kunnen houden, is mij een raadsel.

En die mensen zitten helemaal niet te wachten op mijn retro, vintage hebbedingetjes. Want wat moet je met die urban, yuppige, feel good spulletjes zonder enig praktisch nut....


-X-


Volgende keer beter... :-)
'Nagel' kandelaars van plastic



* Bevolkingsopbouw stadsdeel West: 52% autochtonen en 48 % allochtonen (alle andere herkomsten). Bron: O+S © Chantal van Wessel / Het Parool

22 maart 2015

I can change the world with my two hands en een vergelijkend onderzoek


Zo, dat is eruit! Een hele mondvol... Even ontleden.

(1) I can change the world with my two hands.
(Da's mooi, maar ook een beetje aanmatigend. Maar dat terzijde...) Het is de naam van een moestuin-project in Landlust (één van de buurten in Amsterdam West). En
(2) 'een vergelijkend onderzoek' slaat op een nieuwe, leuke samenwerking die ik aanga met.... Jawel, hoor: I can change the world (etc.).
Begrijp je er nog iets van?
Wacht. Ik begin bij het begin. Verleden week deelde ik mijn opwinding over het bemachtigen van een moestuin-bak bij Baarsjes Buurttuin. Dat is ook een moestuin-project, maar dan bij mij om de hoek. In De Baarsjes. Het bericht gaf ik de titel: Miriam's Makkelijke Moestuin.
Die kop had ik niet zelf bedacht, maar 'gestolen' van Jelle, de bedenker van deze methode. Want dat is het: een methode. Als je Jelle's opdrachten uitvoert én zijn producten koopt, dan heb je gegarandeerd een overvloedige oogst (zegt Jelle). En wie wil dat niet.
Wat schetst mijn verbazing?
Naar aanleiding van dit blogbericht word ik gemaild door Natascha. En daar komt'ie: Natascha is oprichter van I can change the world.... Maar niet alleen dat; zij is ook eigenaar van een winkel. Een moestuin-winkel met (biologische) zaden, tuingrond, gereedschap én de hele Makkelijke-Moestuin-lijn van Jelle. En in dit mailtje stelt zij een samenwerking voor.
Ja, en....?
Nou, het betekent dat ik niet in één bak groenten en kruiden ga verbouwen (Baarsjes Buurttuin), maar in twee (ook een bij I can change the world).  Dus zodoende het vergelijkend onderzoek. Want in de ene bak volg ik de methode van Jelle (met de bijbehorende producten) en in de andere ga ik gewoon een beetje 'aanklooien'. Met de zaadjes van de Appie; met gekregen of al eerder opgepotte plantjes. Met het ongeregelde zaaigoed-aanbod van mijn eigenste grootgrutter. Van die dingen (...).
Misschien denk je nu: lekker boeiend...! Kán. Maar ik vind het een reuze leuk experiment. Ik zal het er 'n groei-en-bloei-seizoen druk mee hebben. Mijn aandacht gelijkelijk verdelen tussen beide bakken. Heb er reuze zin an. En waarschijnlijk genoeg 'stof' voor veel groene blogberichten....


-X-


Dus hebben we deze samenwerking maar gevierd met een lekkere lunch!

To be continued....

21 maart 2015

Genbrugsforretning og loppemarked


Da's Deens voor kringloopwinkel en rommelmarkt. Designbutik = designwinkel en hotspot = hotspot. Maar hoe spreek je dit alles uit? (Hotspot lukt nog wel...)
Volgende week rond deze tijd zit ik, of in het vliegtuig of achter een kopje espresso op een (verwarmd?) terrasje in Kopenhagen.
Als vakantiebestemming heeft Scandinavië mij nooit erg getrokken. Liever naar een warm land. Eerst Frankrijk (kamperen) en daarna jarenlang naar Italië (agriturismo). Dat vind ik eigenlijk nog steeds. Maar een citytrip is niet echt vakantie als in: 'op vakantie'. Een stedentrip is namelijk niet per se ontspannend. Too much to do in too little time. Geen tijd om rustig op je krent te zitten.
Het balkon van het bij Airbnb geboekte appartement
Sinds ik zelf weer in een kosmopolitische metropool (...) woon, ben ik gek op citytrips. Ik ben vorig jaar achtereenvolgens naar LissabonRome en Berlijn geweest. En waar ik bij de eerste twee steden nog in (prettig) gezelschap verkeerde, wordt Kopenhagen mijn tweede 'ik-kan-en-durf-heus-wel-in-mijn-eentje-op-reis' citytrip. Eerst naar de Duitse hoofdstad en nu dus naar de Deense.
 
Maar waarom Kopenhagen?
Logisch, toch. The Capital of Danish Modern Design. De lijst van 20ste eeuwse Deense meubelontwerpers is enorm. Een paar namen? Hans Wegner, Arne Jacobsen, Poul Kjærholm, Poul Henningsen, Finn Juhl.  Hou maar op... Teveel om op te noemen. 
De Kaj Bojesen catalogus heb ik al. Nu het aapje nog...
En hoe zit het dan met Kaj Bojesen? Die staat niet in de lijst, terwijl hij zeker zo bekend is. Dat komt omdat deze Deense ontwerper 'van huis uit' zilversmid was (en geen meubeldesigner). Hij liet sieraden, bestek en theepotten na, werd in 1922 gegrepen door het materiaal hout en is vooral beroemd geworden om zijn speelse en vrolijke aapje. 

Wat mijn plannen zijn voor Kopenhagen?
Teveel. Ik wil rommelmarkten en kringloopwinkels, design- en modeshops, hotspots, (design-)musea, de kleine zeemeermin en Strøget. Het Amalien- en Rosenborg Slot, de vrijstaat Christiania, smørrebrød en pølser vogn... HELP!


-X-


Heb jij do & don'ts voor København? Ik hoor ze (heel) graag!



19 maart 2015

Voor elk wat wils..


Ik ben een groot liefhebber van a. (klassieke) stillevens b. portretten en c. fotografie. Why? Ik zou het niet weten. Heeft misschien iets te maken met verstilling. Hoe dan ook; ik wil graag aandacht vragen voor de fotografie van Marie Cécile Thijs. Opgeleid als jurist, besloot Marie Cécile ruim vijftien jaar geleden haar liefde voor de camera te volgen en dat resulteerde in de series White Collar, Food Portraits, Chefs (Cooks), Horses en het recente werk Human Angels. Wonderschoon...
Iets compleet anders (de rubriek heet immers: 'voor elk wat wils').
Ik heb het er niet zo op... Op geurkaarsen en luchtverfrissers. Veel te chemisch. Namaak dennenlucht. Ook erg: wierook. Weet je nog? Patchoeli... Nou ja, you get my drift.
Maar misschien is dit wat? Het Italiaanse interieurlabel Kartell (van de plastic meubels) komt met acht geuren ontworpen door Franse parfumhuizen. De luchtjes worden verspreid in vier verschillende houders ontworpen door de (ook Italiaanse) architect Ferruccio Laviani.
Van plastic?

Dan even mijn stokpaardje: mode voor de rijpe(re) vrouw. Op Isn't It Divine blogt - volgens de Volkskrant Magazine "het stijlvolste Nederlandse model" - Harriet Calo (63) over fashion. En zij is een expert, want ooit begonnen als mode-illustrator, heeft zij zich ontwikkeld tot hoofdredacteur van respectievelijk Avenue, Marie Claire en La Vie en Rose. En dus ook nog eens een mooi mens.
Some old, some new, moet Theo Herfkens hebben gedacht toen hij Oudnow startte. Wat een goed idee! Als frequent kringloop-bezoeker zie ik heel veel lelijke meubeltjes. Vooral kasten. Neo, nep gothisch of  'Oisterwijk' eiken. Bleh! Het aanbod is heel groot en vaak heel goedkoop, dus daar zou je iets mee moeten doen.
Tip 1: je zaagt de poten van een paar foeilelijke kastjes, hangt ze geschakeld aan elkaar aan de muur en verft ze in één kleur. Dat ziet er echt top uit.
Óf - tip 2 - je neemt contact op met Theo en hij maakt van het oude misbaksel een geheel nieuw ontwerp.
Mooi!
Tenslotte dit goede nieuws.
Fietsen in de regen? Verschrikkelijk! Ik weiger dan ook. Ga nog liever lopen of spring op een dampige, overvolle tram of bus. Want een regenpak is geen optie. Ziet er niet uit...
Maar dan de regenjurk van de Britse, in Amsterdam woonachtige Melanie Brown. Twee jaar heeft zij eraan gewerkt. Aan de RainDress. Gemaakt van ecologisch verantwoord polyester, met banden voor om de armen en benen en de onderkanten verzwaard, zodat hij niet kan opwaaien. Aan elk vervelend aspect van in-de-regen-fietsen is gedacht.

Genoeg geneuzel! We gaan weer wat doen (alsof bloggen geen 'werk' is.... :-)). Er staat een heel leuk project op stapel en vandaag heb ik een afspraak om de bijzonderheden door te spreken. Daarover later meer...


-X-


Motto van de dag: Be nice! (or go away...)


Bronnen: Volkskrant Magazine, Eigen Huis & Interieur, Elle Decoration, VTwonen.
Foto's: 1 en 2, Marie Cécile Thijs; 3, Kartell; 4 (illustratie van) en 5; Isn't It Devine; 6 en 7, Oudnow; 8 en 9, ByBrown.

17 maart 2015

Miriam's Makkelijke Moestuin


Yes! Eergisteren mocht ik hem halen. Mijn sleutel van het hek. Het toegangshek van de voormalige speeltuin die omgetoverd is tot Baarsjes Buurttuin. (dat 'omgetoverd' moet je niet letterlijk nemen...). Geen gewone tuin, maar een heleboel houten bakken die samen een moestuin vormen. Verleden week schreef ik er al over en sinds zondag ben ik dus de trotse 'eigenaar' van zo'n moesbak. Kijk, dit is 'em.
Oké. Ik heb een bak en ik heb aarde. Te weinig aarde, maar dat komt goed. Bevlogen oprichter Dennis heeft, samen met een aantal mede-enthousiastelingen, de bakken opgehoogd en er is inmiddels gezorgd voor zakken tuingrond en meststoffen. Allemaal biologisch uiteraard. Want dat is wel de bedoeling. Dat we biologisch gaan verbouwen. Niet per se biologisch-dynamisch. In dat geval moet je bij het zaaien rekening houden met de stand van de maan, de zon en de sterren. Heeft iets te maken met de kosmische levenskrachtenwereld. Lijkt mij een heel gedoe...

Ja, en nu?
Dat is de vraag. Ik weet niets van moestuinieren, dus het world-wide-web moet uitkomst bieden. En kijk wat ik vond?

Dit is Jelle. (Hi, Jelle!) En je ziet het al in z'n foto staan: Jelle heeft de Makkelijke Moestuin uitgevonden. Hoe fijn is dat. Echt iets voor mij. Deze jongeman (type ideale schoonzoon ;-)) neemt je bij de hand en dan komt het helemaal goed met je eigen voedselgaard. Dus don't worry, be happy.
Nee, serieus! Laat ik er vooral niet te moeilijk over doen. Hup, zaadjes in de grond, op tijd bewateren (tegen de planten praten?) en we zien wel waar het schip strandt.
En ik was natuurlijk al een soort van (...) begonnen. In de plastic bekertjes (verplicht toetjes eten :-)) reeds ontkiemde spruitjes en van vrienden kreeg ik drie 'moestuintje in het klein' van de Appie. Alle andere groenten die ik wil gaan verbouwen zaai ik ter plekke, want binnenshuis valt dat niet mee. Kitten Pip vindt het namelijk heel interessant. Zij haalde veelvuldig uit naar de kiemplantjes in de vensterbank (lekker graven), dus het Ikea-kas-kastje heeft nu een plekje in de huiskamer.
Straks ga ik aan de slag. Het is mooi lente-weer, dus ideaal om voorbereidingen te gaan treffen. De bak plantklaar maken. Ik verheug me nu al op die geweldige (...) oogst later dit jaar.

Alleen vrees ik dat ik - als laatst aangesloten lid in de moestuin-hiërarchie - een bak in de halfschaduw (kwartschaduw ?) heb gekregen. Misschien dat ik, bij bewezen moestuin-groene-vingers, op mag schuiven naar een bak met meer zon...


-X-


En ik heb een kip!
"Rondscharrelende kippen, wurmpjes pikkend op het schoolplein van Midwest. En af en toe eitjes ophalen van eigen kippen. Dat kan! Buurtbewoners en directe buren van Midwest krijgen de mogelijkheid om deel te nemen in een collectief kippenhok".
 

Hoezo: urban living? Ik heb nog nooit zo 'groen' gewoond...

16 maart 2015

TV wonen...


Ik bedoel natuurlijk VTwonen (precies andersom), maar het leek mij wel een leuke kop voor dit bericht. Want vandaag wil ik het hebben over het gelijknamige televisieprogramma op SBS6.
Zondagavond 18:30 uur: vaste prik. Achter de buis met de maaltijd op schoot. Die 'luxe' heb ik, want geen kinderen meer thuis (waarmee je aan de eettafel wil/moet eten) en geen voetbalminnende partner.
En hoewel ik de getoonde metamorfoses niet of nauwelijks kan toepassen in mijn kleine huisje, vind ik het programma wel heel erg inspirerend. Prachtige meubelen (er wordt niet op een eurootje meer of minder gekeken), slimme oplossingen, creatieve vondsten. En de uitkomst van al dat verven, behangen, schuiven en vooral uitpakken is meestal wonderschoon.
Alleen word ik een beetje moe van het gehanteerde format. Het 'radeloze' stel (het zijn altijd stellen) kunnen het maar niet eens worden over de inrichting. Liefst staan ze lijnrecht tegenover elkaar en slaan elkaar nog net niet de hersens in. Dat lijkt een vereiste te zijn om mee te kunnen doen aan het programma: een fikse huwelijkscrisis op komst. Et voila! Het TVwonen-team als relatie-mediators.
Nog een puntje. Wat mij al een paar keer is opgevallen is dat de vrouw in kwestie zelf stylist blijkt te zijn (of iets dergelijks). Nou, dan denk ik: dan moet je er toch zelf wel (een beetje) kijk op hebben?
En als laatste moet mij van het hart dat de uitverkoren kandidaten meestal al best een aardig interieur hebben.
Neem gisteren. Als Victor Brand (leuke jongen; niks mee mis...) en stylist Fietje Bruijn (capabele vrouw...) een kijkje gaan nemen in het te restylen huis (van Annelies en Jeroen), dan zie ik me toch een paar pareltjes staan. Eames, Panton, de Bouvrie. Ik zou er een moord voor doen (nou, ja...?).

Maar dat heb ik ook altijd bij programma's als 'Eigen huis & tuin' of bij 'Rob's grote tuinverbouwing'. Dat ik denk: was dat nou nodig? Het ziet er toch allemaal helemaal niet zo belabberd uit.


-X-


Maar dat is puur en alleen de kift!

(Foto's: VTwonen en SBS6)

Voor de goede orde: dit zijn de voorwaarden om mee te kunnen/mogen doen met het programma. (van de SBS-site geplukt)  "Uitgangspunt van het programma is een stel waar de woonsmaak behoorlijk uit elkaar ligt. Singles kunnen zich daarom helaas niet opgeven. De metamorfose moet plaats vinden in Nederland. Huizen in het buitenland kunnen helaas niet mee doen. In het eerste seizoen werden woonkamers aangepakt, maar wellicht komen in de komende uitzendingen ook andere ruimtes aan bod als de huizen zich daarvoor lenen. Aan deelname aan het programma zijn kosten verbonden."

15 maart 2015

In the meantime...


ben ik behoorlijk actief geworden op Instagram. And I love it.
Gedurende de dag ben ik vaak verwonderd door de dingen om mij heen. Geen belangwekkende gebeurtenissen; geen meeslepende ervaringen; geen groot pathos, maar kleine dingetjes waar mijn oog op valt. Die ik mooi vind, bijzonder, grappig of ontroerend. En daar maak ik dan een foto van.
Maanglobe en koraal
In lijn 13 op zaterdag: een heel oud trammetje.... 
Bijkomstig voordeel van Instagram is, dat je de foto's heel makkelijk kunt bewerken. En dat is wel zo fijn. Van mijn rommelmarkt- en kringloopvondsten maak ik ook foto's, omdat ik de spullen (ook/soms) te koop aanbied op Catawiki of Marktplaats en daar moet tenslotte ook een plaatje bij.
Mijn nieuwe Cineville-card (Yeah!!!) en een kringloopvondst
(Nog) een Haagse aankoop: houten eendje
Kortom, vandaag een keuze uit de foto's die ik recent op Instagram heb gezet. Niks spectaculairs, groots of bijzonder vermeldingswaardig. Gewoon snapshots van mijn week op Instagram.
Straat-poëzie in Den Haag
Mijn verzameling Keulse potten in de tuin loopt behoorlijk uit de klauw.


Van de week was ik (bijvoorbeeld) bij de kapper. Lekker boeiend zul je zeggen... Maar ik ga naar een hele hippe kapper. Eigenlijk is het geen kapper, maar een haarstylist. En juist voor dat hippe en die betiteling 'haarstylist' moet je betalen. Krijg je wel tijdens het wachten een kopje espresso, cappuccino of verse muntthee met een koekje. Liggen er hele mooie (mode- en woon-)glossy's.
Kom ik dan naar buiten met mijn nieuwe coupe, dan denk ik (en dat duurt maar even) dat ik net zo mooi bent als die dames in die mooie glossy's. En daar doe ik het voor....


-X-


Fijn, het is vandaag!





 
Back to Top